LiveRecensies

Arctic Monkeys @ Columbiahalle (Berlijn): “WE ARE BACK!”

Wat gebeurt er als een wereldband, die net het meest gehypete album van 2018 uitbracht, hun eerste concert in vier jaar tijd op Europese bodem speelt in een zaal die maar een kleine 3.500 fans aankan? Ja juist, kaarten die letterlijk in seconden de deur uit vlogen en veel teleurgestelde en gefrustreerde fans achterlieten. Gelukkig konden wij wel een ticket bemachtigen en waren we getuige van een goed geoliede liveband die er duidelijk zin in had en die het Berlijnse publiek een goed gebalanceerde set voorschotelde van nieuw en oud werk.

Voor de arctische apen uit Sheffield het podium gisterenavond betraden, mocht hun goede kompaan Cameron Avery de zaal opwarmen. Een moeilijke taak, zo bleek, want het publiek hield liever een babbel en leek heel afwezig te zijn tijdens zijn show. Alleen in de eerste rijen kwam er geleidelijk aan wat sfeer en dat kon de charmante en charismatische Australiër, die trouwens ook in de liveband van The Last Shadow Puppets zit, meer dan appreciëren. Door wat technische problemen in het begin moest hij echter zijn set wat inkorten en kon hij maar een vijftal nummers brengen uit zijn onlangs verschenen plaat Ripe Dreams, Pipe Dreams. Muzikaal gezien was het zeker niet slecht en zaten de nummers goed in elkaar, maar na een tijdje was het publiek de set een beetje beu gehoord en ontbrak de nodige afwisseling.

Met de nodige klasse en grandeur komt Arctic Monkeys iets na negen het podium opgehuppeld. Met het nieuwe en heel strak gespeelde “Four Out of Five” wordt de set nog op een vrij rustige manier ingezet, maar met “Do I Wanna Know?” kreeg het publiek al vroeg de eerste meezinger voorgeschoteld. Deze werd door meer dan drieduizend stembanden luidkeels meegebruld. Ook vroeg in de set passeerden het onweerstaanbare en de grote doorbraaksingle “505” en cultsingle “Why’d You Only Call Me When You’re High?”, die beiden heel wat sfeer in de nogal kille Columbiahalle brachten.

Met vier nummers van de nieuwe plaat Tranquility Base Hotel + Casino ligt het aantal nieuw materiaal in de set redelijk laag (maar één vijfde van de set). Ter vergelijking: uit hun vorige plaat AM kregen we maar liefst zeven nummers te horen. Opvallend was wel dat de nieuwe nummers zoals “She Looks Like Fun”, met Cameron Avery op de toetsen, vrij goed in de set pasten en “One Point Perspective” en “American Sports” een aangenaam rustpunt waren die iedereen wel nodig leek te hebben.

Dansen en moshen deden de meeste aanwezigen in overvloed op onder andere  “Don’t Sit Down’Cause I’ve moved Your Chair'”, “I Bet You Look Good on the Dancefloor” en “Brianstorm” dat zelfs zo hard werd gespeeld dat het zweet van het plafond begon de druppelen. Bij “Arabella” haalden de heren op het podium nog eens de beste gitaarriffs boven en “The Hellcat Spangled Shalalala” kreeg een nieuw jasje met een ander arrangement. Voortaan ook in de set terug te vinden: het in 2013 uitgebrachte “You’re So Dark” dat live nog indrukwekkender klonk dan de studioversie.

Het publiek van de show was heel internationaal en divers. Heel wat fans, verspreid over heel Europa, wilden het eerste concert van de band in vier jaar tijd op Europese bodem dan ook graag meemaken. Er heerste de hele avond een positieve en energieke sfeer die ook aanstekelijk werkte op Arctic Monkeys. De groep begon zich onmiskenbaar ook meer en meer te smijten naargelang het optreden vorderde. Alex Turner genoot elke seconde van de aandacht en vulde met zijn attitude en persoonlijkheid moeiteloos de hele zaal.

Van een slot gesproken: “Pretty Visitors” bleek nog maar eens het geheime wapen te zijn voor een nog hitsigere sfeer en op hetzelfde elan volgden “Knee Socks” en “One for the Road”, die net zoals alle nummers van AM de stembanden van de fans overuren lieten draaien. De toegifte gisterenavond werd ingezet met het oorverdovende en uiterst strakke “Crying Lighting” dat voor een hoge dosis euforie zorgde. Met “Snap Out Of It” en een energieke “R U Mine?” stuurden ze iedereen uitgeput, maar voldaan terug de Berlijnse zomernacht in.

Wat moeten we onthouden van hun grote rentree op Europese bodem? Alex Turner en kompanen zijn in een uitstekende vorm en amuseren zich duidelijk te pletter op het podium. Bovendien passen de nieuwe nummers heel goed in de show en brengen ze de nodige en meer dan welgekomen rustfases in de set. Schroef die verwachtingen aan de show van Arctic Monkeys maar lekker hoog, want dat zullen wilde rockfeestjes op Best Kept Secret en Rock Werchter worden die je niet snel meer gaat vergeten!

Setlist:
Four Out of Five
Do I Wanna Know?
Brianstorm
Don’t Sit Down’Cause I’ve moved Your Chair’
Why’d You Only Call Me When You’re High?
505
She Looks Like Fun (feat. Cameron Avery)
The Hellcat Spangled Shalalala
I Bet You Look Good On The Dancefloor
Cornerstone
One Point Perspective
American Sports
Arabella
You’re So Dark
Pretty Visitors
Knee Socks
One for the Road

Encore:
Crying Lightning
Snap Out of It
R U Mine?

 

1414 posts

About author
Luistert veel naar muziek!
Articles
Dit vind je misschien ook leuk:
AlbumsRecensies

Geoff Wyld - Daydreamer (★★★★): Dagdroom die zowel zomers als venijnig aanvoelt

Met Geoff Wyld is het Nederlandse Zuid-Limburg een nieuwe psychedelische indieband rijker. Zanger/bassist Leroy Huis, gitarist Patrick Claessens en drummer Teun Wolfs…
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Ignant Benches - "Red Handed"

Dat Ignant Benches een periode van woelige wateren achter de rug heeft, valt niet te ontkennen. Eind juli liet frontman Anson Kelley…
Nieuwe singlesOntdekkingen van "Den Beir"

Nieuwe single Ignant Benches - "It Doesn’t Have To Change"

Wanneer The Strokes en Arctic Monkeys een liefdesbaby zouden krijgen, zou het resultaat ongetwijfeld Ignant Benches heten. Het viertal uit San Diego,…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.