© CPU – Marvin Anthony
We komen er wel graag, in Nederland, het land waar de drie leden van Texoprint resideren. Pannenkoekenrestaurants zijn er ontelbaar veel en de speelhoeken voor kinderen zijn er steeds groter dan de eigenlijke eetgelegenheid. In de Aldi heb je een enorm assortiment aan Indonesische producten dat bij ons nooit te vinden zal zijn, en brood wordt verkocht in plastieken zakken zodat het direct zweterig en muf proeft. Elke drie kilometer is er een vakantiepark met schattige huisjes en een pretparkbezoek kost er vrijwel niets. Texoprint dus! Het trio komt uit Rotterdam, de stad met de grootste haven van Europa. De band heeft er zijn debuutalbum al helemaal ingeblikt en mondjesmaat krijgen we nu dreunen op de kanis in de vorm van singles om die plaat aan te kondigen.
Wanneer we een song voor de eerste keer beluisteren, nemen we er graag ook de clip even bij. We zien in de clip van “Street Theatre” mensen door een verrekijker staren en het lijkt op een metafoor voor de trollen online die je kunnen bespieden om dan toe te slaan als een giftige schorpioen. We kunnen helemaal naast de bedoeling zitten van de band, maar dat is het toffe aan muziek en bijhorende clips, het trachten te interpreteren van het verhaal dat in dit geval uitgeschreeuwd wordt. Want vergis je niet, Texoprint blijft die band die snoeihard de noten en akkoorden achter elkaar blijft spelen zonder omzien en zonder genade! Alweer een fantastische drumpartij van David Pop met een pompende baslijn van Jasper Werij. De hele tijd wordt de ruimte opgevuld met een zware gitaarsound van Redwin Rolleman die constant afgewisseld wordt met en door schrille geluiden die horen en zien doen vergaan. Meer naar het einde toe gaan de registers helemaal open en de laatste tien seconden is het een kakofonie van noise die we zo graag hebben bij postpunknummers. Alweer een dijk van een song!
Modern Living wordt in zijn volledigheid uitgestald vanaf 26 september.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
