© CPU – Jan Van Hecke
Carly Rae Jepsen is stilaan een meer dan oude bekende. Na een episode in de Canadese versie van Idool en het fabelachtige, maar ondergewaardeerde “Tug of War” kwam met “Call Me Maybe” het mainstream-succes. Jepsen bleef daarna verder timmeren aan de weg, maar kon qua hitsucces op wereldschaal voorlopig niet meer écht uithalen, al was “I Really Like You” een goede poging, inclusief leuke clip met Tom Hanks in de hoofdrol. Het is de voorbije jaren nooit echt helemaal stil geworden rond Jepsen, maar ook zij zeult duidelijk de zware rugzak met zich mee van die ene absolute wereldhit.
Het succes nooit meer helemaal kunnen herhalen? Dat wreekt zich, zeker als elk nummer ook nog eens tegen “Call Me Maybe” wordt afgezet. Nochtans maakt Jepsen in se prima muziek. Ze probeert zichzelf steeds opnieuw uit te vinden en probeerde het de voorbije jaren met funk, met disco en met pop. In “Don’t Leave Me on the Dance Floor” wisselt ze disco af met pop in een deuntje dat zo uit de jaren zeventig kan zijn weggelopen – Jepsen gaf zelf ook toe dat ze heeft laten inspireren door ABBA voor dit nummer. Toch voel je ook elektro-vibes die meer uit de toekomst lijken te komen dan uit het verleden. Het maakt van het nummer een boeiende smeltkroes die het vernuft van Jepsen nogmaals duidelijk maakt.
Op 18 september komt Day and Night uit, het achtste album van de ondertussen veertigjarige Canadese, bestaande uit twee keer twaalf nummers. Het ziet er naar uit dat de liedjes op Day eerder rustig gaan worden, waardoor “Don’t Leave Me on the Dance Floor” duidelijk voor Night is.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
