Uitmelken. Het is een term die we al vaker dan eens hebben gekoppeld aan Electric Callboy. Sinds de band jaren terug een hit pakte met het aanstekelijke “Hypa Hypa”, dat vandaag de dag nog verrassend goed overeind blijft, is de Duitse groep steeds verder op diezelfde formule gaan teren. Een hoop elektronica, een fout randje, de nodige dosis meebrulbaarheid en hard op de juiste momenten. Het was het succesrecept voor het in 2022 verschenen TEKKNO en de groep zette zich met die plaat volledig op de kaart. Vier jaar later ligt met TANZNEID eindelijk de opvolger voor ons en dus rest vooral de vraag hoeveel melk er ondertussen nog uit diezelfde koe te persen valt, al deed de aanloop naar de plaat al vermoeden dat die behoorlijk droog stond.
TANZNEID kende namelijk een aanloop van ruim twee jaar en in die twee jaar heeft Electric Callboy zowat alles wat los en vast zat als single naar buiten gebracht. Het resultaat is dan ook dat we al heel snel een déjà-vugevoel krijgen wanneer we de plaat opzetten. TANZNEID is een weerzien met nummers die eigenlijk al lang en breed de revue zijn gepasseerd en daardoor voelt het nergens als één groot geheel met een duidelijke lijn. Het is een hoop los zand waarbij vaak op hetzelfde idee wordt geteerd, maar nooit genoeg wordt doorgepakt om daar ook daadwerkelijk iets memorabels uit te halen.
Daarmee komen we meteen bij een ander probleem van het album: er blijft simpelweg niets van plakken. Het lijkt haast alsof Electric Callboy op het laatste moment besloot om “RATATATA”, de middelmatige samenwerking met BABYMETAL die eerder ook al op hun plaat verscheen, alsnog op TANZNEID te zetten om ten minste nog iets van een hit op de tracklist te hebben. Waar voorganger TEKKNO met “We Got The Moves”, “Pump It” en “Spaceman” nog meerdere gigantische knallers in huis had, is er nu niets dat op zichzelf overeind blijft. Het dichtst in de buurt komt nog “Still Waiting”, maar dat komt vooral door de erfenis die Sum 41 met het origineel heeft achtergelaten. De Duitsers hebben daar met ‘verschlimmbessern’ een mooi woord voor en dat is eigenlijk precies wat Electric Callboy met de track doet.
Blijft het déjà-vugevoel beperkt tot de eerder uitgebrachte singles? Nee, niet echt, en dat komt vooral doordat de groep voortdurend in herhaling valt. Neem bijvoorbeeld “The Way You Are”, dat haast schaamteloos het trucje van “HURRIKAN” recycleert. Of “TANZNEID”, dat precies doet wat Electric Callboy ook op de vorige plaat deed, maar er op de een of andere manier toch minder goed mee uit de verf komt. De groep probeert voortdurend dezelfde verrassingen te herhalen en vergeet daarbij bijna dat we al weten wat voor muziek het maakt. Zodra je weet wanneer de klap komt en hoe die zal landen, is het effect natuurlijk volledig verdwenen.
Ook “Heartclub” en “The Savior” weten ondanks het feit dat ze tot de schaarse nieuwe liederen behoren amper voor verfrissing te zorgen. Eerstgenoemde kiest nog voor een iets zwaardere aanpak, al wordt die afgeremd door een weinig overtuigend refrein. Toch is het de sterkste van de twee en misschien zelfs het beste nummer van de hele plaat, omdat het als enige iets durft te doen wat de rest nalaat. Het kiest muziek boven gimmicks en uitgemolken trucjes. Daar tegenover staat dan wel weer “The Savior”. Het nummer lijkt door zijn intro een verrassende wending te krijgen, maar valt vervolgens al snel terug in het vertrouwde stramien en verdwijnt daardoor uiteindelijk even geruisloos als het gekomen is.
En dan moeten we het nog hebben over het einde, meteen ook de grootste zwarte vlek op de plaat. Wanneer Electric Callboy klaar is met spelen, neemt een groep dj’s de boel over en krijgen we een hoge dosis remixes voor onze kiezen. Maar liefst vier nummers worden daar nog eens onder handen genomen, waaronder ook eentje van de vorige plaat. Echt warm worden we niet van de herwerkingen en we zien ze eerder als onnodige breedbandverspilling dan als een waardevolle toevoeging aan het album. Geef ons liever echt nieuw materiaal, alleen blijkt dat op TANZNEID behoorlijk schaars.
Dat alles maakt van TANZNEID een teleurstelling over de hele lijn. Dat Electric Callboy met deze formule nog altijd zalen en festivalweides kan laten ontploffen, staat buiten kijf. Op Pinkpop werkte de feestkar enkele maanden geleden nog uitstekend. Het feit blijft echter dat de formule op het randje van over datum zit. Dezelfde koe wordt nog altijd gemolken, maar veel meer dan een paar magere druppels levert dat ondertussen niet meer op. TANZNEID is daardoor een inspiratieloze opvolger van een album dat vier jaar geleden nog precies op het juiste moment kwam. Een volledige copycat van TEKKNO is het niet, al was dat achteraf misschien nog beter geweest. Dan had de plaat tenminste een paar hits gehad die zich konden meten met de grootste knallers uit het verleden.
De TANZNEID WORLD TOUR stopt op dinsdag 16 februari in Vorst Nationaal.
Ontdek “Heartclub”, ons favoriete nummer van TANZNEID, in onze Plaatje van de plaat-playlist op Spotify.
