Elke muziekfan weet dat er buiten de — soms figuurlijke — muren van de Engelstalige muziek een werkelijk prachtig landschap ligt, bevolkt door muzikale titanen. Dat geldt voor elk land en elk genre en in de Japanse rockscene vinden we MASS OF THE FERMENTING DREGS, MOFD afgekort. Met een rijke carrière van meer dan twintig jaar maakte de band al wat line-up veranderingen mee met ook een korte pauze. Toch staat de band best aan de top binnen hun genre. Recent werd dat genre ook gedoopt tot ‘Shimokita-kei’, vernoemd naar de levendige muziekbuurt in Tokio. Wij houden het liever tot modernere J(apanese)-rock dat het genre een meer globalere status geeft. Moderne J-rock blijft gekenmerkt door ruwe en minimalistische instrumenten, gecombineerd met soms indie-achtige en melodische zanglijnen. Dat is nu ook exact de keuken van MOFD. De band kende voor het eerst ook internationaal livesucces. In 2025 ging ze namelijk voor het eerst op podium in Amerika en Europa en kon daar rekenen op meerdere uitverkochte shows. Een groots succes waarmee MOFD hun globale voetdruk meer dan verdiend kon zetten. Met ep Iwaou wil de band die status bevestigen.
We krijgen een kortere ep voorgeschoteld, maar wie de band kent, maakt zich alvast geen zorgen. Hun beste werken zijn net hun eerste twee ep’s, de zelfgetitelde ep en World Is Yours, waar de bekendste nummers nog steeds uit komen. Ook al zijn ze met drie, de band deelt de muziek altijd mooi in. “Hers” is een perfect voorbeeld. De drum en gitaar bouwen een leeg canvas voor de zang om het nummer in te kleden. Het refrein is dan weer getekend door alle instrumenten net dat tandje hoger te doen schakelen. Een patroon binnen deze ep en eigenlijk heel hun oeuvre. Van hun perfecte combinatie aan indierock met een serieuze toef shoegaze en post-hardcore heeft de band nooit afgeweken en ook op Iwaou doen ze dat niet. Toch belangrijk te merken dat er terug met label FLAKE SOUNDS is samengewerkt. De band gaat graag hun eigen kant op en bracht zelfs een gecrowdfund album uit om niet op platenlabels te moeten rekenen. Dat album met toepasselijke naam Naked Album is tevens niet te vinden op Spotify! Het is fijn om te zien dat de band (voorlopig?) dan toch een thuisbasis heeft gevonden.
De band verfijnde toch wel hun sound en waar het er vroeger echt hard aan toeging, werden er meer smakelijke melodieën gecombineerd met de soms etherische zanglijnen van zangeres Miyamoto. Het noiserockelementje van de eerste twee ep’s verhuisde wat naar de achtergrond, maar de kwaliteit ging daar niet op achteruit. Op hun langspelers wisselde de band moeiteloos hun levendige energie af met iets meer instrumentaal vakmanschap, met altijd één of twee instrumentale nummers. Ook bij Iwaou vinden we dit patroon. De gitaarsolo’s uit “Dareka ga kizu wo’ou sono shunkan wo” en “Iwaou” klinken weer als die ruwe vitaliteit die de band vroeger nog meer uitstraalde, terwijl “Simmer Summer” meer een slowburner van een nummer is. Daar klinkt Miyamoto tevens beter dan ooit.
Een open geheim is natuurlijk dat alles in het Japans gezongen wordt. Daar kan je op afhaken, maar er is toch altijd een melancholische toon te vinden in Miyamoto’s stem. Wie dan de teksten eens wil vertalen, leest ook de muziek binnen de tekst. Thema’s zoals verloren of onzekere liefdes, escapisme en smachten naar het onwetende zijn een rode draad doorheen de bands carrière. Dat is geen ongekende combinatie met shoegaze en post-hardcore, maar MOFD weet er toch steeds die minimalistische, Japanse kwinkslag aan te geven. De term ‘Iwaou’ vertaalt ruwweg naar ‘laten we vieren’ en zo verwachten we een iets positievere noot te vinden. Misschien hielpen hun eerste optredens in Amerika en Europa daar bij. Die uitstekende tour valt te vieren. Wij zijn geen experts in de Japanse gesproken taal, dus ook wij wachten op de songteksten. Het is voor de meerwaardezoeker dus zeker een aanrader om de songteksten eens door een vertaalmachine te halen eenmaal die beschikbaar zijn.
MOFD heeft ook live een behoorlijke reputatie. Daar komt dat ruwer kantje helemaal naar boven en met een nochtans kleine set-up weet de band het podium in te pakken en de zaal te bedelven in hun sound. Elk nummer wordt met een strakker tempo gespeeld wat ideaal is om een kleine tent op zijn kop te zetten. Hun internationale tour was dan ook intens en lang, maar van stoppen of pauze heeft de band duidelijk geen weet. Met Iwaou doet de band gewoon verder op hun elan en zet nu terug in op internationaal succes. Hun altijd uitstekend artwork zal voor weeral een stormloop op de merch zorgen want wie wil de dag van vandaag niet een shirt met een coole Japanse print, zeker als die nog eens van een van de coolste bands uit Japan is!
Met de release van Iwaou kondigt MASS OF THE FERMENTING DREGS ook een internationale tour aan. Eén jaar lang treedt de band op en op 12 oktober 2027 – vergis je niet – speelt de band bijna exact twee jaar na hun eerste optreden, een tweede keer ooit in de Botanique.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “Hers”, ons favoriete nummer van Iwaou, in onze Plaatje van de plaat-playlist op Spotify.
