Dat haar papa meewerkte aan Lost en een aantal Star Wars-films is ondertussen een gekend weetje over revelatie Gracie Abrams. Normaal gezien stond de Amerikaanse singer-songwriter enkele maanden terug al in Vorst Nationaal, maar ziekte stak daar een stokje voor. Duizenden enthousiaste fans moesten dus iets langer wachten vooraleer de zangeres in België zou neerdalen, en wie geen ticket wist te bemachtigen, krijgt heel binnenkort al een nieuwe kans. De indiepopartieste staat over een dikke week op de Main Stage van Rock Werchter, en dat met slechts twee albums onder de arm. Gracie Abrams’ carrière was al goed op weg vooraleer ze met Taylor Swift op tournee mocht en ze samen een nummer uitbrachten, maar nu is die door de Amerikaanse popster in een stroomversnelling terechtgekomen. Er heerst dus een hype rond de zangeres, en wanneer er een hype is, dan reist ook de vraag: is de artiest de hype waard? Let’s find out!
Dora Jar ging in het verleden al op tournee met Billie Eilish en The 1975, maar toen ze werd aangekondigd als support act van Gracie Abrams werd er een petitie opgestart. De Amerikaanse singer-songwriter was zogezegd een te kleine naam om het voorprogramma te verzorgen, maar uiteindelijk is Jar toch in Vorst geraakt. De arena was al zeer goed gevuld en ze had er duidelijk zin in, want de vreemdste bewegingen (dansmoves is een groot woord) werden al snel bovengehaald. Haar uitstraling had een beetje de vibe van een zatte piraat, hofnar en Jojo Siwa door elkaar, aangevuld met liedjes die wat diepzinnig moesten overkomen. Daarbij moest het publiek dan nog eens vreemd meeneuriën, want de zangeres had zogezegd haar stem niet opgewarmd. Meeklappen mocht tijdens het derde nummer en daarna kwamen de gsm-lampjes. Dora Jar kwam dus met een goed voorbereide show, die aantoonde dat ze niet gewoon een kleine act is. Het geluid zat aanvankelijk ook niet echt goed, maar toen de zangeres er later haar gitaar bijnam, werd het geluid wat beter. Dat ze daarbij nog eens achterover boog, zodat we een gekke foto konden nemen, moesten we erbij nemen. Nu, van dan af aan werd het wel beter met onder andere “Lucky” en het coole “Ragdoll”. We zullen vooral de gekke uitstraling, geoefende act en nummers die oprecht moeten klinken onthouden van Dora’s act, en dat ze misschien nog een beetje haar sound moet ontdekken.
Gracie Abrams mocht een half uur later aanzetten en deed dat met “Felt Good About You”, dat gezongen werd van achter een ledscherm waar het laaiend enthousiast publiek kon doorkijken. Er werd instant meegezongen, en toen meteen erna “Risk” gebracht werd met Gracie volledig zichtbaar en vooraan op het podium, werd er nog luider meegezongen. Iedereen in het publiek leek zich in de situatie te herkennen en kon vol emotie meezingen over hoe ze verliefd worden op iemand die ze nog niet ontmoet hebben. Als er iemand in de buurt een seismologische meter had aanstaan, dan kon die een springend Vorst Nationaal waarnemen. Het publiek had er heel duidelijk veel zin in en Gracie Abrams gelukkig ook. Ze vertelde hoe het de eerste show was na een pauze van een maand en ze kriebels in haar buik had alsof het opnieuw de eerste schooldag was.
School is een thema dat niet ver weg lag bij het publiek in Vorst, want de meeste mensen zagen er uit alsof ze nog naar het middelbaar gingen. Hier en daar hoorde je op voorhand tienermeisjes vertellen hoe hun examens al geweest waren, of zag je een samenvatting ergens in een vuilnisbak liggen. Als het publiek even goed scoort op de examens als op het meezingen, dan zullen Vlaanderen en Wallonië terug stijgen in de internationale vergelijkingen van het onderwijsniveau. Het publiek wist verdomd goed welke woorden en accenten er wanneer aankwamen. Tijdens “21” werd een welbepaalde ‘sorry’ luider dan de rest meegezongen en toen de muziek tijdens “I Told You Things” (dat overigens sterk deed denken aan folklore en evermore van Taylor Swift) naar een climax begon toe te werken, ging het publiek steeds luider en harder meezingen. Elk nummer werd meegezongen, maar gelukkig konden we boven dat alles Gracie Abrams nog duidelijk horen. Haar zachte stem klonk zeer mooi en bracht net als de teksten een hoop met zich mee.
Gracie Abrams bracht ook een lichtshow met zich mee en die was vaak eenvoudig, maar doeltreffend. De visuals op het scherm achter haar waren meer dan eens beelden van de singer-songwriter met een filter erover of een simpele video. Tijdens “I Love You, I’m Sorry” zagen we zo een aantal Gracies die op het scherm in een simpele spot wat met een paspop aan dansen was, maar het meest visuele aspect was misschien het kleinere podium waar ze enkele liedjes op de piano bracht. Met een bed en een nachtlampje naast haar werd het net iets intiemer voor “Two People”. De slaapkamersetting werd aangevuld met lange babbels en wat publieksinteractie, zoals het in ontvangst nemen van een kunstwerk waarop Gracie te zien was met haar gemaakt uit frieten. De kunstenaar had eerder eentje gemaakt met croissanthaar, wat blijkbaar een inside joke is geworden binnen de band. De Amerikaanse liet op momenten als deze haar persoonlijkheid zien en kwam telkens zowel oprecht als enthousiast over, wat haar een meer dan charmante gastvrouw maakte.
Gracie Abrams bracht voornamelijk nummers uit haar tweede langspeler, waardoor er zeker ruimte was geweest voor wat meer materiaal uit de eerste plaat. Toch was er al geen te kort aan hits of hoogtepunten, wat meer dan duidelijk werd met “Where Do We Go Now?”, “Let It Happen”, “Us.” en bisnummers “That’s So True” en ”Close to You”. De sfeer was bij deze liedjes nog meer uitgelaten en er was nog meer liefde voelbaar in de warme zaal. Gracie Abrams toonde doorheen de avond aan dat ze een charismatische singer-songwriter is die net als haar fans een mooie energie uitstraalde, waardoor haar muziek een verbindend effect kreeg. Dat muziek voor verbondenheid kan zorgen, werd meer dan duidelijk met de liefdesliedjes waar veel tieners zich in herkennen. Gracie Abrams kwam met een efficiënte show naar Vorst Nationaal en bouwde een natuurlijke doch hechte relatie op met haar zeer enthousiaste fans, waardoor ze voor een zeer sfeervolle en leuke avond zorgde. Als het aan ons lag, dan gaat Gracie Abrams een mooie carrière tegemoet en is Vorst Nationaal binnen enkele jaren veel te klein, want ze is de hype meer dan waard.
Of het even leuk zal worden op Rock Werchter, is nog maar de vraag, want daar zullen er niet alleen tienermeisjes zijn. Wie Gracie Abrams daar aan het werk wilt zien, die moet zondag om 19 uur aan de Main Stage staan.
Setlist:
Felt Good About You
Risk
Blowing Smoke
21
I Love You, I’m Sorry
Where Do We Go Now?
Gave You I Gave You I
Mess It Up
Camden
Normal Thing
I Told You Things
Let It Happen
Tough Love
Two People
Cool
I Miss You, I’m Sorry
us.
Free Now
That’s So True
Close to You
