Garagerock kent geen grenzen. Overal ter wereld worden er duiventillen, hondenhokken, kanarievolières en siervijvers omgebouwd tot repetitiekot. Zo ook in Italië en specifieker in het Lombardische Castel Goffredo. Veel valt daar niet over te zeggen eerlijk gezegd. Het is een stadje dat even ver van de Adriatische als de Tyrreense kust ligt en waar de Romeinen ook al patatten plantten een paar millennia geleden. Haha, beetgenomen! Patatten komen uit Amerika dus kunnen de Romeinen dat nooit gegeten hebben. Maar bon, garagerock dus, in dit geval gespeeld door drie hoofdrolspelers in Bee Bee Sea. Hihi, grappige groepsnaam. We stellen de jongens eerst even voor: Damiano Negrisoli aan de gitaar, Giacomo Parisio aan de bas en Andrea Onofrio aan de drums. Elk bandlid krijgt ook nog een microfoon voor de Mediterrane snuit geduwd en ziedaar Bee Bee Sea.
Het trio zit aan zijn vierde langspeler ondertussen met Stanzini Can Be Allright. Het drietal houdt wel van een woordspeling zo nu en dan zoals Day Ripper, hun plaat uit 2020. Of zo hebben ze liedjes die “Be Bop Palooza” of “Lou Weird” heten. We vinden dat allemaal best geestig, maar hoe zit dat nu met hun muzikale strapatsen? God ja, gewoon toffe garagerock eigenlijk, zonder enige hoogtechnologische poespas en recht uit het hart, het hoofd én de ballen! Geen idee wie die Stanzini is uit de titel, het is gewoon een modale, Italiaanse achternaam, maar hij kan dus wel oké zijn. Dat is toch al wat in de modderpoel die het leven soms kan zijn. Voorwaarts, avanti!
“Holy Money” doet wat het moet doen en dat is een plaat openen met een behoorlijk stuk rockmuziek. Het klinkt allemaal lekker punk en het lied kan alvast bogen op een toffe gitaarriedel die noopt tot het bewegen van de teentjes en het hoofdje heen en weer laat schudden. Hehe, ‘goed begonnen is half gewonnen’, dat weten we nog van toen leden van De Bond Zonder Naam de mensen aan de voordeur kwamen vervelen met hun jaarkalenders. Maar het blijft een waarheid als een hele stal volgestouwd met koeien! Bij “Keep It Cool” zitten we in diezelfde punkvibe, maar mag bassist Parisio eerst volop aan de bak. Twee op twee!
Maar dan gaat het – voor ons alleszins – helemaal mis met het oersaaie “Memories of Another Life”. Hoho, mio Dio, dat is nu eens een liedje dat onze kaken uitrekt door lange geeuwen. Goed, dat kan gebeuren uiteraard en zoals steeds blijft het allemaal heel persoonlijk natuurlijk. En wat is in godsnaam de bedoeling van “Angel In Church”? Is dat een of ander intermezzo omdat andere bands dat ook doen, iets van een minuut op een plaat zetten dat dan als ‘intelligent’ of ‘creatief’ moet overkomen? Laat dat toch gewoon weg. Dat is zelfs geen liedje meer, maar wat random geluid. Heel jammer, maar van die tegelwijsheid van De Bond Zonder Naam blijft dus geen spaander meer over.
Opeens krijgen we drie versies te verwerken, vlak achter elkaar, van “It’s All About the Music”. Een trage, lamlendige versie om te beginnen, een heel goeie versie met een gewoon rockritme en een versie met een punkritme die niet meer had gehoeven. We sluiten de ogen hier voor want de gewone uitvoering is wel een cool nummer. Leg dit echter op je platenspeler en het moet toch een beetje zuchten zijn om die drie bewerkingen vlak na elkaar te moeten horen. We snappen op zich de grap wel, maar met dit soort fratsen en bokkensprongen moet je toch een beetje opletten.
Gelukkig zijn de drie laatste nummers op de lp terug van die tof swingende garagerock en die songs staat de band zoals een perfecte smoking. Laat al die rare streken gewoon varen en pruts ook niet met van die onnozele tussenstukjes en je hebt gewoon een veel betere plaat. Nu zit er precies zo een soort drukdoenerij bij die we maar zus en zo vinden. Met “Keep It Slow”, “Time and Time” en “Stop Elastico” bewijst het trio dat het verdikke goeie rockdeuntjes in elkaar geflanst krijgt en we zullen ons daar bij volgende luisterbeurten op focussen. Tegenwoordig kan je je eigen plaat samenstellen op de digitale kanalen en jammer genoeg gaan we hier toch een viertal nummers zelf uit de tracklist halen. Niet elk dwaas idee moet ook op vinylgroeven komen, maar gelukkig was er nog genoeg ruimte voor enkele supertoffe wijsjes en riedeltjes.
Ontdek “Time and Time”, ons favoriete nummer van Stanzini Can Be Allright in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
