AlbumsFeatured albumsRecensies

Selah Sue – Persona (★★★★): Een glorieuze comeback

Het is een hele tijd stil geweest rondom Selah Sue, die met haar titeloze album uit 2011 en Reason uit 2015 uitgroeide tot een van de grootste sterren binnen de Belgische popmuziek. Zeven jaar na die laatste is er dan eindelijk een opvolger voor dat album. Op Persona laat ze horen dat het enorme talent niet is verdwenen. Dat we zo lang hebben moeten wachten op een derde album van Selah Sue, heeft ook te maken met de pandemie die ons twee jaar bezig hield, want de songs voor Persona werden geschreven voordat de hele pleuris uitbrak. In eerste instantie wilde ze wachten tot er weer betere tijden waren, maar uiteindelijk koos ze toch om het album op te gaan opnemen. Dit deed ze met een flink wat gastmuzikanten die hun bijdragen aanleverden via het internet. Zo werkte ze bijvoorbeeld samen met de laatste bassist van Prince, Mono Neon, maar ook met de arrangeur Kadhja Bonnet die met Anderson .Paak samenwerkt, en het hornistenduo 305 Horns, dat samenwerkt met flinke namen als Lizzo, Pharrell en Kanye West.

In het verleden liet Selah Sue zich al niet vastpinnen op één of twee genres, maar op Persona gooit ze er nog veel meer invloeden tegenaan. Dit levert een zelfverzekerde plaat op, die haar sterrenstatus nog maar eens onderschrijft. Het werd daarnaast ook een zeer persoonlijk album, dat ons bijna vijftig minuten lang volledig vasthoudt. Persona opent al goed met het grimmige “Kingdom”. Deze zet al gelijk de toon. De elektronische invloeden hoorden we nog niet eerder in haar muziek. Het bouwt enorm goed op, en wanneer er een schreeuw komt, barst het los. Ze vertelt op rappende wijze dat zij de baas is, en laat meteen haar tanden zien op overtuigende wijze. De bas dreunt, het gaat er hard aan toe, en het is een gedurfde keuze voor een artieste die voorheen bekend stond om haar liefelijkheid.

Na “Kingdom” pakt ze het toch wat rustiger aan op “Hurray“. Dit doet ze samen met de Canadese zanger TOBi. Het nummer gaat over jezelf aanmoedigen, ook voor de kleinere dingen in het leven, en sluit dus aan op “Kingdom” waarin zij stelde de baas te zijn. “Hurray” is zeer ingetogen en typisch Selah Sue, met haar rustige, herkenbare stem. Ze creëert hier intimiteit, een rustpuntje na de heftige opener. Dit houdt ze vast op “Try To Make Friends”. Over lichte drums zingt ze over de moeite die ze heeft met het maken van vrienden. Ze geeft al zingend toe het spannend te vinden om nieuwe mensen te ontmoeten. Selah Sue bewijst hiermee er niet veel nodig is om een nummer spannend te houden. Meer dan een goede beat en haar stem hebben we op het moment niet nodig. Het zijn nieuwe uitvindingen in haar muziek, en deze zijn zeer aangenaam. 

Na een kalme periode, is het tijd om een beetje gas te geven, wat ze doet metPills“. Op dit nummer vertelt de zangeres hoe ze na jaren antidepressiva haar medicatie begon af te bouwen, en doet dit onder begeleiding van een beat die ons doet denken aan de jaren 90. Ondanks het opgehoogde tempo, is er altijd nog die kalmerende ondertoon die we inmiddels zo gewend zijn van Selah Sue. Het nummer bloeit in het refrein open als een bloem, en is dansbaar met een mooie boodschap. We vinden het dan ook knap dat zij zo’n onderwerp zo luchtig op tafel weet te leggen. Sterker nog, “Pills” is wellicht een van de betere nummers uit Selah Sue’s repertoire. Op “Wanted You To Know” wordt weer even gas terug genomen en dat laat vooral zien dat Persona ook een zeer sterk geproduceerd album is. De relaxte vibe van het album komt hier sterk naar boven drijven. Niet de meest spannende song van het album, maar samen met zanger Damso zingt ze over dat ze het eigenlijk ook wel alleen kan en dat ze niemand anders nodig heeft. 

Vrolijker worden we van “There Comes A Day” en “All The Way Down”. Allebei totaal verschillende nummers, maar ze creëren een glimlach op ons gezicht. In die eerste laat Selah nog maar eens zien wat voor geweldige zangeres ze is. Het instrumentarium is zeer summier, maar de song wordt gedragen door haar zang en de heerlijke blazers. Het tegenovergestelde is “All The Way Down”, een van de rustige nummers van het album, maar eentje die voor het eerst een beetje terug gaat naar haar roots. Het bluesgerichte liedje maakt indruk en bezorgt voor het eerst echt kippenvel op onze armen. Vooral de uithalen met dat rauwe randje gaan recht door ons heen. Het voelt bijna alsof ze onderaan het randje heeft gestaan, en het is duidelijk hoorbaar dat er veel emotie in verwerkt is. 

Bijkomen kan bij “Catch My Drift”, “Twice A Day” en “Celebrate”, want dat is wel nodig na “All The Way Down”. Vooral “Catch My Drift” valt op door de sterke productie die perfect in balans is met de stem. Elke keer worden er nieuwe dingen ontdekt en vooral de heerlijk vurige bas maakt van “Catch My Drift” een zwoel nummer. Het geheel is er eentje om je vingers bij af te likken. Pas bij “Karma” worden we even flink wakker geschud. Daar gaat ze weer terug waarmee ze het album begon. Het is een donker nummer waar je automatisch boos bij gaat kijken. Met “Karma” laat ze nogmaals zien dat ze niet echt een lief meisje is en laat ze weer een stukje persoonlijkheid zien. “Full of Life” sluit de plaat af met een mix van alles wat we te horen kregen. Het is klein, maar toch ook groot en gaat van zacht in het begin naar hard aan het einde. Een betere afsluiter hebben we niet kunnen bedenken. Het is werkelijk waar wonderschoon. 

De terugkeer van Selah Sue liet eventjes op zich wachten, maar is een glorieuze. Ze laat nog maar eens zien dat het nog altijd een geweldige zangeres is die zich niet in een hokje laat duwen. Soms gaat het door merg en been en soms staan we te dansen op tafel. Persona is een zeer gelaagd comebackalbum geworden. 

78 posts

About author
De Nederlandse muziekbibliotheek uit Utrecht. Dol op singer-songwriters en de Nederlandse taal.
Articles
Related posts
LiveRecensies

Selah Sue @ Ancienne Belgique (AB): Herwonnen levensvreugde

Dat de terugkeer van Selah Sue op de grote podia geen evidentie is, maakte ze eerder dit jaar duidelijk met een aangrijpende…
InstagramLiveRecensies

Pukkelpop 2022 (Festivaldag 2): Wispelturige mengelmoes

De tweede dag van Pukkelpop is eigenlijk nog altijd de eerste officiële festivaldag met alle podia open en een stuk meer volk…
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Selah Sue - "Pills"

Er was een tijd waarin Selah Sue alomtegenwoordig was in ons land. Die hype smoorde ze na een tijd echter zelf in…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.