AlbumsRecensies

Miles Kane – Coup De Grace (★★★): Gewoonlijke onweerstaanbaarheid van de opperbrit!

Miles Kane niet in verband brengen met vriendje Turner valt niet mee. Ook op zijn nieuwe plaat bewandelt Kane de weg die de frontman van Arctic Monkeys eerder heeft platgewalst. Met rechttoe rechtaan kostuumrock die van alles wat heeft – The Beatles, The Monkeys, The Jam – lijkt het alsof Kane, ondanks de mindere mate van modism, nog steeds de goede oude gebleven is. Meer nog, het lijkt alsof Kane het experimenteren overlaat aan zijn eerder genoemde vriend en zelf enkel met de goed bevonden zaken voortgaat. Wat op zich ook niet slecht hoeft te zijn. Vakmanschap staat gewoon hoger op Kane’s lijst dan experiment.

Openen doet “Coup De Grace” met het geweldig opzwepende ‘Too Little Too Late’, de perfecte track voor meerwaardezoekers in hun twintiger jaren die aan een rotvaart de ‘Autoroute Des Anglais’ afscheuren op weg naar drie weken Zuid-Frankrijk. Uiterst aangenaam, we geven het grif toe. Toch kan deze euforie niet doorgetrokken worden op ‘Cry On My Guitar’, een doorslagje van een van de laatste albumtracks van Noel Gallagher himself, die zelf al eens was gaan luistervinken bij Plastic Bertrand. ‘Loaded’ maakt dat dan weer ruimschoots goed. Hoewel de strofe ons nog wat op onze honger laat zitten, slaat het refrein wel aan.

Terug de beuk erin, denkt Miles? Terug de beuk erin! ‘Cold Light Of Day’ zweept terug heerlijk op. Die Redbulldouche wordt slim opgevolgd door een track waarvan vriend en vijand moet toegeven dat hij (intens) geïnspireerd is door Alex Turner. ‘Killing The Joke’ kan zo meedraaien in diens 70’s-optreden met Arctic Monkeys op de BBC.

Titeltrack ‘Coup De Grace’ heeft de gitaren van funky Clash-platen en de sleep van Underworld. Wat ons betreft een leuke track die in het midden van deze plaat niet misstaat als een soort volta. Zowel ‘Silverscreen’ als ‘Wrong Side Of Life’ zijn ideale filmsoundtracks, dachten we bij de eerste luisterbeurt. Na de vijfde is dat nog steeds zo. ‘Shavambacu’ lijkt ons het nummer dat zijn positie in het album het meest opeist: het doet de luisteraar verlangen naar meer, en liefst zo snel mogelijk.

Miles Kane verrast met een plaat die niet uitblinkt in specifieke songs, maar eerder een algemene vibe brengt. En laat dat net verfrissend zijn: een artiest die denkt in termen van een volledige plaat en niet van singles. Luister het album dus in haar geheel!

Miles Kane stelt zijn nieuwe plaat “Coup De Grace” live voor op 2 oktober in de Botanique in Brussel!

Dit vind je misschien ook leuk:
AlbumsRecensies

Jordan Rakei - What We Call Life (★★★★): Het leven samengevat in 10 soulvolle nummers

Is dit het, is dit wat het leven inhoudt? Als ontnuchterende tienerjongen spookte die vraag wel vaker door Jordan Rakei’s hoofd. De…
AlbumsRecensies

Manic Street Preachers - The Ultra Vivid Lament (★★½): Verder kabbelen op vertrouwd terrein

Met een carrière van ruim dertig jaar op de teller kan je Manic Street Preachers wel als oude rotten in de muziekwereld…
AlbumsFeatured albumsRecensies

Paul Weller - Fat Pop (★★★½): Nog steeds even stijlvol

Paul Weller is één van de officieuze ambassadeurs van de klassieke Britse popcultuur. De zestiger is dan ook al enkele decennia actief…

2 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.