Wie Mitski al een tijdje volgt, weet dat ze zich nooit twee keer op exact dezelfde plek laat vastpinnen. Van de rauwe uitbarstingen op Puberty 2 tot de meer countrygetinte melancholie van Laurel Hell en het sobere, bijna pastorale karakter van The Land Is Inhospitable and So Are We, schoof ze telkens haar geluid net ver genoeg op om vertrouwd maar onrustig aan te voelen. Met Nothing’s About to Happen to Me lijkt ze opnieuw een stap te zetten, al voelt die deze keer kleiner, subtieler en misschien ook voorzichtiger.
De titel klinkt geruststellend, bijna als een mantra die je tegen jezelf herhaalt wanneer je hart sneller klopt dan nodig. Maar wie het album beluistert, merkt al snel dat die zin eerder klinkt als een poging tot zelfkalmering dan als een feit. Veel recensies omschrijven de plaat als haar meest introspectieve werk tot nu toe, en dat klopt: waar vorige albums soms groot durfden uithalen, lijkt Mitski hier vaker naar binnen te kijken dan naar buiten te roepen.
Vanaf opener “In A Lake” wordt duidelijk dat sfeer hier belangrijker is dan onmiddellijke impact. Zachte gitaren, spaarzame percussie en een productie die meer suggereert dan invult, creëren een wereld die breekbaar aanvoelt. Het is geen album dat je bij de keel grijpt, maar eentje dat langzaam rond je schouders wordt gelegd. Dat werkt vaak in haar voordeel, al mist het soms de onverwachte hoekigheid die haar oudere werk zo spannend maakte.
Het kernnummer van de plaat zou wel eens “If I Leave” kunnen zijn, een trage opbouw die halverwege openbloeit in een subtiele, maar emotioneel geladen climax. Hier hoor je waarom Mitski zo’n unieke songwriter blijft: haar teksten zijn eenvoudig op papier, maar krijgen gewicht door wat ze niet zegt. Zinnen over routine, stilte en wachten krijgen een onderhuidse dreiging, alsof er toch iets staat te gebeuren, ook al beweert de titel van het album het tegendeel.
Toch voelt niet elk experiment even noodzakelijk. Enkele nummers in het middenstuk vloeien zo sterk in elkaar over dat ze wat van hun eigenheid verliezen. Dat lijkt een bewuste keuze, het album als één lange gedachtegang, maar het zorgt er ook voor dat individuele songs minder blijven hangen dan je misschien zou hopen. Waar een track als “Nobody” ooit meteen herkenbaar was, moet je hier meer moeite doen om favorieten aan te duiden.
Dat betekent niet dat Nothing’s About to Happen to Me een veilige plaat is. Integendeel, de echte spanning zit hem in de thematiek. Mitski zingt over veel dingen op het album, eenzaamheid, stagnatie, delusies, maar doet dat met een ondertoon van existentiële angst. Alsof elke gedachte net iets te lang blijft hangen en daardoor begint te vervormen. Die constante dreiging onder de oppervlakte zorgt ervoor dat zelfs de meest ingetogen momenten geladen aanvoelen, en maakt van het album een trage maar beklemmende luisterervaring.
De afsluiter “Lightning” vat dat gevoel goed samen. Het nummer bouwt nauwelijks op, heeft even een korte echte ontlading en dooft dan weer langzaam uit. Gewoon een zachte landing die je achterlaat met meer vragen dan antwoorden. Het is een gewaagde keuze die niet iedereen zal bekoren, maar wel trouw blijft aan de interne logica van de plaat.
Met Nothing’s About to Happen to Me levert Mitski geen nieuw meesterwerk af, maar wel een consistente en doordachte toevoeging aan haar catalogus. Het is een album dat tijd vraagt en misschien ook meerdere luisterbeurten nodig heeft om volledig open te bloeien. Soms mist het wat scherpte, soms wat durf, maar de emotionele eerlijkheid blijft onmiskenbaar.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “I’ll Change For You”, ons favoriete nummer van Nothing’s About to Happen to Me, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
