Onze hoop op een nieuw album van Balthazar wordt met het jaar een beetje kleiner, maar gelukkig laten de heren ons niet helemaal op onze honger zitten. Zowel Jinte Deprez als Maarten Devoldere zijn opnieuw volop bezig met het verder uitbouwen van hun solocarrières. Op de nieuwe plaat van Warhaus is het voorlopig nog even wachten, maar J.Bernardt brengt vandaag alvast zijn derde muzikale kindje ter wereld en dat werd Wild Swim gedoopt. Sinds zijn solodebuut heeft Deprez een heel eigen muzikale koers uitgestippeld, waarin hij vertrouwde indierockinvloeden moeiteloos verweeft met elektronische toetsen, piano en blazers, dansbare ritmes en vooral een flinke dosis popgevoel. Ook op Wild Swim lijkt hij die eigenzinnige sound verder te willen verfijnen. De eerder verschenen singles deden alvast het beste vermoeden en wisten de verwachtingen flink aan te scherpen. Tijd om het volledige werk te beluisteren.
J.Bernardt is zijn relatiebreuk duidelijk te boven gekomen, en dat horen we meteen. Opener “Four In The Morning” klinkt als een euforische ontwaking. Een glimlach verschijnt spontaan op ons gezicht en plots willen we het leven met open armen omhelzen. Een warm bad van synths golft rustig voort en bouwt langzaam op, terwijl Jinte vooral de aandacht naar zich toe trekt met zijn zijdezachte stemtimbre. Een zwoele ‘oeh-oeh-oeh’ vormt de kers op de taart en maakt het geheel nog net dat tikkeltje aanstekelijker. Wie tegen het einde van “Four In The Morning” nog niet op zijn dansbenen staat te wiegen, doet toch iets verkeerd. Ook nummers als “Love Is On My Mind” en “Children” herbergen een gelijkaardige dosis optimisme en vrolijkheid. Wat ons betreft, horen we hier J Bernardt op zijn allerleukst.
Dat leukste kantje blijft echter niet doorheen de volledige plaat overeind. Nummers als “Echo Chamber” en “Favourite Song” mogen dan wel aangenaam wegluisteren op een luie zondagmiddag, veel meer dan gezellige achtergrondmuziek worden ze niet. Ze kabbelen rustig voort, maar missen de nodige dynamiek om echt bij de lurven te grijpen. Waar de plaat op haar sterkste momenten weet te overtuigen met aanstekelijke melodieën en een fijne dosis karakter, blijven deze nummers toch wat te veel op de vlakte. Zelfs de euforische opbouw van “Favourite Song” blijkt uiteindelijk een maat voor niets. Met zo’n titel schept het nummer hoge verwachtingen, maar schiet Jinte vooral een kogel in zijn eigen voet.
Maar niet getreurd, J.Bernardt-fans, want na onze korte uitlaatklep hebben we heus nog een aantal positieve zaken te vertellen over Wild Swim. De flair waarmee enkele koperblazers “Remedy” op gang trekken, is er alvast eentje om u tegen te zeggen. Meteen hangen we aan de lippen van Deprez en smaakt het naar meer, meer, meer! We kunnen ons nu al levendig voorstellen hoe hij met zwoele danspasjes en een flinke dosis présence over het podium zweeft, volkomen overtuigd van zijn eigen kunnen. Na zo’n drie minuten aanstekelijke catchiness volgt een outro die nog eens bijna twee minuten aansleept en de absolute climax van het nummer vormt. De meerstemmige achtergrondzang wordt afgewisseld met een fluisterende Deprez, terwijl een flinke dosis trombone en synths het geheel steeds verder aandikt. Geleidelijk aan groeit alles uit tot een massieve muur van geluid. Wat begon als een catchy banger vol schwung en gestes, mondt uiteindelijk uit in een ware geluidsmuur die weinig heel laat.
Ook “Big Fat Moon” ademt diezelfde nonchalance waar we maar niet genoeg van kunnen krijgen. De ronduit prachtige meerstemmigheid op de achtergrond geeft het geheel opnieuw enkele graden extra warmte, een rode draad die zich doorheen het volledige album laat voelen. Alle verschillende lagen vloeien naadloos in elkaar over en zwellen geleidelijk aan, waardoor het nummer steeds meer aan kracht wint. Zo ontpopt “Big Fat Moon” zich moeiteloos tot een van de absolute hoogtepunten van dit nieuwe hoofdstuk. Toch hoeft het niet allemaal even uitbundig te zijn om onze aandacht te grijpen, want ook “Big Hopes” weet ons moeiteloos te betoveren. Dit keer niet met grootse gebaren, maar met een flinke dosis hoop en tederheid. Het nummer voelt aan als een warme knuffel die ons nog even in zijn greep houdt.
Al bij al brengt J.Bernardt met Wild Swim een degelijke plaat uit. We krijgen enkele memorabele hoogtepunten voorgeschoteld, al steken die de minder geslaagde momenten daardoor meteen een stuk schraler af. Begrijp ons niet verkeerd: Jinte Deprez bewijst duidelijk dat hij nog steeds weet hoe hij een nummer naar een hoger niveau moet tillen. Jammer genoeg slaagt niet elk nummer erin om datzelfde niveau te halen, waardoor onze aandacht hier en daar al eens durft af te dwalen. Wild Swim is zonder twijfel een mooie plaat geworden, maar mist net dat tikkeltje extra om ook echt een blijvende indruk na te laten.
Op maandag 25 januari staat J.Bernardt in de Ancienne Belgique. Voor de uitgebreide tourdata verwijzen we u door naar zijn website.
Instagram / Facebook / Website
Ontdek “Remedy”, ons favoriete nummer van Wild Swim, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
