Het debuutalbum van Loupe Do You Ever Wonder What Comes Next? was nog niet goed en wel verschenen of zangeres Julia Korthouwer kondigde aan de band alweer te verlaten. Het was net haar bijdrage die de muziek van de Amsterdamse band naar een hoger plan trok. Over het hoe en waarom werden weinig woorden vuil gemaakt. Er moest gezocht worden naar een opvolgster. Die werd uiteindelijk gevonden in zangeres Nina Ouattara, die werd geboren in Ivoorkust, op haar achtste naar België verhuisde en tegenwoordig in Amsterdam woont. Zij viel met haar neus in de boter wat betreft de internationale aandacht die Loupe inmiddels had gegenereerd. Optredens in Engeland en Duitsland en op een paar festivals volgde.
Eind 2024 had de band genoeg nieuwe nummers geschreven. Om het nog uitdagender te maken besloten ze het album in één take op te nemen, zonder edits, overdubs of studiotrucs. In aanwezigheid van publiek werd op twee avonden in december van dat jaar Oh, To Be Home opgenomen. Het dwong de band om nog bewuster te schrijven en te arrangeren. Ze kozen bewust voor spontaniteit en zochten naar de wisselwerking tussen band en luisteraars. Toch is elke reactie van het publiek weggelaten en zou je zonder deze info niet eens weten dat het opnameproces zo is verlopen.
Oh, To Be Home is net als de voorganger een album dat zijn schoonheid pas na een paar draaibeurten aan je openbaart. Gebleven zijn de avontuurlijke melodieën en ritmes van de aan het conservatorium geschoolde muzikanten. Opener “I’m Scared I’ll Fall Through” kent dezelfde vibe die we al kennen van het debuutalbum. De gitaar van Abel van der Waals neemt het nummer op sleeptouw waarna Nina haar eigen weg zoekt. Annemarie van den Born op de drums is ook een van de steunpilaren. Strak en duidelijk zonder zich te verliezen in te veel acrobatiek. De hand van vaste producer Arne Van Petegem die meespeelt op keyboards voelt aan als het cement tussen de stenen.
Het gebeurt zo af en toe dat een debuutalbum zo goed is dat het moeilijk te overtreffen is. Als dan ook nog eens de zangeres weg gaat, die je als band net verheft boven de rest, sta je met 2-0 achter. Dus moest Loupe aan de ene kant voortborduren op het succes en aan de andere kant een nieuwe uitdaging zoeken. Met Nina, als zangeres, en haar zoektocht naar een plek tussen culturen en identiteit vormt dat de basis van dit album. Misschien dat daarom Van Petegem wat meer van zich laat horen op dit album. En de zoekende band een stip aan de horizon aanbiedt. Op het titelnummer leidt dat tot een Moss-achtig einde. Het album hinkt daardoor een beetje op twee gedachten. Een nummer als “On Dit Quoi?” komt uit de pen van Nina. Het wordt gezongen in het Frans en heeft een Afrikaanse sfeer. “Cary” is dan weer een nummer dat ook op het debuut zou kunnen staan. De vet aangezette gitaren op het einde van het nummer hadden wel wat meer ruimte kunnen krijgen.
Oh, To Be Home is een album waar je even voor moet gaan zitten. Het is een album vol avontuurlijke ritmes en melodieën die meestal pas na een paar keer luisteren op zijn plaats vallen. Niet zo krachtig en puntig als het debuut. Toch hoor je de muzikaliteit en het vakmanschap. De zoektocht om met Nina als frontvrouw verder te gaan is in volle gang. Daar zijn wij op dit album getuige van. Wellicht nog meer uit de comfortzone zou een oplossing kunnen zijn.
Ontdek “Cary”, ons favoriete nummer van Oh, To Be Home in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
