Albums, Recensies

Poppel – Make Sense (★★★½): Korte maar krachtige escapade

Artwork van Emily Lefèbvre

Poppel is een Antwerps dorp én een Antwerpse janglegazeband. Aangezien dorpen doorgaans geen albums uitbrengen, gaat het hier dus over Poppel the band. Het vijftal is niet aan zijn proefstuk toe: hun eerste cassette Couldn’t Care Less en eerste ep Alright kwamen uit in 2017, en hun album Hit It dateert nog maar van vorig jaar. Make Sense is dus hun tweede langspeler, en die namen ze op met Bert Vliegen (van onder andere Teen Creeps en Sophia), die eerder ook al samenwerkte met kleppers als Whispering Sons. Het album komt uit onder Meritorio Records, een label uit Madrid; maar daarnaast is er ook een hippe cassetteversie verkrijgbaar bij Gazer Tapes, het eigen label van gitarist Dries Hermans. Fijn hebbedingetje dus, en dat niet alleen omwille van het medium, maar zeker ook door de geweldige muziek die erop staat.

Het geluid van Poppel kan het best omschreven worden als op nineties geïnspireerde janglegaze die heel vertrouwd aanvoelt. De band klinkt hedendaags en fris, maar toch horen we ook de typische dromerige nineties shoegazesound. Zelf noemen ze bands als Big Troubles, Pinback, Seapony en The Twerps als bronnen van inspiratie. En als dat allemaal nog niet overtuigend genoeg is om het album eens te beluisteren, laat deze aanbevelende recensie dan de doorslag geven. Make Sense is namelijk een korte maar krachtige muzikale escapade. Een halfuur lang waan je je mijlenver verwijderd van het saaie leven van alledag, om integendeel eens op pluizige wolken in een pastelroze lucht te drijven.

De twaalf nummers vormen een vlot verteerbaar geheel; geen enkele song is echt uitdagend of vraagt intensief luisterwerk. Poppel maakt geen moeilijke muziek en is ook geen vernieuwer van het genre, maar niet iedereen hoeft een pionier te zijn in de muziekwereld. Soms is het even leuk om een mooie vertolking van een gekende stijl te verwelkomen. Wat er wel uitspringt, is de zalvende kracht van de stem van de zanger. Die kwaliteit wordt nog eens kracht bijgezet door de typische shoegazegitaren, zoals bijvoorbeeld op het zachte “Love”.

Er is op deze langspeler echter meer te vinden dan alleen rustige, dromerige nummers. Een van de beste tracks op Make Sense is “Couch”, waarop we meer janglegitaren horen. Van bij het begin klinkt het allemaal heel opgewekt en ongekunsteld; het zou zo de soundtrack van een jaren negentig feelgoodfilm kunnen zijn. Even energiek klinkt “Listen”, de single waardoor we Poppel een tijd geleden toevoegden aan ons lijstje met beloftevolle bands. Soms komen de mannen ook wat scherper uit de hoek, zoals te horen is op “Kill Time” of “Show”. Daarmee tonen ze hun muzikale veelzijdigheid, maar daarnaast blijkt ook dat de zanger niet alleen sterk is in etherische vocals; zijn stem leent zich kennelijk ook tot pittigere songs.

Het label van veelbelovende band doet Poppel helemaal eer aan. Op hun voorgaande platen werd al duidelijk dat ze heel wat in hun mars hebben, maar deze nieuwe is toch wel het voorlopige hoogtepunt van hun werk. De twaalf tracks van Make Sense klinken allemaal leuk op zichzelf, maar vormen ook een mooi geheel dat vraagt om in één keer beluisterd te worden – en dat liefst zelfs meerdere keren na elkaar. Het is genieten van begin tot eind, met subtiele overgangen van zonnig naar soezerig naar vinnig… It all makes sense.

Op 27 september vindt de albumrelease plaats in Costa in Antwerpen, maar niet getreurd als je daar niet bij kan zijn. Op hun Facebookpagina staan nog heel wat andere data waarop ze live aan het werk te zien zijn.

Facebook / InstagramTwitter

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

20 september 2019

About Author

Gilke Geeraerts


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief