Axel Flóvent is een folk singer-songwriter afkomstig uit het land der folk singer-songwriters: IJsland. De jonge twintiger heeft tot dusver enkel de EP Forest Fires uitgebracht en is dan ook nog relatief onbekend. Maar de kans is groot dat dit niet lang meer zo zal blijven. Zo is zijn EP op Spotify al meer dan 100 000 keer beluisterd en werd hij al vergeleken met grote namen als Ben Howard en Bon Iver. Hij is momenteel bezig aan een Europese tour en zondagavond was het de beurt aan België, met een stop in de AB Club.
Starten doet hij met zijn meest recente release, “Silently”. Zijn band verschijnt als eerste op het podium en bouwt heel langzaamaan het lied op totdat ook Axel zelf verschijnt. Het lied begint rustig en zo krijgt iedereen de kans om meegesleept te worden met Axel zijn warme stem. Middenin breekt het lied open en wordt duidelijk dat zijn repertoire live met net iets meer pit zal brengen. Erna volgt een lied van zijn EP, namelijk “Dancers” en dat dus ook al iets meer bekendheid geniet.
Wanneer de man zich even voorstelt, is al snel duidelijk dat Axel een sympathieke man is. Met verschillende bindteksten doet hij moeite om zijn publiek zo veel mogelijk bij de show te betrekken. Zo gaat zijn lied “Nightlife” over het overwinnen van een verslaving. Dit zwaarmoedige thema wordt dan ook trager gebracht als zijn voorgaande songs. Zijn gitaar ruilt hij in voor een synth die een koelere en meer sentimentele sfeer brengt. De trage beat en echoënde gitaren vullen zijn poëtische lyrics perfect aan. Die gitaren weergalmen dan vlot over in zijn volgende lied, “Your Ghost”. Ook nu wordt er met meer instrumentale kracht gespeeld. En dat werkt, alleen is het jammer dat hij sommige muzikale stukken niet wat langer uitwerkt.
Een ander effect van deze muzikale benadrukking, is dat de liedjes hun fragiliteit en intimiteit verliezen. De performance van Axel bevat echter een zekere puurheid en eerlijkheid, waardoor er uiteindelijk aan intimiteit geen gebrek is. De schattige bindteksten en de sporadische kleine technische mankementjes maken het hele schouwspel oprecht. Ze bieden een glimp van hoe de man achter de microfoon is en creëren een band met het publiek. Bovendien ontstaat er zo ook een heel ontspannen sfeer.
De set bevatte naast zijn al uitgebrachte singles en liedjes van zijn EP, zoals “Beach” en “Forest Fires”, ook nog enkele niet gereleaste liedjes, zoals “Oblivious”. Een van de eerste liedjes dat hij schreef maar nog nooit uitbracht. Erna volgt “Quiet Ice”, een iets meer emotioneel beladen lied en eveneens een kleine preview van zijn volgende EP. Als afsluiters zijn er dan nog “Snow” en “Fireworks”. Die laatste kent een explosief einde waar de band nog eens alles geeft (headbanging inclusief) om dan van het podium te verdwijnen.
Maar Axel Flóvent was nog niet uitgespeeld en er volgt dan ook nog een bisronde. Die wordt op verzoek van de drummer aangezet met “Beach”. De eerste keer in de set, waren er wat technische problemen doorgeslopen, die de melancholische sfeer van het lied doorprikten. Met de bisronde komt dan ook de herkansing en deze keer spelen ze het lied feilloos. Dan volgen er nog twee akoestische liedjes die de stem van Axel even de aandacht verschaffen die het verdient. Een fragiel einde van een set die verder krachtig uitgebouwd was.
Na de show heeft de man nog even tijd om met zijn fans te praten, platen te signeren, etc. En zo greep deze beer haar kans om snel enkele vragen te stellen om zo te weten te komen wat Axel zelf van de show vond en wat zijn toekomstige plannen zijn.
Axel, wat vond je zelf van de show?
Heel goed, het publiek reageerde goed en ik had het gevoel dat we echt aan het communiceren waren. Er was die vibe dat we allemaal gelijken waren en dat we er allemaal deel van uitmaakten. Ik was niet enkel de performer en jullie niet enkel het publiek. En dat vind ik geweldig, dat er een soort van community gevoel ontstaat.
En jullie zijn nu dan door Europa aan het toeren?
Ja, we hebben al in Noorwegen en Denemarken opgetreden en hierna gaan we naar Nederland en dan Oostenrijk en Zwitserland.
En hoe zijn de reacties al geweest zover?
Heel erg goed. Ik heb altijd een goede connectie met het Scandinavische publiek. Ze maken altijd een grote indruk op mij. Het is niet zo zwart-wit als met het IJslandse publiek. Die gaan nooit echt reageren of in conversatie treden met de artiest. Die denken meer ‘Oh als ik ga antwoorden, ga ik in het middelpunt van de belangstelling komen te staan’.
Grappig dat je dat zegt, want als ik naar het concert ga van een IJslandse artiest, dan zijn er meestal wel enkele IJslanders aanwezig in het publiek en die doen net vaak mee en gaan meelachen met de mopjes. Vanavond waren er weer enkele aanwezig denk ik.
Ja, mijn nonkel was hier vanavond. Ik had hem al sinds mijn twee jaar niet meer gezien.
Hoe is het voor jou om hier nu te staan. Je bent opgegroeid in een klein dorpje in IJsland, had je je ooit voorgesteld dat je door Europa zou reizen als muzikant?
Niet in het begin. Ik had zelfs niet gedacht dat dit een mogelijkheid zou kunnen zijn. Mijn hele jeugd lang vertelden ze me dat het niet mogelijk was voor mij om een muzikant te zijn. Dat dit geen deftige “roeping” is. Mijn moeder zei altijd dat ik mijn school moest afmaken en dat ik niet op muziek kon rekenen als een job. Dit is dus allemaal vrij overweldigend. Vorig jaar hebben we veel getourd en verschillende showcase festivals gedaan. Het is nu pas dat ik mij comfortabel begin te voelen. Op dit moment voel ik mij op de juiste plek en weet ik dat hetgeen ik doe, hetgeen is dat ik wil doen.
Je hebt nu een EP uit, is er een langspeler onderweg?
Er is eerst nog een andere EP die in de lente uitkomt met zo’n vijf liedjes. Ik ben bezig met een LP, al drie jaar eigenlijk. Met die EP’s proberen we nu vooral bekend te raken onder het grote publiek zodat zij de LP zouden kopen eens die uitkomt. We zijn er aan bezig en hopelijk komt die ergens eind dit jaar of begin volgend jaar uit.
Ok, nog even over de tour. Bevalt het tourleven je wat? Het altijd onderweg zijn?
Ja, ik vind het geweldig. Dit bevalt mij meer dan gewoon het thuisblijven. Wanneer ik aan het touren ben, werk ik altijd en wanneer ik thuis ben, chill ik gewoon. Ik schrijf dan ook wel muziek maar het gebeurt meer wanneer ik onderweg ben, want dan ontmoet ik zoveel andere muzikanten of mensen die geïnteresseerd zijn in muziek. Dat geeft inspiratie.
Hopelijk geeft deze tour jou nog veel inspiratie en veel succes nog in de toekomst!
