©Greg Swales
Van major label-etalagepop tot Parijse dj tot authentieke singer-songwriter: Goldie Boutilier heeft in haar leven al heel wat gedaanteverwisselingen ondergaan. Ze begon als tiener te zingen bij een mijnwerkerskoor in haar Canadese geboortestreek Cape Breton. Op haar twintigste trok ze naar Los Angeles, waar ze door Ryan Tedder van OneRepublic werd ontdekt. Bij Interscope, onder de naam My Name Is Kay, werkte ze met meer dan vijftig producers. Een volledig album kwam er nooit: ze voelde zich eerder een etalagepop die het label naar eigen inzicht aankleedde, dan een artieste met een eigen stem. Na een tussenstop als dj in Parijs, koos ze in 2020 uiteindelijk voor haar eigen naam: Goldie Boutilier. Sindsdien bouwt ze, ondertussen 41, een authentieke mix van Americana, country en alt-pop uit.
Na haar debuutalbum Goldie Boutilier Presents… Goldie Montana (2025) en eerdere ep’s als Cowboy Gangster Politician (2022) doet Boutilier ons met “Infinite Love” plots aan Robyn denken. Het uptempo nummer, volledig gedragen door synths, ademt diezelfde energieke pop-sfeer uit. Het nummer opent ongefilterd en direct, alsof haar geduld precies op tijd op was. Wat volgt is een en al feestvreugde. De eenzaamheid van weleer maakt plaats voor een liefde die met volle teugen wordt binnengehaald. Het refrein laat haar stem alle registers opentrekken, voor ze op het einde nog één keer smeekt om het verleden los te laten. Dan drijft het nummer weg in een instrumentaal slot. Boutilier hoeft zich niet meer opnieuw uit te vinden. “Infinite Love” bewijst vooral dat de versie die ze al gevonden had, nog verrassend veel in haar mars heeft.
Wie Goldie Boutilier aan het werk wil zien, kan dat op 3 november in Trix, Antwerpen.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
