Albums, Recensies

Childhood – Universal High (★★★★): de ultieme indie-zomerplaat met soulinvloeden

Kennen jullie de band Childhood nog? Het Londense vijftal bracht in 2014 hun debuut Lacuna uit dat tot de beste albums van dat jaar werd gerekend. Daarop kregen we vooral heerlijke, zonovergoten indie-pop met psychedelische tinten te horen. Drie jaar later besluit de band meer bedachtzaam te werk te gaan en een grote sprong vooruit te maken met Universal High dat vandaag uitkomt via Marathon Artists. Bij het beluisteren van de nieuwe langspeler krijg je nog steeds een ongelofelijk zomers gevoel, ditmaal echter met meer soulinvloeden.

Universal High gaat meteen fantastisch van start met “A.M.D.”, een nummer met een fijn synthesizer deuntje waar je meteen gelukkig van wordt. In dezelfde lijn brengt de band ook “Cameo”, de ideale laid-back soundtrack met een groovy baslijn en een hypnotiserende melodie. Installeer jezelf gerust in de tuin met een frisse limonade en dit nummer, of zeg maar meteen de hele plaat, op de achtergrond.

Eerder werd de single “Californian Light” al op ons losgelaten die in eerste instantie zomers en optimistisch klinkt, maar ironisch genoeg heeft dit volgens frontman Ben Romans-Hopcraft helemaal niets te maken met het zomerse California. Deze single, net als de meeste andere nummers op de plaat, gaat over ontgoocheling en hoe jonge mensen zichzelf al snel durven te verliezen in een stad als Londen. De videoclip van “Californian Light” probeert daarom naar een gevoel van nostalgie te grijpen.

In het tijdperk van Lacuna ging de band puur op hun gevoel af. Voor de nieuwe plaat ging Romans-Hopcraft meer bedachtzaam te werk. Hij geraakte gefascineerd door het analyseren van nummers en het doorgronden van wat het net is dat ze doet werken. Zijn aanpak is daardoor volledig verandert en hij heeft zich intussen de kunst van songwriting eigen gemaakt. “Don’t Want Me Back” en “Nothing Ever Seems Right” zijn hier twee radiovriendelijke voorbeelden van.

Een andere grote verandering die we niet kunnen negeren, is de verwerking van soulinvloeden. De frontman ging na zijn studies namelijk terug bij zijn moeder inwonen, wiens grote liefde voor soul oncontroleerbaar in Ben’s muzikale proces begon te vloeien. Daarnaast begon de zanger ook meer met zijn kopstem te experimenteren zoals op “Understanding” en “Monitor”, nummers waarvan je spontaan subtiel mee begint te bewegen.

Childhood levert met Universal High een sfeervolle indieplaat die gevoed wordt door hun liefde voor soul en funk. De grootste uitdaging voor de band was het behouden van hun identiteit terwijl ze zichzelf in een nieuwe richting probeerden te duwen onder toezicht van producer Ben Allen (Deerhunter, Gnarls Barkley, Animal Collective,..).  Het vijftal blijft bewust van zijn roots als indieband maar slaagt erin om bepaalde invloeden te verwerken en toch niet gecategoriseerd te worden als soulband.

FacebookInstagramTwitter /Youtube / Website 

21 juli 2017

About Author

Fauve Vergauwe


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief