Beseech werd in 1990 opgericht in Borås (Zweden). Sindsdien groeide Beseech uit tot één van die bands die je minstens één keer in je leven moet hebben gezien. Beseech weet romanticisme te mixen met gothic metal (met een donker randje), doomy sfeerbeelden en knappe melodieën. Hun verhaal is echter geen onbeschreven blad: twintig jaar geleden werd de band ontbonden om dan exact tien jaar geleden nog eens een album uit te brengen, My Darkness, Darkness. Dit gebeurde onder een héél andere bezetting. Desalniettemin kreeg het album een overload aan positieve feedback. Nu 10 jaar later keren ze terug, maar dan met hun gebruikelijke duo achter de micro.
Erik Molarin en Lotta Höglin zijn dus terug en het voelt aan alsof enkel de technische kant een beetje anders is: de chemie is er, ondanks de breuk die hen gedurende twintig jaar uit elkaar hield. Op vocaal vlak loopt het snor, dit kunnen we met enige tevredenheid zeggen: geen geschreeuw/geen beauty and the beast-effect, maar wel twee mensen die elkaar op vocaal vlak ondersteunen en aanvullen alsof het altijd al zo had moeten zijn. De zeemzoetigheid en stroperigheid druipt er zo van af. De fans van het eerste uur zullen dus maar al te blij zijn. “Boundless Space” loopt over van de energie, melancholie, de duisternis die vecht tegen de lichtstralen die in een ieder zit. De scherpe gitaren weerklinken nog lang na, net als het gehamer van de drummer. Je voelt en hoort dat de hele band er zin in had. Zet het nummer maar op repeat.
Zijn we tevreden over het resultaat? Nou en of! Dit is puur goud, maar ook wel pure melancholie. Despotz Records liet alvast weten dat we later op het jaar een volledig nieuw album mogen verwachten, iets waar we het nu al warm van krijgen.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
