‘Cause I’m just a teenage dirtbag baby, yeah I’m just a teenage dirtbag baby, listen to Iron Maiden baby with me, oooooooooh.’ Wheatus is de maker van een van de allerbekendste jeugdanthems ooit: “Teenage Dirtbag“. Is de Amerikaanse band een one-hit-wonder te noemen met die song die al uit tientallen miljoenen tienerkelen is gebruld? Geef het lied nog een beetje tijd en twee miljard streams kunnen geturfd worden. Het is in ieder geval toch het debuutalbum Wheatus dat veruit het populairste is voor de New Yorkers. Er werden wel nog een aantal albums opgenomen en uitgebracht, maar het blijft toch dat ene nummer dat de band over vele generaties beroemd zal blijven houden. Met “Analog Summer” is de (of een) spreekwoordelijke cirkel rond.
Het heeft een heel aantal jaren geduurd voor Wheatus met een verse single op de proppen kwam en de lyrics liegen er met ‘we were wild, we were free, we were lost in time, running dreams on worn out streets’ niet om; hier staat een groepje muzikanten dat terugkijkt op zijn jaren als ’teenage dirtbag’ en beseft dat die analoge jeugdjaren voor goed gepasseerd en digitaal geworden zijn. Eerlijk, de tijdsindeling van de jeugd was vroeger compléét anders voor het millennium toen een antwoordapparaat het summum was van communicatietechnologie. En muzikaal is er nu eens werkelijk geen sikkepit veranderd. Nog steeds klinkt de band als een meute ‘young, angry men and women’ die toffe pretpunk maakt. De gitaren en de synths die als solo en bruggetje dienen, zijn echt de max en uiteraard houdt de hele boel een beetje stil zodat iedereen in twee maten kan meeklappen met de handjes voor heel de reutemeteut weer losbarst. “Analog Summer” is een heel plezant skatepunkschijfje en we vragen ons af waarom de band gewoon niet meer van die liedjes maakt en de wereld instuurt. Geschiedenislesjes verpakt als punknummertjes, daar heeft een weldenkend mens toch niets op tegen?
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
