Albums, Recensies

Barns Courtney – 404 (★★★★): Het begin van veel meer

Barns Courtney is twee jaar na zijn debuutalbum The Attractions of Youth eindelijk terug met nieuw werk. Met 404 gaat Courtney meer de elektronische weg op, maar dat stoort ons niet meteen. De rockelementen, de snedige drums en de strakke gitaarstukken zijn desondanks in vele nummers nog steeds goed te horen. Net als bij zijn debuutplaat zit er een prachtige betekenis achter de naam van zijn nieuwe album. ‘Een 404-fout kent iedereen, het is wanneer je computer niet kan vinden wat het zoekt.’ Tijdens het schrijven realiseerde Barnaby George Courtney hoe we onszelf verliezen naarmate we ouder worden, een interessant onderwerp dus.

Barns Courtney is een 28-jarige Brit die er al een erg woelig parcours heeft opzitten. Hij was namelijk lange tijd de frontman van SleeperCell, maar het platenlabel was toen niet echt tevreden met hun muziek en trok de stekers uit deze band, met als gevolg dat Barns dakloos werd. Gelukkig kon hij rekenen op behulpzame vrienden die hem een slaapplaats en een baan bij een computerbedrijf verschaften. Doordat hij in deze moeilijke tijd toch muziek bleef schrijven, werd hij plots opgepikt door BBC Radio 1 met zijn eerste solosingle “Glitter & Gold”. Toen hij mee op tournee werd gevraagd door zijn oude schoolmakker Ed Sheeran kon zijn leven niet meer stuk. Ondertussen is de rasechte frontman uitgegroeid tot één van de nieuwe gezichten van de rockmuziek en heeft hij inmiddels meer dan een half miljard streams op Spotify.

Openingsnummer van deze plaat is weggelegd voor “Hollow”. Het heeft een erg bombastische sfeer en brengt een totale euforie, je wordt meteen blij bij het horen van de eerste noten. Barns Courtney’s unieke stem zorgt dan weer voor iets heel intiems. “Hollow” was eerder al uitgekomen, net als “You And I” en “99”, dat zelfs al meer dan een jaar geleden werd uitgebracht en meer dan 18 miljoen keer beluisterd is op Spotify. Het zijn beide twee uptempo nummers met een vleugje elektronische invloeden. Ze zijn ook heel erg dansbaar, dit komt misschien wel door de verschillende snedige drums en de gepaste gitaarsolo’s. “You And I” wordt ondertussen al regelmatig op Studio Brussel gespeeld, dus laat ons hopen dat Barns ook in ons land uitgroeit tot een echte rockheld.

Buiten deze drie hits, staan er ook nog zeven andere nummers op 404. Ook bij “London Girls” zitten we met een knaller ‘opgescheept’. Normaal zijn we gewoon van Barns Courtney dat hij erg traag en opbouwend begint, maar nu begint hij meteen heel strak aan het nummer. Door de gitaren, drums en de magnifieke tekst die allemaal de hoofdrol opeisen, krijgen we een prachtig geheel dat ons alleen maar kan bekoren. De strofes worden op een grote en leuke manier gebracht, we willen dus eigenlijk zeggen dat het alles in huis heeft om een potentiële hit te worden. Ook “Fun Never Ends” (een elektronische rockparel met een tof meezingrefrein) en “Boys Like Me” (een rustiger nummer vol met verrassingen) kunnen we binnenkort eventueel wel in een hitlijst verwachten.

Met “The Kids Are Alright” komen we aan het eerste en enigste dipje van 404. Waar we tot nu toe op de plaat enkel maar (elektronische) rock te horen kregen, krijgen we nu meer soulrock te horen. Het klinkt meteen anders in de oren en voelt aan als het buitenbeetje van het album. Maar we mogen niet klagen, het is bijlange niet het slechtste lied dat ooit gemaakt is. Na dit klein minpuntje bouwt Barns Courtney terug op en maakt hij er nog een heel interessant album van. Zo krijgen we nog een headbangnummer met een sterk refrein, een elektronisch nummer met leuke speelse ritmes en ook “Cannonball”. Het is een rustig elektronisch nummer dat ons doet denken aan de laatste langspeelplaat van Imagine Dragons Origins. Het is niet meteen wat we van deze artiest gewoon zijn, maar het heeft wel iets. Een leuke afsluiter dus voor een vrij strakke en sterke plaat.

Dat we naar 404 uitkeken, is ondertussen al wel duidelijk. Barns Courtney lost met dit album dan ook alle verwachtingen in en maakt hiermee dan ook een flinke sprong voorwaarts in z’n carrière. Met “Hallow”, “London Girls” en “Boys Like Me” brengt hij een aantal potentiële hits uit. Hij laat dan ook zien dat hij goed overweg kan met z’n typische (elektronische) rock. Barns Courtney weet nochtans voldoende afwisseling te gebruiken in zijn muziekstijl en hierdoor wordt mede het kleine dipje al snel weggespoeld. Ten slotte kijken we erg hard uit naar zijn aankomende show in zaal Trix in Antwerpen op zondag 3 november die er waarschijnlijk voor gaat zorgen dat hij officieel wordt gezien als een echte rockster. Voor ons is 404 al zeker het begin van veel meer.

Facebook | Instagram | Website

6 september 2019

About Author

Robbe Van Hool


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter