Nee, er staat geen typfout in de titel: je schrijft Fcukers wel degelijk zo. En ja, de plaat heet effectief gewoon Ö. Niet de letter o die je op een Zweedse manier moet uitspreken, wel een smiley die met open mond kijkt. Om dus maar te zeggen dat Shanny Wise en Jackson Walker Lewis zichzelf niet al te serieus nemen. Het kan dan al vrij snel uitdraaien op een gimmick, maar bij het duo uit New York heeft het tot nu toe vooral in hun voordeel gespeeld. Het is net door hun nonchalance en je-m’en-foutisme dat ze een steeds groter wordend publiek aanspreken, en er ook vanuit de sector zelf alsmaar meer ogen in hun richting gaan. De afgelopen maanden zou je gerust kunnen omschrijven als een sprookje, al was het maar omdat ze haast permanent op tour waren.
De bal ging eigenlijk pas echt aan het rollen in de zomer van 2025. Fcukers had enkele maanden daarvoor met Baggy$$ een ep uitgebracht, met daarop enkele nummers die stilletjes aan uitgroeiden tot iets wat je toch wel een hitje kan noemen. “Homie Don’t Shake” en “Bon Bon” zorgden bijgevolg voor een mooie festivalzomer, waarna ook Kevin Parker op de kar springt: het duo mag het Amerikaanse luik van de Tame Impala-tour openen. Tegelijkertijd zitten Shanny en Jackson in de studio met Kenny Beats te werken aan hun debuutplaat, waarvan de eerste singles ook vrij snel aanslaan: de bal rolt sneller. En nu is het eigenlijk al zover. Ö is in zijn geheel te beluisteren, Fcukers staat op het punt te touren door de Verenigde Staten, komt dan hier in Europa wat shows spelen, vliegt terug de plas over om in het voorprogramma van RÜFÜS DU SOL en Harry Styles te spelen en doet daarna wéér wat Europese festivals aan. Om dus maar te zeggen dat het ijzer gesmeed moet worden nu het heet begint te worden.
Wat voor muziek maken die twee dan eigenlijk? Wel, het is een beetje van alles. En dat zeggen we niet om er van af te zijn, maar écht omdat Fcukers een tiental genres op een hoop gooit, er met de bosmaaier doorgaat en dan hetgeen ervan overblijft op een beat plakt. Denk dancepop meets postpunk, maar dan ook met wat afrobeat, garage en nog allerhande elektronische genres waar we de naam niet precies van weten. Het belangrijkste is dat het plezant blijft en je erop kan dansen. Verwacht op Ö daarom dus ook geen diepgaande teksten: als je de tracktitel kent, kan je het nummer vaker wel dan niet al voor negentig procent meezingen. En dan is ‘zingen’ eigenlijk nog een eufemisme, want Shanny Wise heeft het meer voor praatzang.
Voor je begint te denken dat we afbreuk doen aan wat Fcukers op de mat brengt: dat is helemaal niet het geval. Sterker nog, we zijn best wel grote fan van de band, en zeker van de verzameling aan nummers die Ö is geworden. Vijf van die elf nummers waren echter al vooruitgestuurde singles, en in combinatie met de andere zes raken we net niet aan 29 minuten. Dat zegt langs de andere kant misschien al voor een deel waar er drieënhalve ster en geen vier bovenaan het artikel staat. Maar hey, op deze manier blijft het ook plezant. Opener “Beatback” houdt het eerder lofi, hypnotiserend trappelend in het kakigroen, maar laat dat nu precies zijn waar de New Yorkers je willen hebben: een beetje verweesd.
“L.U.C.K.Y” is dan de perfecte manier om die verweesde kop aan het bewegen te krijgen. De schwung komt er geleidelijk aan in, en voor je het goed en wel beseft zit je de letters als een mantra mee te scanderen. Dat is iets waar Fcukers doorheen Ö een soort sport van lijkt te maken, want ook “if you wanna party, come over to my house” is er zo eentje dat tot in het oneindige wordt herhaald. Het gebeurt echter allemaal op zo’n nonchalante manier, dat je nooit écht door hebt hoe catchy en vernuftig het in elkaar zit. En zo is doorheen dit debuut best wel vaak niets wat het lijkt. “Butterflies” klinkt op het eerste gehoor als een lovely nummertje, maar breekt dan aan de hand van scratches en donkere bassen open in een schijf.
Gloednieuwe single “Lonely” doet daar zelfs nog een schepje bovenop, want de discobal die het nummer eerst kleur lijkt te geven, valt plots in stukken uit elkaar in een donkere clubnacht. Een clubnacht waarin “I Like It Like That” eerder op de avond het vuur ongetwijfeld al eens aan de lont heeft gestoken, want het is in zulke tracks dat Fcukers het best tot zijn recht komt – een pompend tempo, een gitaarflard en vooral véél fun. Ietsje eerder op Ö is het “Play Me” dat de drum-‘n-bass volledig omarmt en je hoofd doet zoemen, tegen het einde doet het nieuwe “Getaway” dat trucje nog eens over. Ook hier haalt het duo zijn scratchende handelsmerk nog eens boven, om dan de boel helemaal overstuur te laten gaan.
Fcukers is echter ook reggae en afrobeat, en naar onze persoonlijke mening haalt dat het tempo een beetje uit hun bestaan. Een “Shake It Up” brengt wel wat zwoelere temperaturen met zich mee of de trompetjes die “TTYGF” kleuren zijn een leuke toevoeging, maar als je weet wat het duo kan, blijf je in die gevallen toch wat meer op je honger zitten. Dan liever de manier waarop de Amerikanen het aanpakken in afsluiter “Feel The Real”. Ook hier geen plankgas, maar door de flarden van de strijkers en de groove, heb je meer het gevoel dat er melancholisch richting einde wordt gehobbeld. Alsof het de bedoeling is dat het tempo zakt.
Maar goed, we zullen het misschien steken op het feit dat het allemaal snel moest gaan nu de hype er is. Of simpelweg op het idee dat de ideologie van Fcukers niet hélemaal overeenkomt met die van ons – het blijft uiteindelijk allemaal subjectief, hé! Want voor de rest zet het duo de puntjes wel mooi op de i (of o) op dit debuut. In tegenstelling tot bij andere artiesten is het hier zelfs niet eens een probleem dat het halfuur niet gehaald wordt; het past simpelweg bij het imago dat deze band uitstraalt. Het hoeft allemaal niet perfect, afgelikt of tot in de puntjes uitgewerkt… zolang het maar plezant is en past binnen het idee dat ze willen uitstralen als groep. Ö werd op die manier het equivalent van een gruizig huisfeestje, waar je in het holst van de nacht wakker wordt in een of andere zetel in de kelder, niet meer wetend wat er nu precies aan voorafging, maar vol goesting in wat er nog komen zal.
Fcukers heeft voorlopig nog geen plannen om nog eens richting België af te zakken. Gezien het feit dat er echter sets op Lowlands en Rock En Seine in het verschiet liggen, kan Pukkelpop niet uitblijven, toch?
Ontdek “I Like It Like That”, ons favoriete nummer van Ö, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
