Rock Olmen 2025 (Festivaldag 2): Groeiende gemoedelijkheid

We zitten intussen halverwege de festivalzomer, en ook Rock Olmen – het gemoedelijke festival in de Kempenstreek – is alweer de revue gepasseerd. Dag twee zat boordevol gitaargeweld, met als uitschieter het Britse rockcollectief Supergrass. Het podium werd eerder die dag opgewarmd met de ruige sfeer van RANT. en voormalige De Nieuwe Lichting-winnaars ILA en YESNOMAYBE. Tussen al dat gerammel zorgden de swingende vibes van Das Pop, de dromerige melancholie van Isaac Roux en de dansschijven van Superstyling voor een fijne afwisseling. Aan variatie geen gebrek!

RANT. @ Main Stage

Van RANT. werd verwacht het publiek op de tweede en laatste festivaldag klaar te stomen voor de rest van de dag. Wanneer je als groep aangekondigd wordt met de woorden ‘doet hunkeren naar sigarettenpeuken als ontbijt’, weet je eigenlijk al genoeg. De garagerockband schudde de weide vanaf de eerste seconde wakker met een broek vol goesting en een ruige dosis rammelmuziek. Wat we hoorden klonk als een broeierige mix van woede en wrangheid. Frontman Bruno Bovsovers trok daar een dikke, vette streep onder met zijn rauwe schreeuw en ongetemde podiumenergie. De Gentenaren legden er meteen de beuk in bij de festivalgangers die er toch al relatief vroeg geraakt waren met de woorden ‘Het is nooit te vroeg om te moshen!’, en verzorgden daarbij de eerste moshpit van de dag. Hoewel de band nauwelijks ademruimte liet, voelde het geheel nooit chaotisch aan – eerder als gecontroleerde razernij, waarbij elke scheurende gitaarriff en uitpuilende drum precies zat waar die moest zijn. RANT. ging niet voor subtiliteit, maar voor uitdrukkelijke ruwheid.

RANT. staat op 2 augustus op Absolutely Free Festival.

YESNOMAYBE @ Main Stage

Naar gewoonte wordt de Nieuwe Lichting rijkelijk vertegenwoordigd op Rock Olmen. De eerste in dat rijtje was op zaterdag YESNOMAYBE, winnaar van editie 2024. Dat deden de heren met verve en véél decibels. De jonge punkrockband uit Gent bracht eerder dit jaar zijn eerste ep Yesnomaybe Sucks uit, en bewees gisteren dat die live nog een pak straffer en harder klinkt dan op plaat. Intussen was de weide halverwege de namiddag al wat meer volgelopen om dat te aanschouwen, wat natuurlijk ook bijdroeg aan de groeiende sfeer. Vanaf de eerste snedige riffs vlogen de rammelende gitaren je om de oren en boden ze de festivalgangers een uitnodiging voor moshpits en headbangs. Frontman Ferre Achten toonde daarbovenop zijn onuitputtelijke goesting met wat pompen en jumping jacks tussendoor en uitspraken als ‘Kan iemand mij een pintje brengen? Ik heb géén zin in water!’. Uitschieter in de set was een verrassende en ruige cover van Belgische klassieker “The Pope of Dope” door de grote herkenbaarheid bij het publiek. De Gentenaren hebben misschien nog niet al te veel podiumervaring, maar met een rauwe set toonde de frisse band dat ze klaar is voor de opmars.

Isaac Roux @ Main Stage

We grijpen graag terug naar de muziek van Isaac Roux wanneer de herfst zijn intrede doet, maar ook midden in de zomer voelt een optreden van de singer-songwriter meer dan gepast aan. Sterker nog: op een festival als Rock Olmen, waar het merendeel van de affiche gedomineerd wordt door rockacts, leek het weemoedige indiesfeertje van Roux een welgekomen afwisseling. De West-Vlaming wist met zijn zachte stem en melancholische nummers het publiek drie kwartier onder te dompelen in een oase van rust en deed wegdromen, ideaal om even te bekomen van al dat stevige gitaargeweld. Zijn prima liveband – en dan zeker die messcherpe trompet! – zorgde daarbovenop dat het geheel gelaagder en impressionanter klonk, waardoor het totaalplaatje pure finesse uitstraalde. Isaac Roux bracht een ingetogen set die perfect paste binnen de gezelligheid en charme die Rock Olmen typeren.

Isaac Roux staat deze zomer nog op Campo Solar (1 augustus) en Suikerrock (2 augustus).

ILA @ Main Stage

Het is intussen al een tijdje geleden dat ILA – toen nog als trio – tot winnaar van De Nieuwe Lichting werd uitgeroepen. Sindsdien is het enkel vooruit gegaan voor de band rond de Limburgse Ilayda Cicek, die live steeds indruk weet te maken met haar krachtige podiumpresence. Ook gisterenavond weerspiegelde de set van ILA pit, geladen met stevige grungevibes en gedragen door de ruwe vocals van Cicek. Haar overgave en stem, soms wat fragieler en vlak erna weer scheurend, legde elke emotie bloot zonder filter. Het tempo fluctueerde wat gedurende de set, waardoor er hier en daar ademruimte ontstond tussen de zwaardere uithalen door. Toch verloor de band nooit haar greep en bleef het geheel strak. Cicek nam nog een momentje tijd voor de krachtige boodschap dat Israël genocide aan het plegen is en zette vervolgens de laatste sprint richting het einde van de show in. Snedige afsluiter “Leave Me Dry” vormde tenslotte het hoogtepunt van het optreden dankzij de grote herkenbaarheid van het nummer. ILA bewees op Rock Olmen dat emotie en ruwheid hand in hand kunnen gaan en dat ze als band nog steeds verder groeit.

ILA staat op 2 augustus op Suikerrock.

Das Pop @ Main Stage

Een opvallende naam op de zaterdagaffiche van dit jaar: Das Pop! Tussen de dominerende rockacts en na een periode van bijna vijftien jaar radiostilte – al is de groep officieel nooit echt uit elkaar gegaan – is de alternatieve popgroep rond Bent Van Looy deze zomer opnieuw te zien op enkele Belgische festivalpodia. Wat meteen opviel, was het laaiende enthousiasme van de frontman. Van Looy dartelde en sprong over het podium met dezelfde speelsheid en charme als vroeger, en dat sloeg zichtbaar aan bij een swingend en genietend publiek. Das Pop speelde een plezante set, wisselend tussen zijn aanstekelijke hits als “Wings” en “You” en minder gekende nummers uit de discografie. Daaruit bleek de muzikale veelzijdigheid waarover de band beschikt en het oprechte plezier waarmee de mannen nog steeds op een podium staan. De climax was ongetwijfeld een uitgerekte sing-alongversie van hitje “Never Get Enough”; zodra de eerste euforische gitaarnoten door de boxen galmden, ging een golf van herkenning door de weide en werd er massaal gedanst. De sfeer werd daarna kortstondig onderbroken toen de muziekinstallatie even uitviel tijdens “The Game”, maar die panne bleek gelukkig snel opgelost. Das Pop kwam niet om zichzelf heruit te vinden, maar bewees in een klein uur tijd dat ze na al die jaren nog steeds in staat is om te scoren op een festivalpodium.

Das Pop staat op 23 augustus op Maanrock.

Ramkot @ Stoot Stage

Opvallend op zaterdag was niet enkel de lange reeks aan De Nieuwe Lichting-acts, maar ook het feit dat veel bands afkomstig zijn uit het charmante Gent. Binnen die categorie viel ook desertrockband Ramkot die de Sloot Stage afsloot met een klein uur aan knallende drums en messcherpe gitaarlijnen. De vocals kwamen niet altijd even goed door, maar dat mankementje mocht niet afdoen aan de hoeveelheid ambiance die de heren brachten. Als er één ding duidelijk was, was het dat de Gentenaren zich rot amuseren op een podium. En in dat ruige plezier ging het publiek maar al te graag mee, en zagen we gisteren voor de zoveelste keer een lading aan moshpits, crowdsurfers en headbangs op het Olmse terrein. Een plezante afsluiter van het tweede podium!

Supergrass @ Main Stage

Klepper van de avond Supergrass was afgezakt uit het Verenigd Koninkrijk naar het pittoreske Olmen met een missie: zich bijna anderhalf uur lang volledig smijten. Hoewel de gloriejaren van de groep in de jaren negentig liggen, staan de Britten sinds 2020 weer actief op de podia. Gisterenavond bewees de rockgroep als headliner van de tweede festivaldag dat ze nog steeds een uitstekende livereputatie geniet. Loeiende sirenes en een wisselstroom aan felgekleurde lichten trokken onmiddellijk alle aandacht, waarna de mannen enthousiast hun aanstekelijke gitaren en knallende drums aan het werk zetten. De band bracht een strakke set vol hits als “Alright” en “Pumping on Your Stereo”, die dan ook vooral bij wie de jaren negentig bewust meemaakte een euforische glimlach van herkenning op het gezicht toverden. Supergrass moest het helaas met een regenbui doen, maar deed zijn uiterste best het publiek warm te houden. Elk nummer werd met grote overtuiging gebracht en klonk nog even fris als toen, de energie en het samenspel zaten goed; het totaalplaatje klopte.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!