Toen na de release van The Universal Want (2020) Jimi Goodwin (zang, bas) van het Britse trio Doves meedeelde dat hij toe was aan een rustpauze, zagen de fans van de groep de bui weeral hangen. Het is immers een publiek geheim dat Doves een doorlopend abonnement met rampspoed heeft lopen. Vroeg in hun loopbaan, toen ze nog house maakten en bekend stonden als Sub Sub, brandde hun toenmalige opnamestudio af waardoor ze genoodzaakt werden een andere band te starten. Daarna kwamen de voorspelbare, creatieve discussies met platenlabels die leidden tot een onvermijdelijke split in 2010. Dat constante, ietwat pathetische geflirt met onrust en vertwijfeling heeft daarentegen hun geluid wel mee geboetseerd. Waren debuut Lost Souls (2000) en The Last Broadcast (2002) in dat geval nog wat ongepolijst en rafelig, vanaf Some Cities (2005) kregen de hyperpersoonlijke teksten eindelijk ook gezelschap van een sonische finesse zonder weerga.
Het bleek meteen ook een garantie op succes. Want sinds de single “Black and White Town”, waarin een warme Motowngroove rondwaart, maakte Doves plots deel uit van een elitair gezelschap bands die de Britse pers blindelings idoliseert. Dat is voornamelijk omdat de nederige, haast fatalistische vibe die het drietal uitstraalt typisch Engels is. Een flegmatieke, doch decadente levensvisie die de hedendaagse popgeschiedenis immens veel legendarische muziek heeft opgeleverd. Kingdom of Rust (uit 2009 en onze persoonlijke favoriet) ging zoals verwacht bij release in hun thuisland meteen naar nummer één en zelfs na tien jaar windstilte deed The Universal Want meteen hetzelfde.
Daarna hebben we toch weer vijf jaar moeten wachten op deze Constellations For The Lonely, maar dat geduld wordt dan ook rijkelijk beloond met een klein meesterwerk. Opgenomen in de thuisstudio van Jez (gitaar) en Andy Williams (drums) is het een ode geworden aan grootstedelijke vervreemding. Het gevoel van doelloos ronddwalen door een regenachtige stad vol neon en rijzige wolkenkrabbers. Opener “Renegade” valt meteen met de deur in huis. Goodwin erkent zijn mentale zwaktes en wil deserteren uit het leven. Het spiritueel opgeven. De sporadische, Balearische pianoriedel daar gelaten is de song een blauwdruk voor wat komen gaat. Een donkere, suspensachtige sfeer die genoeg ruimte biedt voor experiment. Zoals de gesproken intro van het sublieme “In The Butterfly House”, een plots opduikende harmonica in de ballad “Last Year’s Man” of de van The Cure gejatte baslijn in “A Drop In The Ocean”, Doves gaat commando. Toch komt het schaarse zonlicht vanachter de dikke regenwolken nog geregeld piepen.
“Cold Dreaming” is wat dat betreft het perfecte voorbeeld. Wat benepen gezongen door Jez en Andy is het gezegend met een oorworm van een refrein, opgesmukt met een flard Rotary Connection. Of wat te denken van “Saint Teresa” waarin mandolines en een orgel licht laten schijnen op een mystiek verhaal van een Spaanse non uit de zestiende eeuw. Maar de absolute uitschieters baden zoals aangekondigd in een gitzwarte, diepe melancholie. Het intense “Strange Weather” is ronduit majestueus en een gedroomde aanrader voor oneindige avonden op een dakterras, turend naar de horizon. “Orlando” is de de meest vreemde eend in de bijt. Geïnspireerd door een film van Wim Wenders (Paris Texas) is een sombere piano de start van een portret van een gebroken man die probeert om de draad terug op te pakken.
Afsluiter “Southern Bell” spant in alles de kroon. Een ware hymne die nog rustig begint maar zich halverwege, wanneer Jimi Goodwin onverwacht de zang overneemt van Jez Williams, ontbolstert tot een roekeloze, koppige revolte tegen de zinloosheid van ons bestaan. ‘The blaze of glory, the last stand in our story’, zingt Goodwin overtuigend. En ook al besliste de getroubleerde zanger om de aankomende tournee aan zich voorbij te laten gaan, hij is vastbesloten op weg naar een louterende genezing. Constellations For The Lonely is daarbij zowel voor hem als voor ons een beeldschone wegenkaart.
Ontdek “Strange Weather”, ons favoriete nummer van Constellations For The Lonely, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
