Vorig jaar bracht Ramkot een krachtplaat uit sterk geïnspireerd op de stonerrock. Opgenomen in de Rancho de la Luna studio’s in Joshua Tree, Californië kon dat ook niet anders. Vandaag krijgen we van Rosa een onnodig maar prettig vervolg. Op Facts don’t mean a thing brengen Tim en Tom Leyman en Hannes Cuyvers een onverwachte collaboratie, twee nieuwe nummers en een bewijs van wat ze live waard zijn.
Dat het een extraatje is na Rosa is duidelijk. De nummers zelf zijn goed maar toch voelt het aan als een onsamenhangend geheel. “Algorithmic kings” opent verbazend met een elektrodeuntje, maar al snel vernietigt de monsterbass Hannes Cuyvers deze en speelt hij een moerassig ritme op zijn snaren. De drum pompt ongenadig uit de speakers. Voor de rest lijkt het een simpel rocknummer met een fijn meezingrefrein. Voor Ramkot zijnde klinkt het een tikkeltje te fleurig. In het midden speelt Tim Leyman nog een simpele, saaie solo die verder niets toevoegt aan dit nummer. Hierna volgt een plotse break waar een akoestische gitaar zich verrassend mengt in de mix. Het nummer breekt nogmaals los, maar geeft niets meer prijs. Op het einde komt er nog kort een sitar die verder niet aanwezig was in de mix. Het is een vrolijke rocksong waar niets mis mee is maar die teleurstelt in de schaduw van Rosa. “A grain of sand” klinkt ons dan prettiger in de oren dan het eerste nummer. Een spijkerge gitaar met een licht verzadigd effect opent het nummer. De stem klinkt zacht maar met een ruig randje. Een piano vergezelt plots het monotone ritme van de gitaar. In het midden vallen de beukende drums plots aan die de mix jammer genoeg overstemmen. Een geslaagd nummer dat ons lichtjes weet te overtuigen.
De ep brengt ook herinterpretaties van oudere nummers die voor ons wel geslaagd zijn. Op “Hollow” vergezeld Jeff Neve de Belgische rockers. De mix voelt zacht en relaxed aan. De bas speelt een zwoele riff en de gitaar klinkt melodieus met een scherp randje. Jeff Neves pianowerk zorgt ervoor dat deze nieuwe versie een lichte jazzklank krijgt. Het akoestische getokkel en de zachtere stem zorgen voor een mysterieuzere versie van “Hollow”. Waar dit nummer ons achterover laat zaken in de zetel roept het livesegment ons weer helemaal wakker. “I think I’ve gone slowely insane”, live vanop Rock Herk brengt kolkende energie die we misten op de andere nummers. De band opent met veel feedback. De ware gevaarlijke Ramkot die we ons nog herinneren van op hun laatste album komt op deze liveversie weer naar boven. Deze zit er misschien in voor iedereen die het niet waagt naar een liveshow te gaan van deze woestijnstorm. De versterker krijst het uit als een gewond varken. Hannes Cuyvers schreeuwt alle kracht uit zijn stembanden om de band nog meer kracht bij te zetten. In het midden komen ze tot rust om dan los te breken in een stonerachtig, zompig ritme.
Op deze ep van Ramkot valt er weinig nieuws te horen en wat wel nieuw is stelt teleur. Facts don’t mean a thing is een leuke toevoeging een de Belgen hun discografie maar daar blijft het ook bij. Op de vier tracks weet de band wel te variëren. Het is vooral een mooi vervolg op krachtplaat Rosa.
Vanaf 15 november tot 14 november trekt Ramkot op tour door Vlaanderen en Nederland waarvoor tickets verkrijgbaar zijn op hun site.
Ontdek “I think i’ve gone slowely insane, live vanop Rock Herk”, ons favoriete nummer van Facts don’t mean a thing in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
