© Hermione Sylvester
De hype rond Keo is iets wat we niet vaak zien. Sinds eind vorig jaar is er veel rumoer rondom het viertal uit Londen en dat blijft zich in stijgende lijn voortplanten. Met amper één release op zak slaagde de band erin zijn headline-tour in slechts enkele minuten tijd volledig uit te verkopen. De heren brengen een frisse klank van grunge en meeslepende rock en wisten daarmee al talloze harten te veroveren. Debuutsingle “I Lied, Amber” kwam aan als een absoluut statement: Keo meent het, ze zijn hier om te blijven en we gaan nog veel van ze horen. Vandaag verschijnt hun tweede single “Thorn”, ééntje die de hoge lat van zijn voorganger zelfs nog ruimschoots overschrijdt. Gepaard met deze release gaat ook de aankondiging voor debuut-ep Siren. Deze wordt uitgebracht op 19 juni.
“Thorn” spookt al een lange periode rond in de hoofden van de bandleden. Frontman Finn Keogh schreef het nummer al geruime tijd geleden toen een jarenlange relatie ten einde liep. Hij beschouwt het als zijn meest persoonlijke en eerlijke werk tot nu toe. Oorspronkelijk droeg het de titel “Hate”, een directe weerspiegeling van hoe hij zich destijds voelde. Voor Finn was het schrijfproces een vorm van verwerking, en dat hoor je: de zware lading van het nummer wordt nergens verdoezeld.
De single opent met een ingetogen, melancholisch gitaargetokkel dat subtiel doet denken aan de gevoeligheid van een Jeff Buckley. Die breekbare rust blijft echter niet lang overeind, al snel barst “Thorn” open in een meeslepende wervelstorm van emotie. Zowel vocaal als instrumentaal stijgt de dramatiek gestaag, zonder ooit geforceerd aan te voelen. De sombere instrumentatie is doordrenkt met contrasten: momenten van stilte worden abrupt doorbroken door huilende gitaren en donderende uithalen, en daar vloeit Keogh’s stemtimbre perfect doorheen. De structuur van het lied is zorgvuldig opgebouwd. Een subtiele tempoverandering halverwege houdt je als luisteraar scherp, terwijl de band toewerkt naar een laatste, allesverslindende climax. “Thorn” is geen makkelijk nummer om te beluisteren, en dat is precies de bedoeling. Het sleept je mee in een roes van woede, verlies en ontlading. Een soort negatieve euforie waarbij je verdwaalt in je eigen emoties.
Met dit nummer laat Keo horen niet enkel muzikaal volwassen te zijn, maar ook een opmerkelijke emotionele diepgang te bezitten. Wie dacht dat de band met “I Lied, Amber” zijn hoogtepunt al had bereikt, zat er ferm naast. Siren verschijnt op 19 juni.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
