© CPU – Irene Van Impe
Op enkele jaren heeft de Nederlandse zangeres S10 zich gevestigd als een prominente en vooral ook consequente waarde in de Nederlandstalige popwereld. Haar laatste plaat Mijn Haren Ruiken Naar Vuur, de opvolger van het nog betere Ik Besta Voor Altijd Zolang Jij Aan Me Denkt?, kwam uit in maart en is daar levend bewijs van. Hoe soepel de aanloop naar die release liep, zo bewogen was de periode nadien. Niet vanwege lage streams of slechte ticketverkoop, maar wel omwille van een spijtig familiedrama. De tweelingbroer van Stien den Hollander belandde immers in coma na een verdachte val uit een flatgebouw in Amsterdam. Het gevolg: een volstrekt begrijpbare terugtrekking van S10 naar haar familie, met uitgestelde shows als resultaat. We verschoven de afspraak met de ex-Eurovisiesongfestivaldeelneemster in onze agenda van 2 mei naar 26 mei, maar de locatie bleef dezelfde: Turnhoutsebaan 286, 2140 Antwerpen. Ofwel: De Roma, voor de enige Belgische stop van haar albumtour.
© CPU – Irene Van Impe
In ware Studio 100-stijl opent S10 haar avond met de woorden ‘De show gaat nu beginnen’. Het nadeel van een hese stem te hebben is dat ze, indien niet voor de volle honderd procent opgewarmd, soms nog wat schor kan klinken. Met dat kleine mankementje heeft de Hoornse zangeres even te kampen, maar als troost verbloemt haar band dat met wat leuke soundeffectjes die de nummers opvrolijken, zoals de deurbel in “Have Fun”. De zangeres trapt dus meteen af met de hits van Mijn Haren Ruiken Naar Vuur. Toch is het wachten tot “Joanne” voor het eerste waarneembare golfje van herkenbaarheid de zaal overspoelt en wat handen in de lucht krijgt. Dat nadat S10 even in een oprecht woordje heeft gekaderd waarom de show uitgesteld werd en dat het daardoor een absurde, verdrietige periode is waar ze zichzelf even kwijt kan via haar eigen muziek.
“Zondagskind” is het eerste nummer van een vorig album dat we te horen krijgen. Ondertussen zijn S10’s stembanden soepel getrild en zien we ook, met haar woorden over haar broer in ons achterhoofd, dat ze als een bezige bij in een decor vol bijtjes voet aan grond houdt en de nodige afleiding vindt in shows als deze. Tegelijk horen we in haar gevoelige ‘oeh’s’ en ‘aah’s’ op bijvoorbeeld “Wacht Op Mij” dat er een kwetsbaar meisje met een moeilijk verleden voor ons staat.
Daaropvolgend is intieme ballad “Adem je in” nog mooier om te zien en te horen, want de Nederlandse straalt een en al dankbaarheid uit naar haar publiek, dat aan haar lippen hangt en waar geen enkel onderling gesprek klinkt – iets waar de zangeres in haar thuisland waarschijnlijk alleen maar van kan dromen.
© CPU – Irene Van Impe
Het leuke aan deze Mijn Haren Ruiken Naar Vuur-show is dat geen enkel nummer verveelt. Elk liedje krijgt een andere twist of gevoel. “Huis In Mijn Hoofd” is zo een buitenbeentje dat rustig is door de gitaar om S10’s nek, maar ook een duistere sfeer krijgt door de trapbeat die het begeleidt. “Laat Me Los” ontluikt dan weer van een uiterst ingetogen, verlegen getokkel, naar een gezellig kampvuurnummertje om met zijn allen mee te zingen. Dat wordt dan ook voorzichtig gedaan, met S10 als leider en de rest als nog schuchter publiek – tot zelf een elektronische synth-apotheose het nummer op het einde even écht doet openbarsten. Eurovisiesong-hit “De Diepte” wordt op zijn beurt vanuit haar pantergeprinte fauteuil gebracht in een huiskamerversie, waarin de emotie van de plaat-versie plaatsmaakt voor warmte en familialiteit.
Ondanks de eerder besproken variatie, dreigt het concert met “Donkerblauw” en “Doorweekt, Voldaan” heel even in elkaar te zakken, misschien door de minder herkenbare refreinen of doordat het voor een paar minuten toch wat veel op elkaar lijkt. Gelukkig wordt het touw van voordien snel terug opgenomen met de outro, waarin de band voor het eerst zijn gang even kan gaan en vooral bassist en drummer even de mogelijkheid krijgen om hun kunnen te demonstreren. Nadien steekt S10 niet alleen zichzelf in een nieuw jasje, maar zet ze ook haar prachtige hese stem nog eens in de verf met een rustige cover van Lana Del Rey die zo zacht is dat we onszelf, en met wat moeite ook onze buurvrouw, kunnen horen ademen. Het betoverende wiegeliedje is een contrasterende voorbode van de uitgelaten bisronde.
© CPU – Irene Van Impe
“Nooit Meer Spijt” geldt als startschot van die laatste ronde en vanaf seconde één is duidelijk dat die draait om dansen. Haar rosse vriendin Froukje heeft S10 niet bij, dus vraagt ze aan de zaal om haar te vertegenwoordigen. Met het nieuwste hitje “Hart In Brand” en tot slot grootste succes “Ik Haat Hem Voor Jou” volgen er nog twee nummers van de twee-handen-op-een-buik-vriendinnen, maar uiteindelijk blijken toch rake albumtracks “Mijn Haren Ruiken Naar Vuur” en “Noem Me Wild” degenen te zijn die de boel tot een spetterende ontknoping loodsen. Die eerste is gewoon een supersterke catchy single vol herkenbaarheden, terwijl de laatste ons in eerste instantie niet meteen raakte, maar live extra cachet krijgt van de band en de flitsende lichtshow. Eindelijk horen we de gitaren nog eens goed de andere instrumentatie naar de achtergrond duwen. S10 springt levendig in het rond en met “Ik Haat Hem Voor Jou” had de knaltrilogie compleet kunnen zijn, maar de rockversie in navolging van het al originele poprocknummer “Noem Me Wild” bereikt toch niet het gewenste klap-op-de-vuurpijl-effect. Het is dus een iet of wat gammel einde, maar als we kunnen zeggen dat daar een oprechte show van groots formaat aan voorafging, is dat slecht een overbodige voetnoot.
Setlist:
De leukste mensen zijn raar
Weer verliefd
Have fun
Joanne
Zondagskind
Wacht op mij
Gelogen
Adem je in
Huis in mijn hoofd
Laat me los
De diepte
Hoor je mij
Donkerblauw
Doorweekt, Voldaan
Paris, Texas (Lana Del Rey cover)
Kan het leven vandaag beginnen
Nooit meer spijt
Hart in Brand
Mijn haren ruiken naar vuur
Noem me wild
Ik haat hem voor jou
