© Martina Lang
De Brits-Schotse Anna Meredith is bij ons in de Lage Landen niet zo gekend, maar in haar thuisland is ze een ware ster, zij het wel voor een nichepubliek dat houdt van composities die het midden houden tussen klassieke muziek zoals barok en het geweld van laat ons zeggen Einstürzende Neubauten. Maar eerlijk, de vorige zin dekt de lading totaal niet, het is zelfs nog geen klein dekentje om je voeten mee te verwarmen. Meredith is veel meer dan dan; creatief, inventief en zelfs uniek te noemen in haar muziekgenre dat we – misschien te gemakzuchtig – zullen omschrijven als avant-garde. We geven nog graag enkele tips, we willen voor een keertje echt voor het volle pond informeren in de eerste alinea, en dat zijn twee clips: haar optreden bij het bekende Tiny Desk en dit, iets waar je gewoon eens moet op klikken, punt. Ben je nu getriggerd, beluister haar muziek dan eens en begin bij het begin en verwonder je over haar filmsoundtracks, haar herwerkingen van de Vier Seizoenen van Vivaldi en haar muziekjes voor botsautootjes. Toegegeven, een iets langere inleiding dan normaal, maar eigenlijk nog heel kort om deze componiste te introduceren. Laat verschillende nieuwe werelden opengaan en binnenkort zelfs nog een heel nieuw universum erbij. Daarvan nu al het lied “Dusky”.
Meredith werkt heel graag met haar keyboards die hier het geluid krijgen van een actieserie uit de jaren zeventig, genre Batman. We worden direct helemaal opgejaagd door het ritme dat de hele tijd versnelt en het volume lijkt vanzelf hoe langer, hoe luider te worden. En het is echt waar, we beginnen opeens sneller te typen, dit is echt zot. De artieste maakt veelal lange songs en neemt pas een zijweg na anderhalve minuut, waar we opeens terechtkomen in een dystopische funksong die perfect zou passen in een iconische film als The Warriors of Escape From New York. We zitten nog niet in de helft van het lied en opeens beginnen er drums, maar die lijken te moeten braken of zo. Kokhalzende drums, wat is dat allemaal? En hop, we zitten opeens weer op een andere planeet met enkel die aanhoudende noten op het keyboard en het blijft maar duren en bam, er worden zware blazers in het lied geschoven en we kunnen gaan dansen. Een technobeat met een bombardon, denken we? En nu komen we in een nachtmerrie terecht en rijden we tegen een rotsnelheid naar een betonnen muur en hopla, we rammen de muur, overleven de klap en beginnen te headbangen op snedige heavy metal. Geloof je geen woord van deze review? Zet “Dusky” eens op. Het wordt liefde of haat, iets ertussen gaat niet bestaan!
DARLING wordt verwacht op 12 februari.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
