Instagram, Live, Recensies

Angèle @ Paleis 12: Teenage dream

© CPU – Jan Van Hecke

De Brusselse Angèle is momenteel misschien wel de populairste Belgische artieste bij ons en onze Franstalige buren. Het is erg snel gegaan voor de zangeres nadat ze haar eerste single “La loi de Murphy” uitbracht. Hits als “La thune” en “Balance ton quoi” volgden elkaar in sneltempo op, dus het was geen wonder dat haar debuutalbum Brol ook zeer vlot over de toonbank ging. Als je succes hebt moet je daarvan genieten, dus een jaartje later kwam Angèle met een deluxe-editie van die plaat. Ook daarop vinden we enkele nieuwe hits terug zoals “Perdu” en “Oui ou non”. Doordat er geen rem op haar succes leek te staan, groeiden de zalen waarin de zangeres optreedt ook zeer snel. Eind 2018 verkocht ze zonder moeite enkele keren de AB uit, vorig jaar ook de Lotto Arena en ook gisterenavond hing er een bordje met daarop ‘Uitverkocht’ aan de deur. Eén ding was zeker: het zou een avond worden gevuld met hits.

De ranse rapper Swing mocht het publiek al wat opwarmen en dat probeerde hij met chille beats. Het publiek reageerde wanneer hij vragen stelde, maar tijdens de nummers zelf wist hij niet helemaal te overtuigen. Dat ondanks de goed uitgewerkte lichtshow, die we nog niet vaak bij een voorprogramma hebben gezien. Na nog geen twintig minuten hield Swing het al voor bekeken, maar na de vrij monotone act die we te zien kregen, vonden we dat niet al te erg. Niet het slechtste dat we ooit zagen, maar ook lang niet het beste. De rapper maakte te weinig indruk om onthouden te worden; de kiss cam achteraf leek zowaar populairder.

© CPU – Jan Van Hecke

Angèle besliste om met twee hits te openen. Zowel tijdens “La thune” als “La loi de Murphy” werd er enorm luid meegezongen. Waren wij de enigen die de tekst niet vanbuiten kenden? Het leek er in ieder geval op. Daarna was het de beurt aan enkele nieuwe nummers en ook deze leken in de smaak te vallen. Tijdens “Tu me regardes” waagde Angèle zich aan een pasje naast haar stoere danseressen. De dansmoves leken een simpele mix van Stromae en Christine & the Queens, maar pasten wel zeer goed bij de zangeres en haar imago. Ondanks dat er meteen veel sfeer heerste, wist ze ons pas voor het eerst echt te overtuigen tijdens “Jalousie” toen ze zelf achter de piano stond en samen met de band doorspeelde.

Angèle speelt regelmatig piano en ook tijdens “Victime des reseaux” was dit het geval. De zangeres stond wat te grooven achter haar instrument en eerlijk gezegd sprak dit ons meer aan dan de nummers met de danseressen. Ook tijdens “Les matins” week de Brusselse af van de albumversie. Goeie bassen en headbangende danseressen maakten het allemaal net iets stouter. Angèle leek tijdens deze momenten geen katje om zonder handschoenen aan te pakken, maar van ons zou het toch nog wat gewaagder mogen. We kregen een mooi afgewerkte show te zien met danseressen en een schattige zangeres. Dit is de ‘teenage dream’ van elk meisje en dus moesten we regelmatig eens aan Katy Perry denken. In tegenstelling tot die vergane popprinses kwam Angèle gelukkig niet met een overkill aan kleuren, outfits en confetti.

© CPU – Jan Van Hecke

Dat Angèle gisterenavond in Brussel speelde, zette ze nog eens extra in de verf. Ze coverde het nummer over haar thuisstad van Dick Annegarn en begroette ons in het Frans en Nederlands. Op deze twee zaken na voelde de show weliswaar enorm geroutineerd en ingeoefend aan. De spontaniteit bleef voor het merendeel van de show uit en dat was uiteraard jammer. Door het feit dat ze de nummers van haar album al vele malen heeft gespeeld, weet de zangeres intussen perfect hoe ze op het publiek moet inspelen. Nummers als “Balance ton quoi” en “Tout oublier” (met haar broer op een groot scherm achter zich) werden een groot feest. Heel veel sfeer, maar weinig authenticiteit. Angèle opende de bisronde met “Flou” en vertelde nog eens het verhaal van hoe haar carrière begon op Instagram. In een gouden training danste de zangeres nog een laatste keer op “Je veux tes yeux” en “Oui ou non”.

Angèle blies zonder twijfel meerdere keren het dak van Paleis 12 en dat deed ze met een hoop hits. Een grootse show die ons soms deed denken aan pakweg Katy Perry, maar al een pak minder echt aanvoelde dan in de AB een dik jaar geleden. De danseressen hun choreografieën waren niet super uitgewerkt en misschien zelfs niet nodig. Het meest genoten we van de momenten waarop de Brusselse stond te grooven op haar muziek of achter haar piano zat. Angèle leeft haar ‘teenage dream’, maar is daar misschien zelf wel verloren gegaan…

Setlist:

La Thune
La Loi De Murphy
Tu Me Regardes
Jaloesie
Les Matins
Victime Des Réseaux
Insommies
Ta Reine
Bruxelles (Dick Annegarn cover)
Nombreux
Balance Ton Quoi
Que Du Love
Perdus
J’entends
Tout Oublier

Flou
Je Veux Tes Yeux
Oui Ou Non
Flemme

22 januari 2020

About Author

Robbe Rooms


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief