© Carina Kehlet Schou
Negentien jaar oud en toch klinkt ze alsof ze een eeuw geleden geboren werd. Enter Muireann Bradley, een rasechte Ierse muzikante die op haar negende leerde gitaarspelen en zich al snel verdiepte in de blues en ragtime van de jaren 1920 tot 1940. Ze begon covers op YouTube te posten en het duurde niet lang voor ze werd opgemerkt. Dat mondde uit in haar veelgeprezen debuutalbum I Kept These Old Blues (2023), dat uitsluitend uit covers en interpretaties bestond. Op haar aankomende ep Blackwood Pew waagt ze zich nu ook aan eigen materiaal, met onder meer eerste single “Not Going Back”. Daarnaast kregen we afgelopen maand ook een prachtige, intieme cover van Daniel Johnstons “True Love Will Find You In The End” te horen.
Met “Dancing On My Grave” krijgen we de derde single van de ep en meteen een echte ‘murder ballad’: een genre dat teruggrijpt op de eeuwenoude traditie van liederen die een moord of tragisch sterfgeval navertellen. Hier is dat de dood van deltablueslegende Robert Johnson. Het nummer opent heerlijk met een gospel-achtige intro, warm en bijna plechtig, die onmiddellijk aan Moby’s klassieker “Flower” doet denken. Wanneer de akoestische gitaar en de rest van de instrumenten invallen, zingt Bradley op ingetogen toon Johnsons verhaal verder. Een duistere, mysterieuze sfeer neemt het nummer over, van het soort dat niet zou misstaan op de soundtrack van Peaky Blinders. Het lied houdt ons moeiteloos vast, tot het nummer de cirkel rond maakt en eindigt zoals het begon. Wie op negentienjarige leeftijd al zo weet hoe ze verhalen moet vertellen, heeft ongetwijfeld nog een mooie weg voor zich.
De ep Blackwood Pew verschrijnt op 23 oktober via Fontana Records/Verve Forecast. Wie haar aan het werk wil zien, kan hiervoor bij onze noorderburen terecht op 7 november op het Take Root Festival in Groningen.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
