© CPU – Peter Verstraeten
Soms heb je van die nummers die direct onder je huid gaan zitten. Met heel weinig woorden is dat moment van een ontdekking te beschrijven als iets bijzonders. Jacob Alon is nog zo’n bijzondere ontdekking. Hen is geboren en getogen in Fife, een klein dorpje in de rook van Edinburgh. Als tiener begon Jacob met het schrijven van muziek en reisde hen af naar Edinburgh om daar in verschillende kroegen covers te spelen om meer zelfvertrouwen op te bouwen om ooit hun eigen muziek te kunnen spelen. Jacob begon op te vallen en zeker niet bij de minste, want Dan Carey (producer van o.a. Wet Leg, Fontaines D.C.) nam Jacob onder zijn vleugels.
De eerste samenwerking tussen Dan Carey en Jacob is gelijk de eerste single van een nog te verschijnen album. “Fairy In A Bottle” is echt wonderschoon. Al vanaf de eerste noten op de gitaar hoor je een liedje wat heel intiem is en klein. Stiekem zou je bijna het hele nummer je adem in willen houden om niet te willen storen tijdens het nummer. Wanneer de zijdezachte stem van Jacob er bij komt, volgt er een klaagzang over de vloek van het vallen voor onbeschikbare mensen. Het gaat over iets wat ‘limerence’ heet: wanneer verliefdheid een obsessie wordt en dat je in je hoofd gaat bedenken dat deze persoon alle pijn en leegte in je leven kan opvullen. Vocaal is Jacob breekbaar, maar elke keer als hen de hoogte in gaat, dan is het spot on en kraakhelder. Zeker de refreinen gaan door merg en been wanneer Jacob diens kopstem er in gooit. In de bridge word je nog even wakker geschud door een heel atypisch stukje gitaargeweld, maar daarna gaat het weer verder op de rustige en kalme gitaarstroken. Dat Alon geluisterd heeft naar voorbeelden als Rufus Wainwright is goed te horen op “Fairy In A Bottle”. Als dit het begin is van een prachtige samenwerking, dan knijpen we in onze handjes, want dit voelt als een sterk begin van een veelbelovende carrière.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
