Albums, Recensies

Night Moves – Can You Really Find Me (★★★★): De popversie van Fleetwood Mac

Weemoedige powerpop en fuzzy rock komen samen in deze wazige trip: Night Moves is in hun derde album op zoek naar transcendentie met een gestroomlijnd geluid dat is geworteld in volwassenheid en zelfreflectie. Can You Really Find Me is tegelijkertijd warm en koud; naast een artistiek onderscheid weerspiegelt deze nevenschikking hoe het album tot stand kwam. Het werd opgenomen tijdens een sombere en ijskoude Minneapolis-winter en vervolgens geproduceerd in Texas. De band mengt country, rock en synthpop in gelijke mate en creëert daardoor iets dat zowel retro als verfrissend is.

Night Moves werkte drie jaar lang aan Can You Really Find Me. De band uit Minneapolis kwam in 2010 samen, gevormd door drie middelbare schoolvrienden die geïnteresseerd waren in het samensmelten van ‘seventies rock’ met indie country. Gitarist/hoofdvocalist John Pelant, bassist Mickey Alfano en multi-instrumentalist Mark Ritsema brachten in 2013 en 2016 al albums uit.

Het duo herschiep de essentie van hun debuutalbum Colored Emotions door middel van een contemplatieve geest en vervaagd afgemat cynisme met een zorgeloze energie. John Pelants grintstemmige klankkleur leidt het opvallende “Mexico” met een synchroniciteit die doet denken aan Fleetwood Mac uit midden de jaren zestig. Gedurende de looptijd van het album wordt een zacht tempo aangehouden; de rust van “Keep Me In Mind” zwaait met heerlijke boventonen. Het nummer is gevuld met schaarse akoestische gitaarklanken en succulente vocale harmonieën, die een sterk contrast vormen met de hallucinogene elektrische gitaarklanken, verbluffende toetsenbordakkoorden en aanlokkelijke hookline van “Strands Align”. In het liefdeslied “Coconut Grove” worden de heerlijke synths vergezeld door een heerlijk hoge zangstem, terwijl de rest van het kwartet hun werk uitstekend doet door Pelants zang met glinsterende ruwheid vloeiend te versieren.

Night Moves koppelt gitaar met genuanceerde elektronische wendingen, zo roept “Ribboned Skies” een roosgetinte dynamiek op: een bitterzoete hoek die vermijdt dat de liefdevolle sentimenten veranderen. Deze tedere softrock klanken worden in ieder nummer omarmd. Zo ook in de titelsong “Can You Really Find Me”, dat zonder twijfel een van de beste nummers op het gelijknamige album is. Het is weelderig, hoopvol klinkend en diep psychedelisch, met een geweldige gitaarsolo en vocale uitvoering. “Can You Really Find Me” krijgt concurrentie van het steengoede “Recollections”, dat overloopt van elektronische rock uit de jaren tachtig. Het heeft een indringend ritme, rijke synths, geweldige gitaren en een duidelijk nachtelijke sfeer voor de ideale zomeravonden. “Angelina” klinkt als een zonovergoten tape met gesynthetiseerde strijkers en een laconiek gevoel, het is een prachtig nummer met een goede uitvoering.

Ondanks momenten waar het wat stilvalt, ademt Night Moves charisma en hervormt het de creatieve panache op een album dat genade zal vinden bij doorgewinterde fans en nieuwe luisteraars. Door zoveel verschillende bronnen van inspiratie door elkaar te gebruiken, zorgt Night Moves ervoor dat Can You Really Find Me zijn eigen persoonlijkheid heeft bereikt. Het is vintage zonder dat het ouderwets is en onvoorspelbaar zonder ontoegankelijk te worden. Het beste van alles is dat het veel geweldige en succesvolle voorgaande artiesten samenbrengt zonder de visie en uitvoering van Alfano en Pelant uit het oog te verliezen. Als zodanig behoort het album tot voldoende tijdperken om tijdloos te blijven.

Website / Facebook / Twitter

Ontdekt nog meer muziek op onze Spotify.

1 juli 2019

About Author

Ariane Cooremans


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter