© CPU – Fleur De Backer
Loyle Carner is zo’n artiest die niet extreem bekend is, maar binnen zijn genre wel op een gigantische aanhang kan rekenen. De jonge Brit wist met Not Waving,But Drowning een nog groter publiek aan te spreken, maar in plaats van het ijzer te smeden toen het heet was, sloeg de pandemie toe. Carner deed daarom niet mee aan tournees uitstellen, maar focuste zich vooral op het maken van nieuwe muziek. Zo werkte hij klaarblijkelijk aan een nieuw project, waarrond er weliswaar nog geen details bekend zijn, en hopen we dat deze “Georgetown” een mooi plekje op die hypothetische langspeler krijgt.
Een belangrijke reden waarom we hopen dat er een nieuwe plaat in het verschiet ligt, is de productie. Die ligt voor deze creatie namelijk in handen van de legendarische Madlib en dan kan het al moeilijk fout lopen. In de kleine drie minuten die “Georgetown” in beslag neemt, weet Loyle Carner je daarbovenop ook zelf mee te nemen in zijn verhaal. Terwijl het gedicht Half-Caste van John Agard nog even nazindert, neemt de zwoele baslijn je mee richting zijn ziel. Het draait Carner in dit nummer vooral om zelfacceptatie, om het feit dat hij zichzelf ziet als één persoon en niet als twee halve mensen (refererend naar zijn gemengde afkomst). Een diep en oprecht nummer dus, dat ook nog eens een goeie vibe uitstraalt. “Georgetown” is met andere woorden weer sterk werk van Loyle Carner.
Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.
