© Ashley Röttjers
Met zijn eerste single stelt Arno Sacco zich voor als een nieuwe stem binnen het universum van r&b en soul. Denk maar aan de dromerige melancholie van Daniel Caesar of de warme gevoeligheid van Leon Bridges. Dat zijn beide artiesten die zachte, meeslepende muziek maken, maar ook emotioneel onder onze huid durven te kruipen en dat doet Sacco ook op zijn debuut. Hij is getekend bij het label Au Contraire Music, dat thuis is voor enkele artiesten zoals Nectar Woode die graag het intieme en gevoelige tot kunst verwerken. Een thuis die perfect past bij Sacco, die zich op zijn debuut richt naar de mensen onder ons die zich soms eens het buitenbeentje voelen.
“Blue Boy” ademt eenvoud, maar voelt nooit te vlak aan. Onder de oppervlakte schuilt er een warme gitaarlijn die de basis vormt, samen met een diepe bas die amper hoorbaar is. De productie blijft bewust simpel met later nog wat viool op de achtergrond om de instrumentatie wat meer diepgang te geven. Het is eigenlijk Sacco’s stem die al het werk doet en ons meesleept. Hij klinkt kwetsbaar en helder doorheen de strofes, maar tijdens het refrein zingt hij met hogere noten zonder al te veel moeite en dat laat een indruk achter. Als het zingen over je ‘blue’ voelen, en anders en gevoeliger dan de rest, je al niet had geraakt, dan zullen die hoge noten alleen het wel doen. “Blue Boy” is geen groots debuut, maar wel een oprecht. En dat is misschien al genoeg om uit te kijken naar wat volgt bij Arno Sacco.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
