© CPU – Marvin Anthony
Wie Meltheads na Decent Sex nog beschouwde als een stel Antwerpse herrieschoppers met een voorliefde voor overstuurde gitaren, zal dat beeld stilaan moeten bijstellen. Sietse Willems en zijn kompanen laten op “Lege Kamers”, de titeltrack van hun aankomende tweede langspeler, een andere kant van zichzelf horen. De woede die hun vroegere werk zo onweerstaanbaar maakte, heeft gezelschap gekregen van een flinke dosis melancholie. Niet dat de gitaren plots braaf zijn geworden, maar achter het vertrouwde kabaal schuilt tegenwoordig iets wat verdacht veel op verdriet lijkt. En vreemd genoeg staat dat de heren bijzonder goed.
Willems schreeuwt nog altijd alsof hem persoonlijk groot onrecht is aangedaan, maar zijn rauwe uithalen krijgen door de hopeloos klinkende tekst een andere lading. De overstuurde riffs zorgen voor de nodige ontlading, terwijl de productie het geluid wat meer ademruimte geeft zonder de scherpe randjes weg te vijlen. Vooral dat contrast werkt: de zang klinkt bij momenten wanhopig, terwijl de gitaren en de drums koppig blijven doorduwen. Het nummer balanceert daardoor tussen de vertrouwde punkrazernij en een melancholischer geluid dat ook bij aandachtig luisteren overeind blijft. Je kunt er nog steeds een moshpit op loslaten, maar voor het eerst lijkt het ons minstens even interessant om gewoon eens stil te staan bij wat Willems precies staat uit te schreeuwen.
Met “Lege Kamers” slaagt Meltheads erin om zijn geluid te verruimen zonder het karakter te verliezen waarmee de band naam maakte. De wisselwerking tussen de rauwe gitaarpartijen, een duidelijk geëvolueerde textuur en Willems’ weinig opgewekte voordracht geeft het nummer een spanning die ook zonder voortdurend op het gaspedaal te staan voelbaar blijft. Dat de Antwerpenaren hun punkverleden niet helemaal overboord gooien, is daarbij eerder een troef dan een beperking. De nieuwe aanpak klinkt niet als een geforceerde poging om volwassen te worden, maar als een band die ontdekt dat verdriet soms even hard kan binnenkomen als een welgemikte riff. Op 19 februari 2027 verschijnt het gelijknamige album, dat op 18 maart in de Ancienne Belgique in Brussel wordt voorgesteld. De moshpit mag blijven, al zal er tegenwoordig misschien ook iemand met natte ogen in staan.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
