© Gazzoleen
Wanneer het op VRT NWS verschijnt, weet je dat het menens is: nu-metal is helemaal terug. Linkin Park rees als een feniks uit de as en is bezig aan een campagne die meerdere festivalseizoenen overschrijdt, Deftones maakte een van de meest besproken metalplaten van het jaar en zelfs de Pukkelpopset van Papa Roach wordt genoemd bij de vernieuwde interesse voor het genre. In eigen land hadden we begin 2000 ook enkele bands die het probeerden te maken, de een al succesvoller dan de andere. Het Limburgse Gazzoleen was zo een van de groepen die best wat animo kon veroorzaken in hun scene, maar in 2004 verdween ze van de radar. Tot vandaag, want de band brengt na meer dan twintig jaar afwezigheid met “Manicure” weer nieuwe muziek uit.
Een beetje Deftones en een beetje Linkin Park, maar vooral een verderzetting van de sound die Gazzoleen op het album Tinybears uit 2001 ook hanteerde; dat is hoe je “Manicure” het beste zou kunnen beschrijven. Opnieuw is er een stevige focus op een meezingbare melodie omringd door harde gitaarriffs en een volle sound. In een tijd waarin gitaargeweld overal weer opduikt, is het lastig om nog op te vallen. Toch weten ze, door simpelweg te doen waar ze het beste in zijn, een overtuigend nieuw nummer neer te zetten. Gazzoleen brengt zo een eerder klassieke nu-metalschijf uit die moet dienen als verbindingsstuk naar (hopelijk) meer. We zijn alleszins benieuwd of de band zijn naam opnieuw waar zal maken, twintig jaar na datum.
Facebook / Instagram / Website / Bandcamp
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
