© Velvet Jesus
Sommige bands stemmen hun releases af op het festivalseizoen. Velvet Jesus houdt het liever bij de heiligenkalender. In september verpakte de Leuvense band rond Anton Fannes nog een giftige relatie in pulserende bas en strakke drums op “Just a Predator”, netjes uitgebracht op Kruisverheffing. Wie de kalender erbij nam, wist dus al wanneer de volgende single zou volgen. Op Allerheiligen was het zover. Met “Emily (Pt. II)” krijgen we het laatste voorsmaakje van tweede album Parallel Lives, dat de band opnam met Koen Gisen, de vaste muzikale partner van An Pierlé.
Bij de eerste pianoakkoorden moeten we meteen aan “Pyramid Song” van Radiohead denken. In die mysterieuze opening zweeft de falsetto van Fannes voorzichtig binnen, terwijl de band alle tijd neemt. Pas na anderhalve minuut vallen drums en bas in en lost zijn stem op in een echo van woordloze klanken. Vanaf dan nemen de ingetogen strijkers van Pieter Hulst, cellist bij No Angry Young Man, het over. De arrangementen zijn zo mooi dat we ons erop betrappen dat we wegstaren door het beregende raam, alsof we in onze eigen film zijn beland. Woorden zijn daarbij nauwelijks nodig, want het nummer is zo goed als instrumentaal. Het verhaal laat de band over aan de saxofoon van Gisen, wiens solo met een vleugje Air voor ons het hart van de song vormt. Wanneer de laatste strijkers wegebben, keren we maar langzaam terug uit de film in ons hoofd. Van ons mag Velvet Jesus gerust nog wat heiligen uit de kalender plukken.
Parallel Lives komt uit op 6 december (hoe toevallig) in eigen beheer. Check zeker hun sociale media voor opkomende optredens.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
