In het hoogste noorden gaat de zon nauwelijks onder en daar hoort zowaar een soundtrack bij. Of dat moet de Noorse Maud alvast gedacht hebben. De afgelopen maanden liet ze ons met mondjesmaat kennismaken met de wereld van haar nieuwe album en dat in de vorm van singles als “The Maze” en “All Your Waves“. Daarop toonde ze zich als meesteres in het schapen van een landschap dat zowel hoopvol als mysterieus is, vol laagjes die de realiteit bij momenten van een filter voorzien. Op Chronicles of Maud kunnen we ons eindelijk helemaal onderdompelen in een klankbed van alternatieve pop en elektronische experimenten.
Met “The Maze” als opener maakt Maud meteen indruk. De song verscheen eerder al als single en heeft al vanaf de eerste luisterbeurt een betoverend effect. Terwijl er vanuit de diepte iets lijkt op te borrelen, zweeft de zanglijn rakeloos boven kristalhelder water. ‘I’m the only one holding the keys’, klinkt het en dat lijkt Maud niet alleen letterlijk, maar vooral figuurlijk te bedoelen. We mogen steeds verder op verkenning in een wereld die de Noorse zelf nog aan het creëren is met elektronische klanken, fonkelende geluidjes en een meeslepende melodie als fundering. Over die basis onderzoekt de artieste thema’s als transformatie en mentale gezondheid, maar ook de eenzaamheid die kan ontstaan bij het kiezen van je eigen pad. Dat verklaart ook de soms heel kleine elementen die tegenover groots uitgesponnen klankcombinaties staan.
De gitaar die weerklinkt op “Can’t Wait” lijkt zo enigszins misplaatst naast de vocalen die doen denken aan futuristische popprojecten als Oklou en Caroline Polachek. Toch is het net die tegenstelling in de productie die de aandacht van de luisteraar weet vast te grijpen. ‘I can’t wait to travel to your world / I can’t wait to see it through your eyes’ getuigt van verlangen en hoop, terwijl Maud even later komaf maakt met dat alles in enkele simpele, doch duidelijke woorden: ‘better enjoy it while it lasts’. De realiteit steekt zijn hoofd plots boven het maaiveld en werpt een donkere schaduw over de song die verder aanvoelt als een weerkaatsing van het heldere maanlicht op het water.
Even later krijgen we contrast in een andere vorm en dat in het tweeluik “Fragile” en “Another Life”. Waar de ene kwetsbaar en gelaagd is, kiest Maud op de andere voor een stevigere beat. Toch blijft het dromerige hyperpopeffect telkens weer overeind, al ware het in lichtelijk andere gedaantes. Het toont dat de wereld van Maud coherent en toch afwisselend is. Soms zijn het niet de verschillende kleuren, maar wel de texturen die tot een boeiend geheel leiden. “Another Life” neemt ons zoals de titel al enigszins doet vermoeden mee naar een desolate en ietwat futuristische plek waar alles net een beetje mooier lijkt te glinsteren. De koele klanken voelen bij momenten als gewicht dat ons naar beneden trekt, terwijl de zang net licht en ongrijpbaar klinkt.
Tussen onzekerheden en contrasten, lijkt Maud eveneens op zoek naar houvast. Die lijkt ze enigszins zelf te creëren op “Who Are You Without Me”. Terwijl de song langzaam, maar zeker opbouwt, zijn het net de constante geluidjes op de achtergrond die voor een rode draad zorgen. De artieste beweegt zich in de meest onnatuurlijke kronkels, terwijl de productie in een eindeloze loop geraakt en zich net door dat repetitieve karakter in ons gehoor nestelt. Voorzichtig catchy, maar vooral uitdagend, pakt Maud uit met de woorden ‘who are you without me’, waarmee ze de existentiële vraag een frisse twist geeft.
Na een paar inmiddels bekend in de oren klinkende liedjes, wordt Chronicles of Maud afgesloten met “Future Lover”. De track trekt niet alleen op basis van de naam de aandacht, maar maakt ook op muzikaal vlak indruk. Met amper iets meer dan twee minuten op de teller mag het dan wel de meest compacte song van allemaal zijn, maar laat dat geen meetlat zijn voor de kwaliteit die Maud ons biedt. “Future Lover” klinkt dromerig en hoewel dat exact is wat we op basis van de titel in ons hoofd hebben, weet de artieste ons toch te verrassen. Verlangen en hoop gaan hand in hand en worden gedragen door de nodige vocale effectjes. Eens vervreemdend, dan weer onder de huid kruipend komt de Noorse poëtisch uit de hoek. Als een subtiele rimpeling op een verder stilstaand water neemt de song steeds meer plaats in om plotseling helemaal tot stilstand te komen. Betoverend!
In tien liedjes weet Maud een alternatief universum te creëren waar er tijd en ruimte is om alle gedachten te ordenen en te laten groeien. Tussen wegdromen en de realiteit in handen nemen, weet de artieste een gulden middenweg te vinden voor haar elektronische producties. Chronicles of Maud is dan ook een album om in zijn geheel tot zich te nemen en tijd te geven waar nodig. Verrassend, fris én met een tikkeltje nostalgie: Maud heeft een succesrecept gevonden en kan daar hopelijk snel de (internationale) vruchten van plukken.
Website / Facebook / Instagram
Ontdek “Can’t Wait”, ons favoriete nummer van Chronicles of Maud, in onze Plaatje van de plaat-playlist op Spotify.
