Met de release van haar debuutalbum Fables maakt Isabel Pine een entree die even discreet als indrukwekkend is. Dat de plaat verschijnt op het gerenommeerde label Kranky zegt eigenlijk al genoeg; ze bevindt zich hiermee direct in het gezelschap van ambient-grootheden als Grouper, Stars Of The Lid en Tim Hecker. Toch was het uitbrengen van een eigen album aanvankelijk niet haar ambitie. Pine speelt al viool sinds haar derde en streefde naar een carrière als klassiek musicus in een ensemble. De onpersoonlijke aard van die wereld beperkte haar; ze zocht naar een vorm van individuele creativiteit die ze binnen die kaders niet kon vinden.
Ze begon te werken aan haar eigen muziek en trok zich terug in een afgelegen blokhut in British Columbia, Canada. Maar ze liet zich ook door die vier muren niet beperken; ze had het idee om haar instrumenten (cello, viool, contrabas en altviool) mee naar buiten te nemen. Door in de open lucht op te nemen, kon ze natuurlijke omgevingsfactoren opvangen en in haar werk verweven. Dit is een sound waar Pine al geruime tijd naartoe werkt: sinds 2021 deelt ze singles en ep’s via Bandcamp, waarop haar evolutie te horen is. Wat we op Fables horen, is dan ook het resultaat van een jarenlange verfijning van haar unieke muzikale formule.
Fables is een meeslepende en cinematische serie van prachtige winterse landschappen. De kortste track duurt net iets langer dan een minuut, terwijl de langste net onder de vier minuten blijft, wat de muziek veel ademruimte geeft. Het album klinkt als een winters wonderland waar de noten bijna lijken te verdwijnen in de ijle lucht. In de opener ‘Wolves’ hoor je direct hoe de omgeving in de muziek is ingebed, terwijl ‘A Flickering Light’ start met enkel field recordings voordat de instrumenten invallen. Het zijn schetsen die geduldig als zachte golven opkomen en zich langzaam weer terugtrekken in een constante eb en vloed.
De titels van de nummers op het album leggen ook de centrale thema’s bloot. Nummers als ‘Sun Dog’ en ‘Moonlight’ geven ons licht en donker, terwijl ‘Hollow’ en ‘Wandering’ een meer eenzaam en dwalend kantje hebben. In ‘Snow’ horen we een stille, vredige sfeer, terwijl ‘Wandering’ juist een groots en dromerig gevoel uitstraalt. Het laatste nummer, ‘Butterfly Lands On The Flower’, werkt als een aankondiging van de lente, van smeltende sneeuw en een overweldigend groene natuur.
Met Fables bewijst Isabel Pine dat er achter de muren van de klassieke conservatoria soms een wildere, meer eigenzinnige wereld schuilt die vraagt om ontdekt te worden. Door haar strijkers mee naar de Canadese buitenlucht te nemen, heeft ze een immersief debuut afgeleverd dat nergens geforceerd aanvoelt. Pine heeft haar eigen muzikale formule gevonden en nestelt zich daarmee moeiteloos tussen de ambient-titanen van Kranky. Een indrukwekkend visitekaartje dat ons nu al doet uitkijken naar de volgende sneeuwval.
Ontdek “Wolves”, ons favoriete nummer van Fables in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
