De Flatbush Zombies houden zich al een tijdje op de achtergrond sinds hun laatste soloalbum Vacation in Hell. Meechy Darko, Zombie Juice en Erick the Architect vormden samen met Pro Era en The Underachievers het New Yorkse hiphopcollectief Beastcoast. In 2019 verscheen hun samenwerking Escape from New York. Later dat jaar brachten ze hun laatste single “Monica” uit, een samenwerking met rapper Tech N9ne. We konden hier en daar al zien dat de Zombies achter de schermen hard werken aan een nieuw album. now, more than ever is daar een voorsmaakje van.
now, more than ever is een korte ep van amper 20 minuten. De Flatbush Zombies brengen zes nummers in zes verschillende stijlen. In het algemeen zijn de nummers rustiger in vergelijking met de energieke, psychedelische hiphop die de Flatbush Zombies normaal brengen. Ook de sound van hun laatste album is herkenbaar in de nummers, alsof het een verzameling is van wegwerpnummers. Gelukkig klinken ook deze nummers stuk voor stuk even goed.
De nummers die eruit springen zijn “dirty elevator music” en “herb”. Op “dirty elevator music” grijpt Erick the Architect terug naar de New Yorkse roots van de Flatbush Zombies met een fantastische boombapbeat. Meechy Darko neemt je volledig in met zijn hysterische flow en laat de satanische verwijzingen niet achterwege. “herb” klinkt aangenaam chaotisch. De beat is trippy en verandert heel vaak, alsof Meechy, Juice en Erick elk op hun eigen versie ervan wilden rappen. Het refrein van Juice klinkt dan weer zweverig en zorgeloos. Het nummer is een schoolvoorbeeld van een echt psychedelisch Flatbush Zombiesnummer.
“quicksand” is een emotioneel geladen ballade van Meechy Darko. Hij imponeert met verschillende flows waardoor je haast niet kan geloven dat alleen hij op het nummer aanwezig is. Hij begint rustig en laat zijn hese brulstem achterwege. Die brulstem horen we op de achtergrond, wat zorgt dat het nummer heel dynamisch klinkt. “Blessings” is een rustig nummer met een spirituele beat. Ook de raps van Erick en Juice zijn minder explosief dan normaal. Het nummer doet denken aan “The Glory” van hun laatste album. Ook “when I’m gone” klinkt heel vredig. De Flatbush Zombies focussen meer op de tekst en laten de agressieve flow achterwege. De feature van Sophie Faith past ook nog eens ideaal; haar stem doet denken aan Beyoncé. De rust wordt onderbroken door de bulderende stem van Meechy Darko, die zorgt dat we niet in slaap vallen op het einde van deze ep.
De Flatbush Zombies brengen een verzameling van oerdegelijke nummers op now, more than ever. Er zijn weinig tot geen minpunten aan te merken op deze ep. Het enige minpunt is misschien de lengte. We hadden graag wat meer nummers gehad, maar het is alleszins een mooi voorsmaakje van hopelijk een minstens even goed album.
Facebook / Instagram / Twitter / Website
