De Welshe band die zichzelf The Bug Club noemt, is al sinds 2021 bezig met ieder jaar minstens een album uit te brengen. Die traditie zal ze ook dit jaar niet veranderen, met in juni alweer een vijfde plaat op de discografie. Tussen al dat releasen door, vindt de band ook voldoende tijd om op tour te gaan; zo ook in Europa, en in Brugge maakten de heren een eerste stop op het Europese vasteland dit jaar. Daar had de band er duidelijk heel veel goesting in, want met meer dan twintig nummers op de setlist werden we getrakteerd op heel wat fijne, aanstekelijke songs.
Voor de Britten de avond door elkaar konden schudden, was het eerst aan de Belgen van Soft Boy. Ook die band is al enige tijd bezig met het zoeken naar de doorbraak en het lijkt erop dat er ook nu weer een gedaantewijziging zit aan te komen. De sound blijft weliswaar dezelfde, en dat is heel gezellige indierock met een zeker feelgood-gehalte, al lijkt de band nu net iets meer intensiteit en kracht in zijn muziek te hebben gebouwd. Dat viel al meteen op bij de opener en veranderde daarna niet meer qua intensiteit. De oudere songs vielen meer op door hun gezapigheid, terwijl de nieuwere allemaal iets meer pit in zich hadden. Dat smaakte alleszins naar meer, want met zulke luchtige en zonnige liedjes kan Soft Boy de zomer wel eens voor zich winnen.
Met een song als “Soundcheck” die je als opener gebruikt, moet je wel iets uittesten. En dat deed The Bug Club. Hoewel alle instrumenten al meteen op de afspraak waren, werden de drums op het eind van de song toch eens uitgetest. Een drumsolo in het begin van de show, atypisch kan je het zeker wel noemen. Zo was de toon meteen gezet voor een concert boordevol fun, spitsvondige teksten en vooral heel veel leuke nummers. Wie even enkele minuten niet oplette, had op die manier een song gemist en daardoor bleef ook iedereen bij de les.
The Bug Club heeft nummers waarbij het het fuzzpedaal volledig induwt of waarbij we volledig naar de nineties grungeperiode worden teruggekatapuleerd, maar daartussen wist de band ook wel eens voor wat rustpauzes te zorgen. “Pop Single” is zo’n liedje dat zijn naam waar maakt en vooral heel veel gezelligheid in zich herbergt. Ook nieuwe single “Jealous Boy” had zo’n vibe en op die manier werden de songs met een hoger tempo ruimschoots gecompenseerd. Het was ook daardoor dat je constant in een andere mood werd geduwd, maar bijna altijd kon je leutig meebewegen en de beentjes heen en weer laten gaan.
Tussendoor werden er ook de meest random bindteksten gebruikt om songs te introduceren, en daardoor werd de afstand tussen band en publiek heel klein. Toch was er van interactie nagenoeg geen sprake, daarvoor moest The Bug Club zich te veel focussen op iedere volgende song. “A Bit Like James Bond” klonk smerig en aanstekelijk met een heerlijke gitaarsolo, terwijl “Lonsdale Slipons”, een lied tegen lelijk Brits schoeisel, het tempo nog wat hoger deed gaan. Uiteindelijk werden we met het heel harde “Suck It” volledig omvergeblazen. Het nummer had iets punky in zich door de energie waarmee het gebracht werd, en ook de vele parlando’s die de band tussen iedere riffstorm smeet, maakten de opwinding des te groter.
Dat het leutige “Short and Round” daarna een verademing was, is wat overdreven, maar het was toch weer een grote moodwissel. Niet dat het slecht was, ook deze olijke song over een haarsnit liet het publiek zelfs meebrullen. Vanaf dan ging de set eigenlijk alleen nog maar harder met nog meer gitaarsolo’s en nog meer energie. Dat het daardoor jammer was dat de gitarist net voor “It’s Art” moest wisselen van instrument, spreekt voor zich. Het tempo was er wat uit, maar met “Quality Pints” was er toch een groots hoogtepunt op het einde bewaard.
Er werden ons nadien zelfs nog twee bisnummers geserveerd zonder dat de band echt het podium moest verlaten. ‘Nu we hier toch zijn’, vertelden ze ons. En we beklaagden het ons niet, want ook daar spatte de rock-‘n-roll er terug vanaf. Het is straf dat de band met zijn drietjes zulke heerlijke nummers in elkaar kan steken en toch altijd iets anders van sfeer naar voor weet te brengen. Het concert in het Cactus Café was zo heel amusant en entertainend, met heel wat uitstekende songs die voor ieder gevoel goed waren, maar altijd iets tekstueel vernuftigs in zich hadden. Soms kon het simpel lijken, maar live deed The Bug Club het toch allemaal strak en met volle intensiteit overkomen. Leuke liveband deze The Bug Club.
Setlist:
Soundcheck
War Movies
Pop Single
Best Looking Strangers in the Cemetery
Marriage
Jealous Boy
A Bit Like James Bond
Four Sisters
Can You Change a Thing
We Don’t Care About That
Lonsdale Slipons
How to Be a Confidante
Suck it
Short and Round
Cheap Linen
Little Coy Space Boy
Better Than Good
Intelectuals
It’s Art
Quality Pints
My Baby Loves Rock & Roll Music
At Least Three More
