Mauro Pawlowski kan na meer dan dertig jaar in het vak ondertussen een icoon in de belpopgeschiedenis genoemd worden. Niet enkel als muzikale sterkhouder bij het al even statige dEUS, maar ook als solo snarentemmer kent hij het klappen van de zweep. Tientallen albums heeft het Limburgse enigma ondertussen op zijn conto staan, zowel solo als in diverse formaties, en die teller staat nog lang niet stil. Terwijl het nieuws over zijn alzheimerdiagnose muziekliefhebbers even naar adem liet happen, maakte hij in interviews duidelijk dat er nog heel wat albums op de stapel liggen, binnen verschillende projecten dan nog wel. De rode draad doorheen die gesprekken was telkens hoopgevend, haast rusteloos: het mag dan wel troebeler worden in zijn hoofd, de goesting is nog lang niet gaan liggen.
Met Unspectacular Times serveert hij ons nu een van die nieuwe, ubercreatieve kronkels die de energie bevat van een frivole twintiger. Een kronkel die bovendien op een bijzondere manier tot stand kwam. Pawlowski liet dEUS kompaan Stephane Misseghers graven in zijn laptop, die daar enkele verborgen pareltjes wist uit te vissen. Samen met Bruno Coussée kropen ze achter de knoppen en puurden er tien nummers uit die het midden houden tussen gepolijste pop uit de jaren tachtig – inclusief glimmende synthesizers – en yachtrock.
Luister enkel naar opener “Balls” en je snapt meteen dat die muzikale invloeden het album meer dan goed doen. Een mokerslag van een nummer, vol gehijg en harde drums, dat toch z’n charme weet te bewaren door de zwoele stem van Pawlowski. Het basgeluid op “Just All Heart, Flesh and Mind” is dan weer zo gladjes dat ze recht uit een soundtrack van een jaren ’70 film lijkt weggelopen. Samen met de achtergrondzang die alles wat meer glamour geeft, is het zomers genieten. Wanneer vervormde stemmen en een meer dan puike ritmesectie het op het einde overnemen, maakt die gladheid even plaats voor een zwoele duisternis. “Master Of Design Flaws” kunnen we dan weer gerust het meest toegankelijke nummer van de plaat noemen, met een radiovriendelijk gitaarriffje dat de volgende dag nog door je hoofd spookt.
“No Neutral Expression” gaat van een uitgelaten sfeertje richting opgejaagde trip over emotionele overbelasting, waarin synthesizers een hoofdrol spelen. Wanneer het nummer rond minuut twee wat gas terugneemt, worden we meegezogen in een haast psychedelische golf waarin de gitaren meer mogen schuren en die heerlijke donkerte nog eens opduikt. Niets daarvan op “Maintained Love”: dobberend neemt Pawlowski ons mee in zijn eigen versie van het liefdeslied. ‘This maintained love we enjoy today, it′s a timeless treasure’, klinkt het zonder omwegen. Ontwapenend en warm zijn de kernwoorden die ons hier meteen te binnen schieten, om bij kaarslicht van te genieten tout court. Ook de combinatie van klassieke piano-elementen en zijdezachte elektronica draagt wonderwel bij aan dat zoete gevoel.
En hadden we al laten vallen dat het geluid op dit album soms een tikkeltje luxueus aandoet? Waar “I’ll Work Under You” nog start met een drumcomputer, komen al snel saxofoontoetsen door de kieren piepen, alsof we in het nachtelijke Parijs zijn beland. Die zijn van de hand van Pol Cousée, ooit nog compagnon de route van Barry White. Om maar te zeggen: kosten nog moeite werden gespaard om de producties naar een hoger niveau te tillen. En ook tekstueel zit het snor. “Unspectacular Times” bevat zoveel niet-spectaculaire observaties en daden – een Nobelprijswinnaar die van zijn fiets valt – dat het nummer een statement op zichzelf wordt: soms zit de kracht in de eenvoud van iets. En hoe anders eindig je zo’n tour de force dan met een feeëriek duet? “I Shall Resist” slaagt in dat opzet, met een hoofdrol voor de Spaanse Lola Harper.
Unspectacular Times bewijst dus nog maar eens dat Mauro Pawlowski nog lang niet uitgespeeld is. Alle tien de nummers op dit werk bespelen een ander timbre, maar passen wonderwel in het nieuwe universum dat hij hier voor ons creëerde: ubercool, spannend en met de nodige luchtigheid en romantiek. Dat dit maar één van de nieuwe projecten op zijn stapel is, doet ons alvast afvragen wat deze Limburgse alleskunner nog zoal uit zijn hoed zal toveren.
Ontdek “No Neutral Expression”, ons favoriete nummer van Unspectacular Times, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
