© CPU – Toon Miermans
Er is de laatste paar jaar veel gezegd en geschreven over Joost Klein. Zo ruilde hij het vloggen in voor het rappen en raakte hij met de meest absurde nummers op de grootste podia van de Lage Landen. Allemaal heel gek en grappig, maar soms wordt wel eens vergeten hoe het echt gaat met de Nederlander. Zo weet niet iedereen dat hij op jonge leeftijd zijn beide ouders verloor en dat het hem mentaal steeds meer parten begint te spelen. Waar hij tot het voorjaar van 2021 nog aan een sneltempo muziek op de wereld losliet, laste hij kort na de release van Joost Klein 7 en Albino Sports, Vol. 1 een pauze in om te werken aan zichzelf. Nu lijkt het beter te gaan met de jongeman uit Friesland, want aanstaande zaterdag viert hij zijn comeback in de AB met een nieuw album dat in de nabije toekomst verschijnt. We krijgen nu al de eerste twee voorsmaakjes te horen en daaruit kunnen we veel afleiden.
Tracktitels als “Papa en Mama” en “Kut!” laten op zich weinig aan de verbeelding over. Het lijkt wel alsof Joost zijn gebruikelijke knotsgekke onderwerpen de rug heeft toegekeerd en van zijn muziek nu gebruik maakt om zijn problemen te verwerken. Zo werd eerstgenoemde single een ode aan zijn ouders, waardoor het je misschien zelfs ongewild bij de keel grijpt. Geen botsautobeats dit keer, maar een gitaardeuntje dat zomaar van The Strokes had kunnen zijn. Het zorgt muzikaal voor een kwaliteitsinjectie, al is het vooral de tekst die je bijblijft. ‘Mis mijn mama en mijn papa’, klinkt het herhaaldelijk, waarna de Nederlander het heeft over zijn angstaanvallen en depressie, de torenhoge prijzen van therapie, zijn gebrek aan vrienden en vooral over de hoop dat zijn ouders alsnog trots op hem zijn. ‘Brief aan m’n ouders, hoop dat jullie dit zien. Joost Klein die wordt groot, da’s de ironie.’ Op papier mag het misschien niet zo diepgaand klinken, maar wie bekend is met het werk van de Nederlander, weet dat dit niet van zijn gewoonte is.
“Kut!” klinkt dan alweer wat vrolijker op muzikaal vlak dankzij het zomerse gitaardeuntje, maar tekstueel ziet het er somber uit. ‘Het gaat kut! Het is altijd kut geweest. Mijn depressie heeft geen nut, dus we vieren nog een feest’, klinkt het, waaruit we toch kunnen afleiden dat het vandaag de dag wat beter gaat met de Nederlander. De track kabbelt op zich gewoon wat voort, maar als je luistert naar de tekst, hoor je dat er ook hier plots een soort volwassenheid doorheen Joosts muziek hangt. Ondanks de negatieve onderwerpen, kunnen we dus toch concluderen dat de jongeman hier twee sterke nummers uitbrengt. We zijn daarom blij dat muziek maken Klein toch heeft kunnen helpen in zijn moeilijke momenten.
Op zaterdag 27 november staat Joost in de Ancienne Belgique. De laatste tickets zijn nu te koop!
Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.
