Albums, Recensies

DZ Deathrays – Positive Rising, Pt. 1 (★★★★): Positief eerste deel

Er zijn zo van die bands die een urgente drang hebben naar evolutie. De vraag die we ons dan stellen is waar komt die drang vandaan komt. Is dat omdat een band anders wil klinken omdat ze niet tevreden zijn van hun eerdere sound of ga je door het ouder worden muziek anders bekijken? Eigenlijk maakt het niet uit, maar we zijn geneigd te zeggen dat evolutie logisch is als je lang in hetzelfde vijvertje hebt gezwommen. DZ Deathrays is daar geen uitzondering op, maar toch zijn weinig punkbands erin geslaagd een goede transformatie te ondergaan naar andere muziekstijlen. De voorbode was er al door de nieuwe singles, maar we waren heel benieuwd naar het complete album.

DZ Deathrays is een Australisch dancepunktrio uit Brisbane. Lang heeft de band als duo bestaan, maar het derde lid, Lachlan Ewbank, is nu een vaste medewerker geworden. In 2008 zijn ze als duo begonnen, maar ze zijn door de jaren heen geëvolueerd naar een band die meer wou dan een livegeluid op de albums. En dat deden ze prima. De echtheid van hun vorige albums was ongetwijfeld een van de redenen waarom de band zo populair is geworden. Met een nieuwe producer, Miro Mackie, is daar verandering in gekomen.

Dat de band als duo een geluidsmuur kan optrekken, hebben ze de afgelopen tien jaar wel bewezen. Natuurlijk is er meer dan een geluidsmuur, en dat meer lijken ze met hun drieën wel te hebben gevonden. Er zit meer gelaagdheid in de nummers dan voorheen en er zitten ook gewoon meer ideeën achter. Nieuwe ideeën zoals bijvoorbeeld het uitbrengen van een dubbelalbum in 2019 – deel 2 komt later op het jaar. Het schrijfproces bleef hetzelfde, want de leden wonen allemaal in verschillende steden, en het werd geschreven door ideeën heen en weer te sturen via Messenger. Uiteindelijk zagen ze in dat ze de nummers beter kunnen afwerken in één huis, en zo geschiedde.

En dat gemeenschappelijk schrijven heeft geloond. Het is een plaat geworden die vol positieve muziek staat, waarop duidelijk wordt dat ze echt hun eigen zin hebben gedaan. Op dat gebied is er weinig veranderd ten opzichte van hun vorige albums. Dat deel is gebleven, maar er staan wel degelijk wijzigingen op het programma. Het livegevoel heeft plaats moeten ruimen voor meer vulling en meer gelaagdheid. Het is geen volledige switch naar een ander muziekgenre, maar het is wel een knappe doorgroei naar een voller geluid. Ook de kwaliteit van de productie is van een enorm hoog niveau. Je zou zelfs bijna durven stellen dat dit een volwassen album is, maar dat willen ze misschien zelf ook niet horen.

Iedereen die de band ooit live heeft gezien, hoopt natuurlijk dat ze dit live ook kunnen brengen en daar zijn we enorm benieuwd naar. Ze omschrijven het zelf als de muziek naar een breder scala aan stijlen te brengen en als ‘een beetje punk, maar soms zacht en soms langzaam’. Een beschrijving die behoorlijk toepasselijk lijkt. Vanaf het moment dat de sombere opener “Hi Everyone” begint, is het duidelijk dat de jongens hier niet zijn om te rotzooien. Daarna gaat het verder naar de eerder genoemde punk met “Still No Change”, de boze thrash van de single “IN-TO-IT” en de zware, beladen aanval van “Year of the Dog” (waar je brulboei Matt Caughtran van The Bronx hoort). Het is vooral interessant geworden, want aan de ene kant is er een enorme diversiteit aan geluiden. Maar aan de andere kant moet je je afvragen of dit alleen maar een uitstapje was van het oude werk, of zou dit de definitieve richting vooruit zijn?

Oude fans zullen zich toch meteen thuis voelen, omdat alle oude kenmerken die zo geweldig klonken aanwezig blijven. Positive Rising, Pt. 1 kwam uit op 30 augustus en zal niet veel slechte dingen oproepen bij de luisteraar. Dit is en blijft een geweldige, positieve band die een knappe evolutie heeft doorgemaakt. En het mag ook gezegd, dit zou zomaar de plaat kunnen worden waar een nog groter publiek mee kan bereikt worden. 1 oktober staan ze in de Trix, en we veronderstellen dat je je als lezer nu bijna verplicht voelt een kijkje te gaan nemen. Afsluiten doen we met het wachten op de komst van Positive Rising, Pt. 2, dat later dit jaar wordt uitgebracht.

Facebook

Volg ons op Spotify voor meer nieuwe muziek.

1 september 2019

About Author

Wouter Vandeweyer


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter