© CPU – Chris Stessens
Een gloednieuw album van Lana Del Rey diende vorig jaar het levenslicht te zien, maar de datum ging zowaar in alle stilte voorbij. De Amerikaanse had ons echter een countryalbum beloofd, maar leek stiekem toch op haar passen terug te komen. De “Videogames”-zangeres bracht ons met haar “Henry, come on” namelijk iets dat in de verste verte niet binnen onze definitie van countrymuziek viel. Onder het motto ‘nieuw jaar, nieuwe kansen’, lijkt Del Rey nu toch weer te teasen naar een nieuwe plaat die over pakweg drie maanden zou verschijnen. “White Feather Hawk Tail Deer Hunter” is alvast het eerste wat we van dat nieuwe hoofdstuk te horen krijgen.
Naar goede gewoonte sloeg de Amerikaanse de handen weer in elkaar met Jack Antonoff, al lijkt de intro vooral op het begin van een duistere horrorfilm. Over een minimale, doch dreigende instrumentatie lijkt Lana Del Rey vooral graag haar verhaal te delen. Langzaam maar zeker gaat haar discours over in hoge vocalen die het ene moment dromerig, dan weer ontzettend theatraal klinken. Het is even wennen, want deze kant kregen we nog niet eerder te horen van de artieste. Bij momenten voelt het allemaal nét een tikkeltje te vreemd aan en woorden als ‘I love my daddy / Of course we’re still together’ dragen alleen maar bij tot die constatatie. Ze lijkt rondjes rond zichzelf te draaien en zowaar te vergeten dat het geheel ergens misschien een keer moet openbreken, maar het is ook die vastberadenheid die haar gebracht heeft waar ze vandaag staat. Of je nu fan bent van deze nieuwe creatie van Lana Del Rey of niet, we moeten het ermee doen. En wie weet kunnen we het semi-theatrale geheel over een tijdje net heel erg smaken. De tijd mag het ons leren!
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
