Tot voor kort had ze slechts twee nummers uit, maar toch stevende marguerite al af op bijna anderhalf miljoen maandelijkse Spotify-luisteraars. Dat zijn cijfers om, zeker als beginnende artieste, bij te duizelen. Om dus maar te zeggen dat de 24-jarige Parijse op korte tijd haar droom werkelijkheid zag worden. Verschillende factoren waren daarvoor verantwoordelijk, te beginnen met het feit dat ze dankzij talentenjacht Star Academy al meteen een enorm publiek wist aan te spreken. Via het Franse equivalent van pakweg The Voice kwam debuutsingle “les filles, les meufs” terecht op TikTok, en dan ging de bal nog sneller aan het rollen. marguerite heeft zich op een kleine maand opgewerkt tot een grote ster in Frankrijk, en zingt zich nu met een eerste ep meteen in het kielzog van grote namen als Angèle, Iliona en Helena.
Alles wat marguerite de laatste weken heeft aangeraakt, veranderde in goud en leverde haar een nominatie voor zowat elke noemenswaardige muziekprijs op. Dat grandir er nu op het juiste moment komt, is misschien ook al een teken aan de wand dat er op voorhand een groter plan klaar lag voor de Française. Nergens voelt de kortspeler namelijk geforceerd aan, laat staan dat er ergens sprake was van druk van buitenaf. Gemoedelijk is dan ook de ideale manier om haar debuut-ep te omschrijven, al liggen er veel meer diepere verhalen verstopt in het geheel. Zes nummers lang vertelt de zangeres namelijk over haar reis van kind naar jongvolwassene, met “les filles, les meufs” bijvoorbeeld als nummer waarin ze vertelt dat ze ook op vrouwen valt.
Wie naar grandir luistert, leert de Parijse met andere woorden meteen een beetje beter kennen. Opener “la fée” vormt meteen ook de bijnaam die haar ouders haar vroeger gaven, en blikt met andere woorden terug op haar kindertijd. Het idee dat het nummer klinkt als een vintage ballerinatje in een doosje, voegt wat extra magie aan het geheel toe. Want betoveren is iets wat marguerite schijnbaar zonder enige moeite doet op haar debuut-ep. “snipeuse” voelt aan alsof je in het donker onder een straatlamp staat, terwijl de sneeuw alsmaar harder naar beneden blijft dwarrelen. Alleen met jezelf, in mentale rust.
Dat idee wordt in “première dauphine” nog wat verder doorgetrokken, al is het hier de prachtige piano die de sneeuw doet smelten – overigens net als je gebroken hart. marguerite heeft echter daarnaast ook het potentieel om die gebroken harten telkens weer te lijmen met vollere popsongs, zoals het toffe “les filles, les meufs”, maar op grandir ook nog “la maison” dat meer voortstuwt op een aanstekelijke drive. Eentje die je eenmaal hij je vast heeft, niet meer loslaat. En om nog een laatste keer ietwat buiten haar zelf aangegeven lijntjes te kleuren, is er met “les avions” nog een lofi-indienummer, dat zowaar distorted synths omarmt.
Om dus maar te zeggen dat marguerite niet alleen een geheel eigen wereldje heeft weten te creëren, maar ook een tak van haar eigen genre eraan vast heeft gebreid. Met grandir staat er namelijk een zangeres op die zich zomaar eens in het rijtje van grote namen zou kunnen vestigen. Dat zijn op zich zeker grote woorden, maar als je met zulke cijfers en een vorm van druk toch al zo’n ep kan afleveren, dan heb je de wind de komende maanden enkel en alleen maar in de zeilen. Nu aan de Parijse om dat te bevestigen op het podium.
marguerite staat op 23 maart in La Madeleine. Komende woensdag, 1 oktober, speelt ze overigens ook een Fifty Session, waarvoor je bij ons tickets kan winnen!
Ontdek “la maison”, ons favoriete nummer van grandir in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
