AlbumsFeatured albumsRecensies

Field Music – Flat White Moon (★★★★): Doet ons een plezier en klinkt toegankelijker dan ooit

Aan de andere kant van het Kanaal kunnen de muziekrecensenten af en toe bandjes heerlijk ophemelen. Zo werden tijdens de britpop-hype heel wat bandjes omhoog geschreven. Bijgevolg liepen arena’s of stadions vol en dachten een heleboel bandjes op de top van de Olympus te staan. Als ze dan het Kanaal overstaken, kwamen ze van een koude kermis thuis. Geen uitverkochte zaal met duizenden enthousiaste Britten zoals thuis, maar optreden in een club met een aantal locals en, dat dan weer wel, tientallen Britse fans. Aan deze kant van het Kanaal trokken wij af en toe onze wenkbrauwen op als de muziekbladen weer een bandje op het schild hesen.

Field Music is ook zo’n band die door de Britse muziekcritici al sinds het begin wordt omarmd. Niet omdat het zo lekker wegluistert als de britpop. Nee, Field Music is best wel ‘moeilijke’ muziek met diverse stijlen door elkaar. Indie, artrock maar vooral progrock overheersen en er zitten veel tempowisselingen in. Of zoals een recensent van de New York Times schreef: ‘Er wordt geen noot verspeeld.’ Politieke teksten, ook zoiets. Hun laatste album, Making a New World, was een conceptalbum over de Eerste Wereldoorlog. Niet bepaald lichte kost, maar wel muziek waar fans dan weer een warm plekje in hun hart voor hebben gereserveerd. Wij stiekem ook wel, want buiten dit alles is de muziek van Field Music rijk aan melodieën en steeds in ontwikkeling.

Met Flat White Moon hebben de broers David en Peter Brewis hun meest toegankelijke album gemaakt. Wel op hun manier, want zo zeggen ze zelf: ‘Wij willen dat de luisteraar zich goed voelt over dingen waar wij ons verschrikkelijk over voelen.’ En dus klinkt de muziek minder complex en daardoor veel relaxter dan voorheen. Meer realistisch dan impressionistisch, om het in schildertermen uit te drukken. Ze zijn zich gaan richten op speelplezier, in plaats van tijdens het schrijven heel erg na te denken hoe ze het zouden moeten arrangeren. Dat hadden ze met hun vorige album gedaan en daar wilden ze op dit album verandering in brengen.

Daarnaast moest de muziek een positieve tegenhanger worden van de vaak donkere en treurige teksten. Dat dat gelukt is, horen we al gelijk aan het begin van het album, waar een paar ijzersterke nummers de toon zetten. “Do Me a Favour” klinkt als een heerlijk kabbelend Fleetwood Mac-nummer. Niet geheel toevallig, want het werd een van de inspiratiebronnen bij het maken van dit album. “No Pressure” lijkt een aanklacht tegen de Britse upper class die het land in chaos stort, verpakt in een opgewekt liedje.

“Invisible Days”, waar het refrein zo uit de koker van de Beach Boys zou kunnen komen, voelt ook zo ontspannen aan. En dat alles zonder te vergeten waar Field Music voor staat. Ze klinken als zichzelf, maar dan minder serieus, en er is wat meer plezier in de muziek te horen dan voorheen. Het maakt ze toegankelijker en dat pakt goed uit.

Zo maakt Field Music met Flat White Moon een verfrissend album. De donkere teksten worden verpakt in voor de broertjes vrij speelse muziek die wel wat wegheeft van hun werk op Tones of Town. De fans van het eerste uur worden niet teleurgesteld, en instappers horen een band waar de spelvreugde duidelijk te horen is. En nu maar hopen dat ze dit album ook bij ons op een podium voorschotelen, want deze band verdient echt een groter publiek dan ze tot nu toe konden bereiken.

Facebook / Instagram

Dit vind je misschien ook leuk:
AlbumsRecensies

Koala Disco – Koalala Discoco (★★★): Een mengelmoes van alles

Koala Disco blijft niet bij de pakken zitten en brengt al snel na de eerste twee singles “Dirt and Water” en “Tiny…
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Modest Mouse - "We Are Between"

Voordat Mac DeMarco met zijn gitaar en gespleten tanden een nieuw tijdperk van indierock inluidde, was er Modest Mouse. Albums als The…
FeaturesInterviewsUitgelichtWedstrijden

Interview Ashnikko: ‘Wanneer ik een liedje schrijf, voel ik me zo high als een garnaal’

Drie maanden geleden bracht singer-songwriter Ashton Nicole Casey, die de artiestennaam Ashnikko draagt, haar eerste mixtape DEMIDEVIL uit met enkele weken terug…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.