AlbumsRecensies

Tamino – Tamino (★★★★): Een intense droom

Wat moet Tom Pintens gedacht hebben toen Tamino voor het eerst zijn studio binnenwandelde? Zou hij toen beseft hebben dat die nummers, die zij met z’n tweeën opnamen in zijn studio in Antwerpen, uiteindelijk één van de meeste geanticipeerde plaatjes van 2017 zou worden?

Want wat gaat het hard voor Tamino. Het begon met een voorprogramma van Het Zesde Metaal en een uitnodiging voor hun Radio 1 Sessie. Hij won daarna De Nieuwe Lichting, scoorde een radiohit, verkocht moeiteloos de AB Club twee keer uit én werd aangekondigd voor Rock Werchter – en dat met slechts één nummer onder de arm. Het zorgde er uiteraard voor dat de verwachtingen voor die debuut-EP torenhoog zijn.

Hoe snel het in de buitenwereld ook gaat voor de nog steeds slechts 20-jarige Belg-met-Egyptische-roots, zo traag gaat het in z’n muziek. De melancholie in zijn stem wordt daardoor extra in de verf gezet. De veelal kale arrangementen roepen een sfeer van desolaatheid op. Enkel in het zeer Balthazareske “Cigar” laat hij zich vergezellen door een slepende drumpartij, dromerige vibrafoon en stuurse blazers.

Het duurt even voor je helemaal mee bent. De opbouw van de vijf nummer is opvallend gelijkaardig. De muzikale tapijtjes tappen vaak uit hetzelfde vaatje. Maar dan begrijp je het plots: het gaat hem steeds om die unieke stem. Die heerlijk timide stem die tegelijkertijd ontzettend razend kan zijn. “Reverse” bijvoorbeeld: een eenvoudige gitaartokkel, met slechts een dun laagje zweverige toetsen, dient als de operatietafel, het werkblad, de tekentafel waarboven Tamino’s stem het verhaal neerlegt, met gevoel voor precisie en finesse.

Het ontzettend intieme “Indigo Nights” begint zo zacht dat je je bijna schaamt voor je ademhaling, om geen enkele noot te missen. Laat Tamino je waarneming, je besef overnemen tot je de wereld ziet als een intense duizend-en-één-nachtelijke vlucht.

Geniet van deze Antwerpse kroonprins. Geef hem twintig minuten van je tijd, en daarna nog eens.

‘Tamino’, de EP, is nu uit bij Unday Records. Tamino, de man, is deze zomer op verschillende festivals te zien.

Website / Facebook / Instagram

Dit vind je misschien ook leuk:
AlbumsRecensies

Geoff Wyld - Daydreamer (★★★★): Dagdroom die zowel zomers als venijnig aanvoelt

Met Geoff Wyld is het Nederlandse Zuid-Limburg een nieuwe psychedelische indieband rijker. Zanger/bassist Leroy Huis, gitarist Patrick Claessens en drummer Teun Wolfs…
InstagramLiveRecensies

Bruis Maastricht (Dag 2): Symbiose tussen gitaar en dans

Nadat de Belgen van dEUS en High Hi gisteren Maastricht veroverden, was het zaterdag opnieuw feest op Bruis. Zo zagen we met…
InstagramLiveRecensies

Crammerock 2021 (Dag 1): De festivalkoorts is terug

We mogen weer! Er blies gisteren dan ook een collectieve zucht van opluchting door de festivalweide van Crammerock. Het festival in Stekene…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.