Nog voor Ciska Ciska ook maar één single had uitgebracht, riepen wij haar al uit tot één van onze Grote Beren van Morgen. Zelden voelde een gok zo weinig als een gok aan. Achter het project schuilt de 26-jarige Gentse singer-songwriter Ciska Dhaenens, die opgroeide in een muzikaal gezin. Met een vader en broer die zelf musiceren, stond er thuis altijd wel iets op en het singer-songwriterschap lijkt er bij Dhaenens ingebakken te zitten. Vandaag is het vooral Adrianne Lenker van Big Thief die ze als ijkpunt noemt en die invloed hoor je: samen met haar band combineert ze subtiele gitaar en piano met een gouden stem, ergens tussen indiefolk, Americana en alt-country. Ons buikgevoel bleek geen alleenstaand geval: ook Willy kroonde haar tot belofte van mei en vi.be maakte haar in 2025 laureaat met een podiumplek op Best Kept Secret.
Het zijn vooral de uit het leven gegrepen songs van frontvrouw Ciska die de plaat dragen, al wordt de muziek wel degelijk samen met de band gemaakt. Dhaenens schrijft immers zeer dicht bij zichzelf: haar eigen leven fungeert als spiegel en muziek is voor haar in de eerste plaats een uitlaatklep. Met Page of Cups (Reversed) maakt ze daar een heus coming-of-ageverhaal van, waarin ze een hoofdstuk vol onzekerheid afsluit en haar eigen kwetsbaarheid voor het eerst op papier durft te zetten. Het heeft lang geduurd voor het debuut er kwam, tussen debuutsingle “Biotope” en de plaat zelf zit anderhalf jaar. De meeste kennen we intussen al van de zes singles waarmee het album stilaan kon rijpen. Voor de opnames trok de band opnieuw naar de Gentse Robot Studios, waar Pieterjan Coppejans de productie voor zijn rekening nam en het geheel die herkenbare warme, gelaagde klank meegaf. Dat zoveel van het materiaal al bekend klinkt, zou een debuut kunnen doen verwateren, maar bij Ciska Ciska voelt het net andersom, want wat op losse singles al overtuigde, valt hier op zijn plek.
Die plek krijgt het namelijk niet toevallig: de tracklist smeedt de zes singles en de vier onbekende samen tot één verhaal, waarbij elk nummer, gekend of niet, zijn functie krijgt binnen een grotere coming-of-agereis. Die start hoopvol met “Lovesong” , een liefde die uiteindelijk gevonden is, maar wordt via “Jump Right In” al gauw doortrokken van weemoed. “For Me” is nieuw en opent rustig met een warme, reverb-rijke gitaarmelodie die er doorheen blijft terugkeren, waarna Dhaenens’ stem invalt. Naar het einde toe wordt het geheel harder, met wat distortion over diezelfde melodie. Inhoudelijk draait het lied om een verlangen naar nabijheid en afstand tegelijk. Liefgehad en vastgehouden willen worden staat naast elkaar, maar zich net zo goed willen terugtrekken ook in de overtuiging dat dat beter zou aanvoelen. Die spanning tussen aantrekken en afstoten weerspiegelt zich mooi in hoe het lied zelf evolueert, van ingetogen naar rauwer. Diezelfde onzekerheid vertaalt “Sweet Sixteen” muzikaal door binnen hetzelfde kleurenpalet van indierock via melancholie naar een gouden, euforische samenzang te verglijden, terwijl de kwetsbaarheid op “Angel” even omslaat in iets teders met een falsetto die de juiste snaar weet te raken.
Dan volgt het kantelpunt van de plaat met “Indoctrinate Me” dat de vreemde eend in de bijt is en meteen het hardste nummer is door een gitaar vol distortion die in het middenstuk even plaatsmaakt voor een kale gitaarlijn, om dan weer op te laden. Ciska zingt hier alsof ze kwaad is, in een felle afrekening met het opgeven van jezelf aan een ander. Na die climax volgt de kentering. “Easy” opent nog vrij hard, met een stevige gitaarmelodie als basis, maar klinkt tekstueel al veel verontschuldigender. Er is een besef dat ze niet de redder is die de ander zoekt en dat ze nu tijd nodig heeft om zichzelf terug te vinden. Op “City Lights” wordt het helemaal stil en kwetsbaar, alsof gevoelens voorbij taal voelbaar moeten worden. Die groeiende zelfaanvaarding krijgt haar climax op “Utopia”, waar het besef expliciet wordt: geluk laten afhangen van een ander is een valstrik waaruit ze wil breken. Dat de plaat afsluit met “Biotope”, de allereerste en meest kale single van de band, voelt dan ook niet toevallig. Na een volledige reis van zelfverlies naar zelfstandigheid keert de plaat gewoon terug naar de pure kern waarmee alles ooit begon. De cirkel is rond.
Met Page of Cups (Reversed) bewijst Ciska Ciska dat een lang gekoesterd debuut niet aanvoelt als een verzameling losse singles, maar als een doordacht verhaal waarin elk nummer zijn plaats verdient, gedragen door de gouden stem van Dhaenens die in elke stemming overeind blijft. Ook muzikaal weerspiegelt de plaat die spanning: waar de gitaar het ene moment nog aftast en fluistert, klinkt ze het volgende moment vervormd en fel. Het is net die dynamiek tussen kwetsbaarheid en kracht die de plaat drijft. Wat ooit een gok leek, klinkt hier als een bijzonder matuur debuut.
Wie Ciska Ciska live wil bewonderen, kan dit op 15 september in de Minard Schouwburg te Gent en op 7 oktober in De Roma!
Ontdek “For Me”, ons favoriete nummer van Page Of Cups (Reversed), in onze Plaatje van de plaat-playlist op Spotify.
