© CPU – Joost Van Hoey
Met Leffingeleuren en Voodoo Village werd afgelopen weekend de festivalzomer van 2026 definitief afgesloten. Een zomer waarin wederom heel veel gebeurde, we opnieuw heel veel bands en artiesten zagen, en héél wat recenseerden. We gooiden met de redactie de hoogtepunten en opmerkelijkheden nog eens op een hoopje, met uiteindelijk onderstaand lijstje aan herinneringen. Verwacht hieronder overigens geen samenvatting van de beste concerten van de festivalzomer – eerder hetgeen we ons over enkele jaren nog zullen herinneren bij een terugblik op de festivalzomer van 2026!
Sophie Straat stuurt alle witte mannen naar achter
‘Alle witte mannen naar achter!’ Het moet zowat de zin van de zomer zijn, die heel wat witte mannen boos maakte. Na bijna elk optreden van Sophie Straat verscheen er wel iets over in de media, wat voor veel onnodige polarisatie zorgde. Tijdens de shows zelf verliep alles nochtans vreedzaam en zonder gedoe. Ergens is dat ook logisch, want FLINTA-moshpits bestaan al langer dan vandaag. Denk maar aan Bikini Kill en de vele andere punkbands die eerder al gelijkaardige initiatieven namen. Als we ons allemaal even zouden herinneren waarom punk ooit is ontstaan, dan hoefde deze vermelding of de discussie errond zelfs niet eens. Toch groeide de uitspraak uit tot een van de meest besproken onderwerpen van de festivalzomer, en Sophie Straat zal ze waarschijnlijk blijven herhalen tot de boodschap eindelijk doorkomt.
Extra special effects bij Bring Me The Horizon op Graspop
Bring Me The Horizon vervulde zijn headlinerrol op de zaterdag van Graspop met glans, met een sterke opeenvolging aan hits en de nodige omkadering, maar hield het beste voor het einde. Niet zozeer omdat de bekendste nummers aan het staartje van de setlist zaten, maar omdat de snikhete dag plots omsloeg in een kortstondige zondvloed. Volstrekt droog konden we eigenlijk de weide verlaten, maar daar staken Oli Sykes en co met hun bisronde een stokje voor. Tijdens “Doomed” kantelde het weer volledig en werd duidelijk dat we gedoemd waren om alsnog gezegend te worden door de regen. De hemelsluizen namen ‘So come rain on my parade, ‘cause I wanna feel it’ tamelijk letterlijk en zagen hun kans om zich tijdens “Drown” als paid actor en onderdeel van de show wagenwijd open te zetten. Een dikbezet druppelgordijn waaide over de wei en dat was heel even slikken, maar als snel werd de klik in ons hoofd gemaakt, om de finale met “Throne” eens zo episch te maken als ze sowieso al geweest zou zijn. Naast de vlammenzee en de rode slingers kwam er zo als donderslag bij heldere hemel een extra special effect bij. De zaterdag in Dessel mondde uit op een epische, euforische regendans die vanaf dan in het collectieve Graspop-geheugen gegrift staat!
Storm trekt streep door Couleur Café, Paradise City en Werchter Boutique
Voor velen begint de festivalzomer pas echt tijdens het laatste weekend van juni, wanneer Couleur Café en Paradise City plaatsvinden en dit jaar ook Werchter Boutique en Live is Live op de kalender stonden. De eerste hittegolf maakte er aanvankelijk een weekend van zweten en genieten van, maar op zaterdag 27 juni gooide code oranje roet in het eten. Na de dramatische gebeurtenissen op Pukkelpop 2011 wilde de overheid geen risico nemen. Couleur Café kondigde midden in een optreden als eerste een evacuatie aan, waarna de andere festivals snel volgden. Daardoor kon Katy Perry haar set niet spelen. Haar teleurgestelde foto op de luchthaven, nog volledig opgemaakt en met een sigaret in de hand, werd meteen een soort iconisch beeld.
De kampeerders van Couleur Café werden geëvacueerd, terwijl dat bij Paradise City niet gebeurde. Net daar richtte het noodweer schade aan en werden ook bezoekers op de camping getroffen. Alleen Werchter Boutique voorzag een compensatie van twintig tot vijfentwintig euro. Paradise City organiseerde later wel een open air in Brussel met artiesten die die dag niet konden optreden en verleende zaterdag-tickethouders als eerste gratis toegang. Uiteindelijk bleef de schade relatief beperkt en vielen er gelukkig weinig gewonden, maar het werd wel een dag die niet snel vergeten zal worden.
Dit bericht op Instagram bekijken
Nick Cave & The Bad Seeds imponeert tijdens golden hour op Live is Live
Er was op voorhand veel te doen rond deze editie van Live is Live, al focusten wij ons liever op de muziek. Op de tweede festivaldag, lag die in de handen van Nick Cave & The Bad Seeds, en dat onder het toeziend oog van de ondergaande zon. Nu zijn de concerten van de Australiër sowieso al een soort van religieuze belevenis, maar in combinatie met een prachtige lucht en lichtinval, wordt dat klaarblijkelijk naar een nog hoogstaander niveau getild. De man was er zelf ook van onder de indruk, de fotograaf van het festival zag dan weer zijn kans schoon om het tafereel vanop een hoogtewerker naast het podium vast te leggen.
KluB C verplaatst, The Slope wordt NEST
Drama in Werchter dit jaar. Niet omdat er een headliner op het allerlaatste moment cancelde, wel omdat een buurtbewoner vond dat KluB C wel héél dicht bij zijn tuinhuisje stond. De organisatie had voor afgelopen editie het festivalterrein met anderhalve hectare uitgebreid, waardoor niet alleen de blauwe festivaltent een nieuw plekje kreeg, maar ook The Slope een metamorfose kon ondergaan. Die laatste werd omgedoopt tot NEST en werd een soort amfitheater, die andere verschoof plots naar een verre uithoek van Festivalpark Werchter. Qua drukte – de initiële reden van de uitbreiding – voelde het begin juli effectief wel rustiger aan op het terrein, maar langs de andere kant hadden we wat twijfels over de nieuwe opstelling. Net doordat KluB C letterlijk uit het zicht is verdwenen, stond de tent gevoelsmatig vaker leeg dan vol en door de nieuwe podiumopstelling heeft ook NEST nu een vol = vol-principe. Daar zal tegen 2027 dus wel nog wat aan geschaafd moeten worden.
Pommelien Thijs is special guest bij Mumford & Sons op Rock Werchter
Ze deed slechts een handvol festivalshows dit jaar, maar toch tekende Pommelien Thijs achteraf gezien alsnog voor een van de opvallendste momenten van de zomer. Wie had gedacht bij het begin van de headlineset van Mumford & Sons dat de Belgische popster een halfuurtje later “Badlands” én haar eigen hit “Atlas” op de weide zou afvuren? Euforie en elektriciteit in de lucht, maar vooral ook ongeloof en een vleugje verwarring. Zeker toen uiteindelijk bleek dat de Amerikaanse band zélf per se wilde dat Pommelien met hen mee op het podium stond. Het plafond lijkt met andere woorden dus nog lang niet in zicht!
Geen vuurwerk op Tomorrowland
Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen! Of daar lijkt het toch een beetje op. Op Tomorrowland afgelopen zomer voor een keer eens géén vuurwerk. Niet per se doordat een pyrotechnisch foutje er vorig jaar voor zorgde dat de Main Stage in vlammen opging, maar het had er ergens toch een beetje mee te maken. Door de uitzonderlijk droge zomer, wilden de veiligheidsdiensten een nieuwe ramp voorkomen. Dat was overigens niet alleen zo op Tomorrowland, want ook op bijvoorbeeld Pukkelpop moesten we het zonder knallen doen.
Zara Larsson krijgt de slappe lach op Pukkelpop
Pukkelpop ging nog eens viraal. (Helaas) niet om het feit dat het een fantastisch festival is, wel door een voorval dat daar eigenlijk een rechtstreeks gevolg van is. Zara Larsson kon in de vroege avond van de slotdag rekenen op het grootste publiek van het weekend, dat vastberaden was om daar een collectieve core memory van te maken. Tijdens haar laatste nummer, “Midnight Sun”, vonden enkele fans er niet beter op om haar iconische dolfijnpose na te bootsen. De Zweedse zag dat, vroeg naar meer… en Pukkelpop deed de rest. Op enkele seconden tijd werden honderden festivalgangers als dolfijnen boven de massa gedragen, met enorme hilariteit tot gevolg. De zangeres kreeg er zelfs de slappe lach door, wat op zijn beurt de wereld rondging.
STONE wordt een Belgische band
Het had evengoed een slechte aprilgrap kunnen zijn, maar het ziet ernaar uit dat STONE zijn wortels uit Liverpool inruilt voor onze nationale driekleur. Echt vreemd is dat niet, gezien de status die de Britse band hier heeft verworven. Wie afgelopen zomer op Rock Werchter, Pukkelpop of simpelweg gewoon in Gent was, kwam frontman Fin Power misschien wel tegen, en op Crammerock werd de koe definitief bij de hoorns gevat. STONE haalde Mathieu Terryn van Bazart mee op het podium en bracht een cover van “Goud”. De taferelen hieronder spreken voor zich.
