Features

Het elftal van het jaar 2016 volgens Elice Spillebeen

Waarom een top tien maken, als je ook een top elf kan maken? Onze “beiren” maken de balans op van een alweer zeer vruchtbaar muziekjaar en pikken er de beste elf albums/singles uit. Dit was 2016 volgens “beir” Elice:

2016 was voor mij het jaar waarin de jonge Belgische muziekscene helemaal openbloeide. De ene beloftevolle artiest na de andere kwam er uit onze grond geschoten. Een trend die ik alleen maar bemoedig. Vandaar opvallend veel Belgische artiesten in mijn elftal. Chauvinistisch zijn is oké, niet? Al kon ik natuurlijk ook niet anders dan even over de landsgrenzen heen kijken. Bij deze mijn elf favorieten uit 2016. Nog even bij vermelden, dit is geen rangorde want hiërarchieën maken vind ik moeilijk. Alle artiesten in deze lijst maakten 2016 speciaal voor mij op hun eigen manier.

11. Violent Soho – Blanket

Eerst is het de beurt aan de buitenlandse pareltjes. Waarbij deze Australiërs de lijst mogen openen. Niet meteen het meest hoogstaande, sublieme nummer van dit jaar, maar toch krijgt het een meer dan verdiende plaats in mijn lijstje. Want ik ben verslaafd. Ja, na 5 maanden ben ik het nog steeds. “Blanket” geeft mij instant nostalgische gevoelens naar de early nillies punk. Springen, brullen en uit je dak gaan op deze. Man, wat hou ik hiervan. Btw, dat geldt voor de volledige Waco plaat.

10. Aurora – Under The Water

Ik ben verliefd op deze Scandinavische nimf sinds haar concert eerder dit jaar in de Botanique. Het is moeilijk om niet voor haar innemendheid te vallen. Ze heeft iets magisch. “Under the Water” speelde ik grijs in 2016. Het verdient dan ook zonder twijfel een plaatsje in mijn elftal. Het nummer bespeelt de grens tussen uiterste fragiliteit en bombastische explosies. Een iets pittiger nummer van de dame en net daarom hou ik er zo van. Al vind ik haar volledige album All My Demons Greeting Me as a Friend een ware parel, één van mijn persoonlijke favorieten uit 2016.

9. Keaton Henson – No Witnesses

Toen bekend werd dat deze man met een nieuwe plaat kwam, kon mijn jaar al niet meer stuk (tenminste tot Trump de verkiezingen won). Kindly Now is een prachtstuk op zichzelf, waar ik “No Witnesses” uitkoos om de plaat te vertegenwoordigen in mijn elftal. Eén seconde van de melancholische violen in dit nummer en mijn ogen schieten vol. Henson is in deze plaat zoals we hem kennen. Uiterst fragiel, bang om iets te breken met zijn noten. “Kindly Now” is puur, zonder veel blabla. Well-done meneer Henson, je deed me opnieuw huilen!

8. Nick Murphy – Fear Less

Chet Faker vond ik al fantastisch, maar Nick Murphy vind ik waarlijks nog beter. Want wat een geniaal nummer is “Fear Less”. Murphy haalt alles uit de capaciteiten van elektronische muziek. “Fear Less” is een samengooisel van de meest buitenaardse, meest fantastische tonen die tot een explosie komen op het einde. Experimentaliteit ten top. Nick Murphy, ik ben er klaar voor, laat 2017 maar komen.

7. Bon Iver – 8 (circle)

Gewoonweg geweldig vind ik de nieuwste van Bon Iver: 22, A Million. Het nummer “8 (circle)” is mijn albumfavoriet. De fragiele sfeer gecombineerd met het trompetgeschal maakt mij telkens opnieuw warm vanbinnen. De single doet mij heel even alle miserie in de wereld vergeten. Dit is o-zo-mooi.

6. Sperwer – Jager

Op naar de Belgen dan. Mijn Belgische ontdekking van het jaar is toch wel deze West-Vlaamse Sperwer. In “Jager” brengen ze een combinatie van ingetogen vocals met snerpende elektrische gitaren. Een samenspel waaraan ik meteen verkocht was. Sperwer, een groep met een lading aan potentieel als ik mijn bescheiden mening mag geven. Er heerst een Kortrijkse trots bij deze “beir”.

5. J. Bernardt – Calm Down

Nog maar één single uit en ik ben al helemaal verliefd (op de muziek, laat dat duidelijk zijn). Meer hoef ik niet te horen om deze “Calm Down” een plaatsje te geven in mijn elftal. Zo schitterend vind ik het. Met zijn catchy, elektronische golven en stressfree-vibe, hebben we er onze eigen Vlaamse Chet Faker bij. Ik heb zo’n voorzichtig voorgevoel dat 2017 weleens het jaar van deze heer zou kunnen worden.

4. Bazart – Echo

Een album dat voor mij toch echt wel niet kan ontbreken in deze lijst. Wat deze mannen hebben bereikt op één jaar tijd, ik ben er nog altijd niet goed van. Amper twee jaar geleden leerde ik ze kennen als een kleine band met enkele nummers op SoundCloud. Tot er plots die gouden bom was die alles liet ontploffen. Oké Echo is nog niet perfect (het is dan ook nog maar hun eerste plaat), toch maakt de waanzinnige groei van deze jongens mij meer dan trots. We kunnen niet ontkennen dat ze steengoed bezig zijn. Jawel, ik vind hun succes meer dan verdiend.

3. Felix Pallas – Curse

Ook dit solo-project van Bazart-gitarist Simon mag zeker niet ontbreken. Nee, echt heel oprecht, deze is fan-tas-tisch. Felix Pallas wist mij altijd al te overtuigen, maar “Curse” schopte het toch tot mijn persoonlijke favoriet. De zwevende elektronische tonen en falsetto van Simon maken mij spontaan gelukkig. Gevolg? Dit nummer op een constante repeat gedurende toch wel enkele maanden. Graag meer van dat in 2017.

2. Warhola – Aura

Nog zo’n Belgisch talent dat de weg naar succes in 2016 wist te vinden. Zijn eerste EP Aura wist mij meteen te overtuigen met zijn diepe, elektronische klanken en hoge noten. Warhola is er één om in de gaten te houden. Een gevoel dat alleen maar werd bevestigd na zijn passage in de AB een goeie maand terug. Een jongen met een hoop talent. Waar we, als het van mij afhangt, in 2017 nog veel meer zullen van horen.

1. Jan Swerts – Schaduwland

De schoonste klassieke plaat uit 2016 is voor mij echt wel deze. Schaduwland is een nog mooiere plaat dan zijn vorige, Anatomie van de Melancholie. Ik dacht niet dat het mogelijk was, maar hij deed het toch. Een postapocalyptische zombieplaat zo beschrijft Swerts deze zelf en dat is ze ook. Schaduwland laat je na het luisteren als een melancholisch, leeg wezen achter. Swerts gaat diep, heel diep. Iedere noot, iedere klank, zo onbeschrijfelijk schoon, subliem gewoon.

Nog enkele namen die mijn elftal net niet haalden: Banks, Anderson. Paak, Nick Cave & The Bad Seeds (Echt steengoed en zonder woorden prachtig, maar wordt al in zowat iedere lijstje uitgelicht dat ik besloot om andere fantastische artiesten in de schijnwerper te plaatsen.), Tsar B, Glints, Billie Elish, Solange en de verrijzenissen van Blink 182, Sum 41 en Good Charlotte.

 

 

24 december 2016

About Author

Elice Spillebeen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief