Vandaag kijken miljoenen mensen met een speciaal brilletje naar de eclips, al valt er in de (nacht)hemel nog meer te zien. Althans, wie goed kijkt zal daar de rijzende ster van green star zien opkomen. De Londense band zagen we afgelopen jaar aan het werk op Left of the Dial en sindsdien zijn we ze wat nauwer beginnen volgen. Oorspronkelijk bestond de band uit drie leden alvorens te muteren naar een volwaardig viertal en die leden komen vanuit alle windhoeken. Lila Bobak komt uit Los Angeles, gitarist Pedro Soler uit Mallorca, Alberto De Torre uit Madrid en nieuwe aanwinst Daniel Rowson vonden ze dan weer in hun uitvalsbasis London. Ze leerden elkaar trouwens kennen op een platform genaamd joinmyband.com en ontdekten al snel hun gezamenlijke voorliefde voor scherpe indiebands zoals Sonic Youth en Swirlies. De releaseteller stond dit jaar lange tijd op nul en daar brengt de band vandaag verandering in.
Waar green star op hun ep bewust nog meer hoekjes en kantjes liet, kiezen ze op “teeth” voor een iets strakkere sound. Dat hoeft echter geen euvel te zijn, want aan rauwe energie en snedigheid heeft green star niet ingeboet. Het klinkt op “teeth” gewoon allemaal iets voller en vooral grootser in het gehoor. Wij kunnen deze soundupgrade wel waarderen en dat heeft veel te maken met de gitaren en zang die er iets beter doorkomen. Vooral op het moment dat ze iets meer gewicht in de weegschaal kunnen leggen doen ze ons denken aan DIIV; een indiesound met een dikke shoegaze-ondertoon. Aanvankelijk is het vooral Pedro Soler die de plaats achter de microfoon voor zijn rekening neemt, al kan de bezwerende stem van Lila Bobak ons in de brug richting het einde van “teeth” ook wel bekoren. Vergeet dus de eclips en zoek voortaan vooral naar de groene ster in de hemel.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
